Szukana litera: "h"
Jest to imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Złożone jest z elementów: hild- 'walka, bitwa' i -garden 'bronić, otoczyć' (por. ang. garden 'ogród'). Całość interpretować można jako 'ta, która broni się otoczona w walce'. Imię to należy do dość licznej grupy imion germańskich zawierających element hild-,...
Zobacz więcejImię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: hild- / hilt- 'walka, bitwa' oraz -gund 'bitwa'. W Polsce notowane od w. XIII. Dziś nie używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Hildegundis, niem. Hildegund, Hildegunde, Hildegundis, wł. Ildegonda. Hagiografowie niemieccy wyliczają trzy święte, które...
Zobacz więcejImię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: hild- / hilt- 'walka, bitwa' i -liud / -liut / -leod 'lud, plemię'. Występuje w piśmiennictwie w formach: Hildelida, Hildeta, Hildelita, Hildelitha. W Polsce nie używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Hildelida, Hildelita, niem. Hildelide, Hildeta,...
Zobacz więcejImię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: hild- / hilt- 'walka, bitwa' i -wulf / -wolf / -ulf / -olf 'wilk'. W Polsce imię nie używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Hildulfus, Hidolfus, Hidulphus, niem. Hildulf, Hidulf, Hidolf, Idolf, Idon. Wczesne galijskie średniowiecze znało dwóch świętych...
Zobacz więcejImię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: hild- / hilt- 'walka, bitwa' i -trud 'zaufany, przyjaciel'. W Polsce nie używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Hiltruda, Hildetruda, niem. Hiltrud, Hildetrud, Helmtrud. Hiltruda z Liessies. Miała być córką hrabiego Wiberta, który pochodził z Poitou....
Zobacz więcejJest to zlatynizowana postać greckiego imienia Himérios 'pochlebca, chwalca'. W piśmiennictwie spotykane są następujące jego formy: Himerius, Hymerius, Himer, Immer, Imier. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Himerius, gr. Himérios, fr. Imier, Himier, niem. Himerius. W repertoriach hagiograficznych znaleźć...
Zobacz więcejImię biblijne pochodzenia hebrajskiego: Hijjob 'prześladowany, doświadczony' albo 'gdzie jest Ojciec (Bóg)-'. Znamy je doskonale z biblijnego przekazu o wierności Bogu. W Polsce imię poświadczone od w. XV w formach: Job i Jow. Spotyka się je jeszcze w w. XVI i XVII, ale później wychodzi z użycia. Żyje...
Zobacz więcejTo imię greckie. Jego początku należy się dopatrywać w jednym z przydomków Zeusa: Zeus Hýpatos - 'Zeus Najwyższy'. Od tego przydomka wywodzą się imiona Hypatódoros, Hýpatos i Hypátes. Dopiero następnie pojawiają się pochodne od tych imiona Hýpatios i żeńskie Hypatia (to ostatnie nosiła m.in. słynna uczona...
Zobacz więcejJest to imię greckie. Greckie Hippólytos należy do imion dwuczłonowych. W części pierwszej występuje temat od rzeczownika híppos 'koń', a w części drugiej temat od czasownika lýo 'rozwiązuję, rozpuszczam, uwalniam'. Całość bywa rozumiana jako 'mający rozpędzone konie'. U Greków imię to związane było...
Zobacz więcej