Przekazać Ukrainie bliskość Papieża Leona XIV, zwłaszcza tym, którzy cierpią z powodu dramatycznych konsekwencji wojny trwającej już ponad cztery lata i osiem miesięcy. Taki jest cel podróży abp. Luisa Marína de San Martína, jałmużnika papieskiego, który wyruszy w drogę 27 października, a wróci 30 października. Będzie mu towarzyszył podsekretarz dykasterii Massimo Ralli.

Misja ma nadać konkretny wymiar zaangażowaniu Papieża na rzecz pokoju. Jest kontynuacją rozmów telefonicznych Leona XIV z prezydentem Rosji Władimirem Putinem – jedną z nich Ojciec Święty odbył nawet podczas pobytu w szpitalu – a następnie z prezydentem Ukrainy Wołodymyrem Zełenskim. Rozmowy te miały na celu znalezienie rozwiązania dramatycznej sytuacji humanitarnej w Oleszkach, oblężonych przez wojska rosyjskie, gdzie ludność została doprowadzona do skrajnego głodu.

Papież nie przestaje zatem interesować się dramatycznym położeniem tak wielu ludzi. Dlatego jałmużnik papieski uda się z pociechą do potrzebujących, odwiedzając wybrane miejsca w Kijowie, Zaporożu, Dnieprze i Fastowie.

Podróż będzie przebiegać pod znakiem braterstwa. Wezmą w niej udział przedstawiciele zarówno Kościoła greckokatolickiego, jak i Kościoła obrządku łacińskiego, które wspólnie angażują się w tę misję solidarności.

Zbiórka dla Ukrainy

Tymczasem w Watykanie trwa nadzwyczajna zbiórka na rzecz ludności ukraińskiej. Na dziedzińcu Gubernatoratu Państwa Miasta Watykańskiego do 24 października, do godz. 13.00, można przekazywać odzież zimową, ciepłe koce, śpiwory, żywność w puszkach, a także artykuły tekstylne, takie jak ręczniki i prześcieradła.

To okazja dla pracowników Stolicy Apostolskiej, by nieść ulgę osobom dotkliwie doświadczonym przez konflikt, zwłaszcza w obliczu nadchodzącej zimy.

Prefekt dykasterii, abp Luis Marín de San Martín, podziękował „wszystkim, którzy zechcą włączyć się w tę inicjatywę, przekazując poprzez modlitwę i konkretną pomoc wyraz naszej bliskości z cierpiącymi”, wyrażając zarazem „nadzieję, że Pan rychło obdarzy nas darem pokoju”.

Pan oczekuje od nas osobistej relacji: jedyny prawdziwy Bóg pragnie stać się naszym Bogiem - podkreślił Leon XIV w rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański. Papież wskazał, że wiara bez miłości traci swoją treść, a więź z Bogiem powinna przemieniać nasze spojrzenie na drugiego człowieka.

Bóg chce być naszym Bogiem
Rozważając Ewangelię o największym przykazaniu, Ojciec Święty zwrócił uwagę, że Jezus prowadzi nas do centrum wiary. Na pytanie uczonego w Prawie odpowiada wezwaniem do miłowania Boga całym sercem, całą duszą i całym umysłem.
„Nie wystarczy bowiem wiedzieć, że Bóg istnieje, że jest jedyny lub że jest Wszechmocny; Pan oczekuje od nas osobistej relacji: jedyny prawdziwy Bóg pragnie stać się naszym Bogiem” – powiedział Leon XIV.
Papież wyjaśnił, że w spotkaniu z Bogiem przykazanie miłości nie jest czymś narzuconym. „Nie da się kochać «na rozkaz»” – zaznaczył. Miłość do Boga odpowiada najgłębszemu ludzkiemu pragnieniu, które znajduje spełnienie w komunii z Nim. Staje się autentyczna jako odpowiedź na miłość Boga, która zawsze nas uprzedza.

Spojrzeć na bliźniego oczami Chrystusa
Do przykazania miłości Boga Jezus dołącza drugie: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Jak wskazał Ojciec Święty, oba wypływają z tego samego źródła.
„Dzięki głębokiej więzi z Bogiem stajemy się zdolni patrzeć na siebie i na bliźniego spojrzeniem samego Chrystusa, z Jego perspektywy” – podkreślił.
Taka więź pozwala przezwyciężać egoizm. Również miłość do samego siebie staje się miłosierna, a życie zwraca się ku innym i staje się darem dla tych, którzy są obok nas.

Bez miłości wiara traci treść
Leon XIV przywołał słowa św. Teresy od Dzieciątka Jezus, która pisała, że to miłość pobudza członki Kościoła do działania, a gdyby jej zabrakło, Kościół przestałby głosić Ewangelię.
„Bez miłości nasza wiara zostałaby bowiem pozbawiona swojej treści, nasze dobre uczynki sprowadziłyby się do moralizatorstwa, a nasza nadzieja byłaby daremna” – przestrzegł Papież.
Zaznaczył, że nie można prawdziwie miłować Boga, jeśli ta miłość nie przelewa się na braci i siostry. Miłość bliźniego wiąże się zaś z uznaniem, że jesteśmy dziećmi tego samego Ojca, który pierwszy umiłował nas w Jezusie.

Na zakończenie Ojciec Święty zachęcił do modlitwy o „łaskę nowego serca, zdolnego przyjąć wielkie przykazanie i nim żyć”, prosząc o wstawiennictwo Maryi, w której Niepokalanym Sercu jest wyłącznie miłość.

• Nagonka urzędowa i sądowy nakaz ograniczenia działalności (2000–2001)
• Zakup obiektu przy Irving Park Road i walka o pozwolenia (2001)
• Mobilizacja Polonii: Radiotony, wolontariat i zbiórki funduszy (2001–2003)
• Czas remontu i gościnność w parafii Niepokalanego Serca Maryi (2002–2003)
• Konsekracja Sanktuarium i rozwój duszpasterstwa (2003–2004)

Karol Nawrocki: Papież z Chicago zna Polaków i rozumie Polskę

Polscy jezuici obecni byli w Chicago na stałe od 1934 r. Po 65 latach, przełom wieków przyniósł nowe wyzwania, które postawiły pod znakiem zapytania dotychczasowy kształt ich duszpasterstwa. Kaplica przy 4105 N. Avers Avenue, będąca ówczesnym sercem ich działalności, stała się obiektem intensywnych skarg ze strony części sąsiadów oraz działań miejscowego aldermana (zarządcy dzielnicy). Prawne batalie dotyczące tzw. przepisów strefowych (zoning) oraz braku wymaganego parkingu osiągnęły punkt kulminacyjny w grudniu 2000 roku. Sąd wydał drastyczny wyrok: zabroniono przyjmowania w kaplicy więcej niż 80 osób naraz. Sankcją mogły być groźby dotkliwych kar finansowych, a nawet więzienia. Dla tysięcy wiernych pragnących uczestniczyć w polskich Mszach świętych i nabożeństwach oznaczało to dramatyczną sytuację – drzwi kaplicy musiały być zamykane po wpuszczeniu dozwolonej liczby osób, a pozostali byli odsyłani do innych kościołów.

Prześladowania urzędowe stały się dla jezuitów impulsem do podjęcia śmiałego kroku. Zrozumieli, że jedynym wyjściem jest pozyskanie nowego, bardziej odpowiedniego miejsca na działalność duszpasterską. W lutym 2001 roku, po wielomiesięcznych poszukiwaniach, staraniach prawnych i rozmowach w City Hall, ojcowie sfinalizowali zakup budynku przy 5835 W. Irving Park Road. Nowy obiekt dysponował własnym parkingiem, co miało rozwiązać dotychczasowe problemy ‘strefowe’. Choć władze miejskie narzuciły ograniczenie nowej kaplicy do 500 miejsc siedzących, wyznaczono jasny cel: stworzenie Jezuickiego Ośrodka Milenijnego (JOM).

Kolejne miesiące to czas walki z biurokracją, dopracowywania projektów architektonicznych oraz gromadzenia ogromnych funduszy na kosztowny remont adaptacyjny. Zanim rozpoczęto właściwe prace budowlane, Msze święte sprawowano tymczasowo w nowo zakupionej sali. Pierwsza Eucharystia w Niedzielę Palmową w kwietniu 2001 roku zgromadziła aż 700 osób. W tym samym roku wmurowano kamień węgielny pod powstający Ośrodek.

Finansowy ciężar inwestycji wzięła na swoje barki cała Polonia. Jezuici wykazali się niezwykłą inicjatywą duszpasterską i organizacyjną. Kluczową rolę w zbieraniu środków w tych początkowych latach odegrały coroczne radiotony organizowane na antenach polonijnych rozgłośni radiowych (m.in. WPNA, WNVR czy WCEV). Mieszkańcy Chicago i okolic hojnie deklarowali donacje, a wolontariusze i młodzież z zaangażowaniem pomagali w obsłudze akcji fundraisingowych, pakowaniu kalendarzy czy organizacji imprez charytatywnych i bali. Do marca 2003 roku suma zgromadzonych ofiar przekroczyła milion dolarów.

Główny etap remontu rozpoczął się jesienią 2002 roku, po uzyskaniu wymaganych pozwoleń (permits) od władz miasta. W czasie, gdy budynek przy Irving Park zamienił się w plac budowy, wspólnota duszpasterska korzystała z gościnności parafii Niepokalanego Serca Maryi przy Spaulding, gdzie odprawiano niedzielne Msze święte. Trzeba tu przywołać postać wielkiego przyjaciela jezuitów polskich ks. Jamesa Blazek’a, wtedy proboszcza wspomnianej parafii.

Prace adaptacyjne objęły nie tylko przebudowę wnętrza na kaplicę z prezbiterium i ołtarzem głównym, ale też wykonanie skomplikowanych przyłączy infrastrukturalnych oraz zaaranżowanie zaplecza dla duszpasterstwa, biur i sali amfiteatralnej. Poświęcenie i oficjalna konsekracja nowo powstałego Sanktuarium odbyły się w czerwcu 2003 roku. Dokonał tego wielki przyjaciel Ośrodka i polskich jezuitów ks. bp Thomas Paprocki, wówczas jeden z pomocniczych biskupów archidiecezji Chicago.

Parada Dnia Konstytucji 3 Maja w Chicago – ks. bp Artur Ważny Honorowym Marszałkiem

W latach 2001–2004, równolegle z trudami budowlanymi, jezuici nieustannie rozwijali pracę duszpasterską. W Ośrodku prężnie działała Szkoła Ewangelizacji i Formacji Chrześcijańskiej, Młodzieżowa "Grupa Nikodema", Kręgi Rodzin, Teatr "13-tka", a także organizowano kursy przedmałżeńskie, rekolekcje i wieczory modlitewne. Jezuicki Ośrodek Milenijny wyrósł na niezastąpiony punkt na religijnej i kulturalnej mapie Polonii w Chicago – miejsce wywalczone wspólnym trudem jezuitów i wiernych.

W sobotę w Zakopanem zakończyło się 406. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski. Obrady, które rozpoczęły się w czwartek w domu rekolekcyjnym „Księżówka”, podsumowano na konferencji prasowej.

Sprzeciw wobec zmian w prawie

Abp Tadeusz Wojda odniósł się do decyzji posłów z ubiegłego tygodnia. Sejm przywrócił możliwość przerwania ciąży w przypadku ciężkiej wady płodu. Uchwalił również nowelizację Kodeksu karnego, która częściowo dekryminalizuje aborcję przeprowadzoną za zgodą kobiety, a także pomoc w aborcji w przypadku ciężkiej wady płodu.

Zdaniem przewodniczącego KEP takie rozwiązania mogą zmienić sposób, w jaki społeczeństwo postrzega wartość życia, i podważyć polską tradycję jego obrony. Hierarcha przekazał, że biskupi sprzeciwiają się tej polityce i apelują o ochronę każdego dziecka, szczególnie przed narodzeniem. – Każdy człowiek ma swoją godność i prawo do życia – podkreślił.

Abp Wojda zwrócił też uwagę na potrzebę pomocy kobietom w trudnej sytuacji życiowej. Przypomniał, że Kościół od lat prowadzi działania wspierające matki, tak aby nie zostawały same z problemami.

Historyk na czele komisji ekspertów

Podczas zebrania biskupi przyjęli znowelizowany statut komisji niezależnych ekspertów, która ma zbadać zjawisko wykorzystywania seksualnego osób małoletnich w Kościele katolickim w Polsce. Jej przewodniczącym został historyk prof. Piotr Franaszek.

Bp Sławomir Oder wyjaśnił, że komisję powołano na poprzednim zebraniu plenarnym, ale zanim zacznie działać, musi uzyskać osobowość prawną. Pierwotny projekt statutu trafił do konsultacji w MSWiA, a po naniesieniu uwag ministerstwa biskupi przyjęli go ponownie. Dokument wróci teraz do resortu w ramach dalszej procedury. Bp Oder określił sobotnią decyzję jako istotny krok naprzód.

Prof. Franaszek zaznaczył, że komisja dopiero rozpoczyna działalność. W pierwszej kolejności zaprosi do współpracy ekspertów, a po skompletowaniu zespołu opracuje metodologię i zasady prowadzenia badań.

Wychowanie młodzieży i lekcje religii

Biskupi rozmawiali także o wyzwaniach w wychowaniu młodego pokolenia, takich jak wpływ świata cyfrowego, samotność, presja rówieśnicza oraz przemoc i agresja. Bp Wojciech Osial przestrzegał przed edukacją skupioną wyłącznie na ocenach i wynikach egzaminów kosztem kształtowania charakteru i sumienia. Jego zdaniem odpowiedzialność za młodych spoczywa wspólnie na rodzicach, nauczycielach i całym społeczeństwie. Zaapelował też o długofalowy dialog ponad podziałami, w którym szkoła działa razem z rodziną. Hierarcha podkreślił wychowawczą rolę lekcji religii i etyki. Zapewnił również młodych, że Kościół chce ich słuchać i im towarzyszyć.

Źródło: RMF24, PAP

Chcemy jednocześnie zapewnić, że Fundacja dysponuje obecnie środkami finansowymi zgromadzonymi w poprzednich latach, które pozwalają na zachowanie ciągłości udzielanej pomocy. Na obecnym etapie nie znamy jeszcze szczegółów pozwalających ocenić zakres i skalę planowanego finansowania prac Komisji. Niezbędne będzie określenie budżetu, harmonogramu oraz zasad przekazywania i rozliczania środków.

Podzielamy przekonanie o potrzebie niezależnego i rzetelnego zbadania zjawiska wykorzystania seksualnego w Kościele. Poznanie prawdy o doznanych krzywdach, sposobach reagowania na zgłoszenia oraz mechanizmach zaniedbań i ukrywania przemocy jest konieczne dla podjęcia odpowiedzialności i wprowadzenia skutecznych zmian. Wierzymy, że prace Komisji przyczynią się do uznania doświadczeń Osób Skrzywdzonych i budowania bezpieczniejszego Kościoła.

Realizacja tych zadań wymaga wspólnej troski o trwałość i stabilność systemu pomocy oraz ochrony w Kościele w Polsce. Szczególnego znaczenia nabierają w tym kontekście solidarność i odpowiedzialność diecezji i zgromadzeń zakonnych, na których od początku opiera się działalność Fundacji. Regularne i przewidywalne finansowanie pozwala nie tylko zapewniać ciągłość obecnie udzielanej pomocy, ale także odpowiedzialnie planować jej rozwój i podejmować nowe wyzwania. Środki zgromadzone przez Fundację w poprzednich latach stanowią istotne zabezpieczenie tych działań, jednak ich długofalowa realizacja wymaga utrzymania stabilnego systemu finansowania.

Przede wszystkim pragniemy skierować do Osób Skrzywdzonych jednoznaczne zapewnienie: Wasza godność, bezpieczeństwo i potrzeby pozostają najważniejszym punktem odniesienia dla decyzji podejmowanych przez Zarząd Fundacji Świętego Józefa. Tą zasadą będziemy kierować się również przy ustalaniu szczegółowych warunków finansowania prac Komisji.

Magdalena Bogdan – prezes Zarządu

Emmanuela Sikorska CSDC – członek Zarządu

Zygmunt Kostka SDB – członek Zarządu

Zakopane, 24.10.2026

Relacja z watykańskiego spotkania przewodniczących episkopatów z okazji 10-lecia publikacji adhortacji Amoris laetitia, Komisja niezależnych ekspertów oraz troska o młode pokolenie – to główne tematy 406. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, które miało miejsce od 22 do 24 października 2026 roku w Zakopanem.

Wyjątkowe spotkanie

W przesłaniu do uczestników Papież podkreślił, że to wyjątkowe spotkanie, ponieważ ruch „Jesus Youth” po raz pierwszy wraz ze wszystkimi swoimi liderami i delegatami spotyka się z Następcą św. Piotra. Przypomniał, że ruch powstał w ramach Odnowy Charyzmatycznej z inicjatywy młodych ludzi, którzy spontanicznie odpowiedzieli na osobiste spotkanie z Panem Jezusem. Jak ocenił, „członkowie różnych grup modlitewnych odczuli potrzebę zjednoczenia się, aby ukierunkować swój entuzjazm i podejmowane inicjatywy na wspólne dzieło, które mogłoby podtrzymywać i prowadzić nowy duchowy i misyjny zapał”. 

„Jesus Youth” uznany przez Watykan 10 lat temu

Początki „Jesus Youth” sięgają lat 70. XX w. i indyjskiej Kerali. W 2016 r. ruch otrzymał od Stolicy Apostolskiej status międzynarodowego prywatnego stowarzyszenia wiernych. „Rozpoczął się więc teraz dla was czas dojrzałości eklezjalnej — czas, w którym jesteście wezwani do podejmowania nowych wyzwań i wydawania nowych owoców. Nie traćcie zapału apostolskiego, lecz pielęgnujcie go i nieście do kolejnych krajów. Wszystko to jest możliwe tylko wtedy, gdy nie przestajecie wpatrywać się w Jezusa Chrystusa” – powiedział Papież.

Współpracujcie z rodzinami

Papież zachęcił działaczy ruchu w krajach, gdzie chrześcijanie stanowią mniejszość, by nie obawiali się dawać świadectwa przyjaźni z Jezusem. Serca młodych ludzi pragną odkryć miłość Chrystusa. „W szczególny sposób zachęcam was do współpracy z rodzinami, aby wspierać powołanie do życia małżeńskiego. Obok kapłaństwa i życia konsekrowanego warto promować małżeństwo jako powołanie pochodzące od Boga” – powiedział Leon XIV.  

Zachowujcie świeżość i entuzjazm

Na zakończenie Ojciec Święty zaapelował do członków ruchu, by kontynuowali swoją drogę, wiernie prowadząc życie modlitwy i służby ubogim i starali się zachować jedność, zwłaszcza pośród wielkiej różnorodności środowisk społecznych, kultur i języków. Zwrócił się do kapłanów i biskupów, aby przyjmowali wobec ruchu ojcowską postawę i patrzyli dalekosiężnie, przezwyciężając wszelkie trudności, które mogą wynikać z różnic obrządkowych. Wyraził nadzieję, że ruch „Jesus Youth” zawsze będzie wyróżniał się młodzieńczą świeżością i entuzjazmem wiary. 

Tom Skerritt przez ponad sześć dekad należał do grona cenionych aktorów amerykańskiego kina i telewizji. Widzowie zapamiętali go przede wszystkim jako kapitana Dallasa z kultowego filmu science fiction „Obcy – ósmy pasażer Nostromo” w reżyserii Ridleya Scotta oraz komandora Mike’a „Vipera” Metcalfa, instruktora pilotów w przeboju „Top Gun” z Tomem Cruise’em.

Informację o śmierci Skerritta przekazała jego rodzina. Jak podały amerykańskie media, aktor zmarł z przyczyn naturalnych. Miał 93 lata. Bliscy wspominali go nie tylko jako wybitnego aktora, lecz także jako człowieka obdarzonego poczuciem humoru, ciekawością świata, mądrością i hojnością. Podkreślili, że wnosił wiele miłości w życie swoich najbliższych. Skerritt pozostawił żonę Julie Tokashiki oraz pięcioro dzieci.

Od „MASH” do „Obcego” i „Top Gun”

Tom Skerritt urodził się 25 sierpnia 1933 roku w Detroit. Zanim rozpoczął karierę aktorską, przez cztery lata służył w Siłach Powietrznych Stanów Zjednoczonych. Na dużym ekranie zadebiutował w 1962 roku w filmie „War Hunt”, w którym wystąpił między innymi u boku Roberta Redforda.

Nagły zwrot w planach Leona XIV. Papież odwołuje ważne spotkanie

Jednym z pierwszych ważnych etapów jego kariery była rola Duke’a Forresta w czarnej komedii wojennej „MASH” Roberta Altmana z 1970 roku. Film zdobył uznanie krytyków i stał się jedną z najważniejszych produkcji amerykańskiego kina tamtej dekady.

Międzynarodową rozpoznawalność przyniosła Skerrittowi rola kapitana Arthura Dallasa w „Obcym – ósmym pasażerze Nostromo” z 1979 roku. W filmie Ridleya Scotta aktor wcielił się w dowódcę statku kosmicznego Nostromo, którego załoga staje w obliczu śmiertelnego zagrożenia.

Kolejną pamiętną kreację stworzył w „Top Gun” z 1986 roku. Jako komandor Mike „Viper” Metcalf był instruktorem szkolącym młodych pilotów, w tym bohatera granego przez Toma Cruise’a. Produkcja stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych filmów lat 80.

Emmy za rolę w serialu „Picket Fences”

Skerritt odnosił sukcesy także w telewizji. W latach 1992–1996 występował w serialu „Picket Fences”, wcielając się w szeryfa Jimmy’ego Brocka. Za tę kreację otrzymał w 1993 roku nagrodę Emmy dla najlepszego aktora pierwszoplanowego w serialu dramatycznym. Był również nominowany do tej nagrody w kolejnym roku.

W jego filmografii znalazły się także między innymi „Stalowe magnolie”, „Rzeka życia” i „Kontakt”. Współpracował z uznanymi reżyserami i aktorami, a jego kariera obejmowała zarówno kino gatunkowe, jak i dramaty obyczajowe.

Aktor przez lata pozostawał aktywny zawodowo. W 2025 roku wystąpił w westernie „Broke”, jednym z jego późnych ekranowych projektów.

Tom Skerritt pozostawił po sobie bogaty dorobek filmowy i telewizyjny. Dla wielu widzów na zawsze pozostanie kapitanem Dallassem z „Obcego” oraz instruktorem Viperem z „Top Gun” — rolami, które zapewniły mu trwałe miejsce w historii kina.

Wp.pl/łs

Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow poinformował w piątek, 23 października, że trójstronne rozmowy Rosji, Ukrainy i USA są zaplanowane na pierwszą połowę listopada. Negocjacje mają odbyć się w Abu Zabi, stolicy Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Wcześniej rosyjskie władze wskazywały, że spotkanie mogłoby rozpocząć się około 10 listopada.

Do wznowienia negocjacji doszło w następstwie środowego spotkania Władimira Putina ze Steve’em Witkoffem, specjalnym wysłannikiem prezydenta USA Donalda Trumpa. Rozmowa rosyjskiego przywódcy z amerykańskim przedstawicielem trwała blisko trzy godziny. Po spotkaniu doradca Putina do spraw polityki zagranicznej Jurij Uszakow przekazał, że Rosja jest gotowa powrócić do rozmów z udziałem Ukrainy i Stanów Zjednoczonych.

Zełenski popiera rozmowy, ale chce trwałego pokoju

Inicjatywę wznowienia negocjacji poparł również prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski. Według ukraińskiego przywódcy rozmowy powinny doprowadzić do przybliżenia perspektywy pokoju i przygotować grunt pod ewentualne spotkanie na najwyższym szczeblu.

Nie żyje gwiazdor „Top Gun” i „Obcego”. Był legendą kina

Zełenski opowiadał się za bezpośrednim spotkaniem przywódców Rosji, Ukrainy i USA. Podkreślał także, że w rozmowach dotyczących przyszłości Ukrainy powinny uczestniczyć państwa europejskie. Na razie wiele wskazuje na to, że w Abu Zabi spotkają się przede wszystkim zespoły negocjacyjne, a nie przywódcy trzech państw. Wysłannik USA Steve Witkoff mówił o kontynuowaniu dialogu w technicznym formacie trójstronnym.

Gwarancje bezpieczeństwa jednym z głównych tematów

Według zapowiedzi rosyjskiej strony ważnym zagadnieniem negocjacji mają być gwarancje bezpieczeństwa po zakończeniu wojny. Kwestia ta ma zasadnicze znaczenie dla Ukrainy, która chce uzyskać zabezpieczenia przed ewentualną kolejną rosyjską agresją. Temat gwarancji bezpieczeństwa pojawił się również podczas rozmów Wołodymyra Zełenskiego z przedstawicielami USA i europejskich państw w Oslo. Omawiano wówczas między innymi relacje Ukrainy z NATO oraz możliwość zastosowania rozwiązań wzorowanych na artykule 5. Traktatu Północnoatlantyckiego, dotyczącym wspólnej obrony.

Poprzednie rozmowy trójstronne Rosji, Ukrainy i USA odbyły się w lutym 2026 roku. Nie przyniosły jednak znaczącego przełomu. Sama zapowiedź kolejnego spotkania nie oznacza zatem, że porozumienie pokojowe jest bliskie. Kluczowe pozostają konkretne warunki zakończenia wojny, zakres gwarancji bezpieczeństwa dla Ukrainy oraz gotowość Moskwy i Kijowa do zaakceptowania ustaleń, które mogłyby doprowadzić do trwałego zakończenia konfliktu.

Gazeta.pl/łs

Publikujemy komunikat zamieszczony na stronie archidiecezji:

Archidiecezja Warszawska podejmuje wiele działań, by wspierać kobiety i rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji, m.in. przez pomoc w parafiach, porady psychologiczne, prawne czy środki materialne. Na szczególną uwagę zasługuje Dom Samotnej Matki im. Teresy Strzembosz, który znajduje się w Chyliczkach pod Warszawą.

Każde dziecko, również nienarodzone, każdy człowiek ma niepodważalne prawo do życia.

W obliczu uchwalonych przez Sejm Rzeczpospolitej Polskiej: nowelizacji Kodeksu karnego, która przewiduje częściową dekryminalizację aborcji za zgodą kobiety oraz pomoc w aborcji w przypadku ciężkiej wady płodu oraz ustawy dopuszczającej aborcję w przypadku ciężkiej wady płodu – podkreślamy, że Kościół Katolicki broni życia ludzkiego od momentu poczęcia do naturalnej śmierci. Życie każdego człowieka, niezależnie od stopnia rozwoju, wieku, płci czy stanu zdrowia – zasługuje na ochronę. Dlatego przegłosowane w Sejmie prawo przepełnia nas bólem, niepokojem i ogromną troską o nienarodzone dzieci i ich mamy.

Abp. Adrian Galbas, Metropolita Warszawski zawsze przypomina: „Kościół naucza niezmiennie, że życie ludzkie zaczyna się przy poczęciu. Od poczęcia ma pełną wartość i godność, tak samo jak życie w każdym innym momencie, aż do naturalnej śmierci. Podlega też takiej samej ochronie. I w pierwszym tygodniu, i w jedenastym, i w dwunastym, aż po ostatni”.

Jako Archidiecezja Warszawska podejmujemy wiele działań, by wspierać kobiety i rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji, m.in. przez pomoc w parafiach, porady psychologiczne, prawne czy środki materialne.

Na szczególną uwagę zasługuje Dom Samotnej Matki im. Teresy Strzembosz, który znajduje się w Chyliczkach pod Warszawą. Od lat 50-tych ubiegłego wieku Dom zapewnia schronienie kobietom w ciąży i matkom, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej, nie mają bezpiecznego miejsca zamieszkania lub nie mogą liczyć na opiekę bliskich.

Ze wsparcia tego charytatywnego dzieła Archidiecezji Warszawskiej może korzystać jednocześnie do kilkudziesięciu osób. Działalność placówki obejmuje m.in. zapewnienie bezpiecznego miejsca do życia matkom i dzieciom, pomoc w załatwianiu spraw urzędowych i poszukiwaniu mieszkania oraz działania służące usamodzielnieniu kobiet.

Osoby, które potrzebują pomocy mogą kontaktować się osobiście lub telefonicznie:

Dom Samotnej Matki im. Teresy Strzembosz
ul. Wschodnia 6
05-500 Chyliczki
Tel: 508 658 829 lub (22) 756 88 76
Strona internetowa: dsmchyliczki.pl

Naszym działaniom zawsze towarzyszy modlitwa – pamiętamy w niej o podopiecznych naszej placówki, a także o dzieciach nienarodzonych, ich mamach i ojcach.

Źródło: Archidiecezja warszawska / red