Chrześcijanie są najbardziej prześladowani

(fot. Phillie Casablanca / flickr.com / CC BY 2.0)
KAI / mh

Od wieków ludzie cierpieli i nadal cierpią z powodu wyznawania swojej wiary. Według uznanych międzynarodowych organizacji śledzących prześladowania z powodów religijnych, jak Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie (PKWP) czy Open Doors, na dziesięć przypadków prześladowań osiem dotyczy chrześcijan. 11 listopada będziemy obchodzić IV Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym, organizowany właśnie przez PKWP. W tym roku będzie on poświęcony sytuacji chrześcijan w Egipcie po "wiośnie arabskiej".

Ok. 70 proc. ludności naszej planety żyje w krajach, w których dochodzi do różnego rodzaju ograniczeń wolności wyznania. Ponad 2 miliardy osób, czyli jedna trzecia mieszkańców świata, żyje na terenach, w których w ostatnich latach wzrosły wyraźnie prześladowania na tym tle, począwszy od przemocy fizycznej, a kończąc na niszczeniu obiektów i własności kościelnej. Przestrzeganie wolności religijnej - jednego z podstawowych praw człowieka - jest niestety nadal czymś zrozumiałym samym przez się jedynie w Europie i Ameryce Północnej, choć i tam zdarzają się przypadki jej łamania.

Chrześcijanie różnych wyznań są tą grupą religijną, którzy z racji swojej wiary najczęściej doświadczają różnych form dyskryminacji i prześladowań, i to w wymiarze zarówno indywidualnym, jak i zbiorowym i instytucjonalnym. W swoim tegorocznym przemówieniu do korpusu dyplomatycznego akredytowanego przy Stolicy Apostolskiej Benedykt XVI przypomniał 9 stycznia, że prawo do wolności religijnej jest pierwszym z praw człowieka, gdyż wyraża najbardziej podstawową rzeczywistość osoby i dotyczy jej związku ze Stwórcą. Odmowa tego prawa prowadzi do niesprawiedliwości, niszczy pokój i hamuje rozwój człowieka - podkreślił papież.

Ogłaszane przez różne instytucje i organizacje raporty o wolności religijnej uwzględniają rzeczywistą sytuację i warunki, w jakich żyje mniejszość religijna w danym kraju. Opracowano całą gamę obiektywnych punktów odniesienia i kryteriów, świadczących o stopniu przestrzegania wolności religijnej. Należą do nich m.in. prawa - do zmiany wyznania, budowania świątyń i miejsc kultu, prowadzenia działalności misyjnej, posyłania dzieci na wybraną przez rodziców lekcję religii, a także dyskryminacja w miejscu pracy ze względu na wiarę.

DEON.PL POLECA

Jednym z najpoważniejszych przejawów łamania wolności religijnej jest dyskryminacja prawna. Najbardziej jaskrawymi tego przykładami są: Korea Północna, Arabia Saudyjska i Pakistan.

Phenian od lat stoi na pierwszym miejscu "listy hańby" w łamaniu praw religijnych. W tym rządzonym od ponad 60 lat przez komunistów kraju dochodzi do największych prześladowań chrześcijan. Za wyznawanie wiary i za posiadanie przedmiotów kultu religijnego, w tym także Biblii, grożą surowe kary: więzienia lub obozów pracy, w których panują nieludzkie warunki, stosowane są wymyślne tortury, gwałty, doświadczenia medyczne i masowo giną ludzie. Według niektórych ocen, w północnokoreańskich obozach pracy przebywa prawie 70 tys. wyznawców Chrystusa. Reżim prześladuje nie tylko tych, których przyłapano na potajemnym wyznawaniu wiary, ale również ich rodziny.

Spośród 49 krajów, w których większość społeczeństwa stanowią muzułmanie, łącznie z Kosowem, w 17 islam jest religią państwową, co pociąga za sobą różne skutki prawne i faktyczne, a w skrajnych przypadkach zakaz wyznawania innej religii. Tak jest np. w Arabii Saudyjskiej, gdzie niemuzułmanie są jedynie tolerowani, a ich codzienna działalność podlega surowej kontroli. Zarówno tam, jak i w szeregu innych państw o podobnym reżymie mamy do czynienia z prześladowaniami nie tylko chrześcijan i wyznawców innych religii, ale nierzadko także muzułmanów, należących do różnych nurtów tej religii. Tak jest np. z wyznawcami odłamu ahmadijja, zwłaszcza w Pakistanie, których tamtejsze prawo nie uznaje za muzułmanów i którzy z tego powodu są na różne sposoby prześladowani.

Innym przykładem łamania wolności religijnej jest od lat Irak. Tamtejsi islamiści gnębią tam wyznawców Chrystusa, a zabójstwa, porwania ludzi i rabunki są na porządku dziennym. Najczęstszymi ofiarami są dzieci i młodzież. Z tego powodu w ciągu ostatnich kilku miesięcy w 2012 r. np. z Mosulu uciekło ok. 5 tys. chrześcijańskich rodzin. Ich sytuacja staje się coraz trudniejsza a pogromcy chrześcijan mogą liczyć na bezkarność. Na przykład tylko 22 lipca jednocześnie w 14 miejscach doszło do zamachów bombowych, m.in. w Kirkuku i Tikricie, powodując śmierć co najmniej 90 osób i raniąc około 200. W Iraku z 1,5 mln żyjących tam przed upadkiem Saddama Husajna chrześcijan, obecnie pozostało ich, jak się szacuje, od 250 do 400 tys.

Obecnie jest jeszcze za wcześnie na dokładne określenie, jaki wpływ na wolność religijną będzie miała "arabska wiosna" z lat 2011-12, choć najnowsze wydarzenia są bardzo niepokojące nawet w tych krajach, w których panuje już względna stabilizacja, np. w Tunezji czy Libii. Najdramatyczniej jest w Syrii, gdzie trwa wojna domowa oraz w Egipcie, gdzie władzę przejęli członkowie Bractwa Muzułmańskiego. W tym drugim kraju, według różnych statystyk, żyje od 8 do 10 mln chrześcijan, głównie koptów. Nigdy nie było im tam łatwo, zawsze byli dyskryminowani, gdy chodzi o rynek pracy, często porywano młode chrześcijanki, które później zmuszano do przejścia na islam i poślubiania muzułmanów i były traktowane jak niewolnice.

W ostatnich dwóch latach w zamachach na chrześcijańskie świątynie zginęły dziesiątki ludzi. W styczniu 2011 r. w portowej dzielnicy Aleksandrii wybuchła bomba po zakończeniu noworocznej mszy św., gdy wierni wychodzili ze świątyni. W efekcie zginęło ponad 20 osób a ok. 100 zostało rannych. Sprawcy tych zbrodni do dziś albo pozostają bezkarni, albo otrzymali symboliczne, bardzo niskie wyroki.

Nadal motywowany religijnie terroryzm zbiera liczne ofiary w Afryce. Najbardziej dramatyczna sytuacja panuje w Nigerii, ale sytuacja chrześcijan stale pogarsza się również w Kenii i Mali. Licząca 160 milionów mieszkańców Nigeria jest największym pod względem liczby ludności krajem Czarnego Lądu. Na południu kraju żyje wielu chrześcijan, podczas gdy północ jest zdominowana przez muzułmanów. Od 3 lat, gdy zaczęło działać skrajne ugrupowanie islamskie Boko Haram, które chce wprowadzić prawo szariatu w całym państwie, niemal codziennie dochodzi do zamachów terrorystycznych, m.in. na kościoły chrześcijańskie, a także na posterunki policji i wojska. Ogółem zginęło już ponad tysiąc osób.

W Pakistanie, podobnie jak, w większości krajów arabskich, ustawodawstwo formalnie broni religii, np. przeciw bluźnierstwu, w rzeczywistości jednak przepisy te "służą uderzaniu w mniejszości religijne". Dotyczy to przede wszystkim chrześcijan, ale osławiona "Ustawa o bluźnierstwie" z 1986 uderza także w wyznawców niektórych, mniejszościowych nurtów w samym islamie, uważanych za nieprawowierne lub heretyckie". W kraju tym w 2011 zamordowano m.in. dwóch czołowych polityków, gubernatora Pendżabu - Salmana Taseera i ministra ds. mniejszości - katolika Shahbaza Bhattiego, przeciwstawiających się temu kontrowersyjnemu ustawodawstwu. Obecnie na świecie trwa kampania w obronie Asii Bibi, pakistańskiej chrześcijański skazanej na śmierć za domniemane bluźnierstwo przeciwko Mahometowi.

Do "straszliwego pogwałcenia wolności religijnej" nadal dochodzi w Chinach. Tamtejsze władze komunistyczne stale mieszają się w wewnętrzne sprawy poszczególnych wyznań i religii, np. w nominacje biskupie. Przywódcy, również komunistyczni, Wietnamu usiłują wspierać tworzenie rozłamowych tzw. "grup patriotycznych" w szeregach duchowieństwa i przeciwstawiać je Kościołowi.

W Indiach, szczególnie w stanach Orisa i Karnataka wzmogło się w ostatnich kilku latach narzucanie ustawodawstwa uniemożliwiającego zmianę wiary, czemu towarzyszy wzmożenie ataków na mniejszości religijne. Głównymi ich ofiarami są tu również chrześcijanie. Pierwsza fala prześladowań w Orisie miała miejsce tuż przed Bożym Narodzeniem 2007. Następnie od sierpnia 2008 zamordowano 70 osób, w tym 3 duchownych protestanckich i jednego księdza katolickiego, zniszczono 315 wiosek, spalono ponad 4,6 tys. domów chrześcijan, zdemolowano ponad 300 kościołów, domów modlitwy i szkół. Zdaniem sekretarza generalnego Ogólnoindyjskiej Rady Chrześcijan - Johna Dayala, w jego ojczyźnie nasila się ekstremizm hinduski, będący reakcją na tzw. "zagrożenie islamskie". Jednocześnie władze zaprzeczają, jakoby w tym kraju występowała przemoc wobec mniejszości.

Do ataków muzułmanów na chrześcijan dochodzi także w południowej części Filipin - największego kraju katolickiego w Azji.

Ale przestrzeganie zasad tolerancji religijnej jest coraz bardziej zagrożone także w niektórych krajach zachodnioeuropejskich, np. w Hiszpanii, Wielkiej Brytanii czy Holandii. Ponawiane są tam próby wprowadzenia skrajnych form sekularyzmu, dążącego do usunięcia przekonań religijnych poza nawias życia publicznego. Nie są to jeszcze prześladowania, ale można już mówić o niepokojących tendencjach.

Podobne obawy można mieć wobec Stanów Zjednoczonych. Na spotkaniu zorganizowanym w czerwcu br. przez Obserwatorium Wolności Religijnej we Włoszech abp William Lori z Baltimore mówił o walce o wolność religijną w swoim kraju w związku z forsowaną tam reformą służby zdrowia. Zmusza ona pracodawców do wykupienia dla pracowników obowiązkowego ubezpieczenia, pokrywającego m.in. wydatki na środki poronne i antykoncepcyjne oraz sterylizację, nawet gdy takie praktyki są sprzeczne z przekonaniami tych osób.

Z drugiej strony w wielu krajach daje się zauważyć postęp w przestrzeganiu wolności religijnej, choć obraz ten się zmienia, zależnie od oczekiwań. Coraz lepsze ogólne tendencje występują też, gdy chodzi o prawodawstwo. Coraz rzadziej dochodzi do zmian konstytucyjnych czy prawnych, które ograniczałyby wolność religijną, a coraz częściej mamy do czynienia z chwalebnymi przypadkami zwrotu majątków grupom religijnym. Tak się dzieje m.in. w Turcji i w niektórych krajach postsowieckich. Można też dostrzec oznaki większej otwartości na sprawowanie kultu, czego przykładem mogą być zezwolenia na odprawienie Drogi Krzyżowej w Wielki Piątek w Zjednoczonych Emiratach Arabskich czy na budowę świątyń chrześcijańskich w Katarze.

Na pewno jedno jest bardzo ważne, że raport PKWP i inne podobne opracowania (np. doroczny raport Departamentu Stanu USA) wskazują na wzrost świadomości prawa do wolności religijnej w niektórych krajach. Dowodem na to są m.in. stanowcze interwencje w sprawie wolności religijnej rządów i parlamentów różnych państw europejskich, np. Belgii, Włoch i Niemiec, jak i decyzji Parlamentu Europejskiego.

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.

Skomentuj artykuł

Chrześcijanie są najbardziej prześladowani
Komentarze (2)
CI
chrześcijanie i ich kapłani
9 listopada 2012, 13:03
Powiedzcie nam przynajmniej Wy, Święci niebiescy, powiedzcie nam: kim jest kapłan? „Ja – odpowiada nam św. Katarzyna ze Sieny – całowałam ziemię, gdzie kapłan kładł swoją stopę”. „Ja – odpowiada św. Franciszek z Asyżu – uważałem się za niegodnego być odznaczonym tak wybitną godnością, że gdybym spotkał anioła i kapłana, najpierw pozdrowiłbym kapłana.” Kimże więc jesteś, Kapłanie? Powiedz nam przynajmniej Ty, Najświętsza Dziewico! Zrodziłaś Boga, a kapłan zradza tego samego Boga na ołtarzu; więcej, Ty go zrodziłaś tylko raz, a kapłan zradza Go codziennie. Ty jesteś ucieczką grzesznych, ale to kapłan ma władzę odpuszczania grzechów… Kim zatem jesteś, Kapłanie? Nie jesteś Bogiem, ale jesteś potężny, jak On! Boże, Ty stworzyłeś świat, a Ty Kapłanie stwarzasz na swoich oczach Stworzyciela świata; Ty Boże rodzisz wiecznie Słowo, a Ty kapłanie masz władzę, która sprawia, że schodzi Ono na ziemię i uświęca ją. Kim zatem jesteś, Kapłanie? Po Bogu jesteś bogiem na ziemi. Pochodzisz od ludzi, ale nie jesteś już taki jak oni, lecz wszystko w Tobie jest święte(sacrum). Nie jesteś już jednym z nas. Nasze ręce ściskają jeszcze błoto i pył, Twoje natomiast, Kapłanie, stają się każdego dnia kołyską Jezusa. Rozważania Księdza Giuseppe Tomaselli (1902 - 1989)
CK
chrześcijański kapłan niewygo
9 listopada 2012, 12:58
Jan – mówi Ewangelista – nie był światłem, Ty zaś jesteś światłem świata. Jan powiedział, że nie jest Eliaszem, ani prorokiem; Ty natomiast, o Kapłanie, jesteś większy od Eliasza i proroków, gdyż oni mówili o Chrystusie, a Ty Go reprezentujesz. Ludzie światowi piszący nieśmiertelne wersy, boskie poematy, są wielcy, ale Ty jesteś większy, ponieważ mówisz językiem, który nie pochodzi z ziemi. Ludzie światowi, którzy wykorzystali cały swój geniusz, by wznieść ku niebu katedry i bazyliki, którzy zbudowali pozłacane kopuły i strzeliste dzwonnice, są wielcy, ale większym jesteś Ty, który zmuszasz Najwyższego do zejścia do tych majesta-tycznych świątyń. Wielcy ludzie świata, którzy tworzą z sześciu nut niebiańskie harmonie, Ty Kapłanie jesteś jednakże większy, Ty który każdego dnia u stóp ołtarza śpiewasz swemu Bogu dziewiczy hymn swojej wiecznej młodości. Wielcy są ci ludzie świata, którzy dzierżą w rękach los ludów, Ty jednakże jesteś większy, bo masz w ręku klucze Nieba i Piekła. Wielcy są ludzie świata, którzy dysponują armią i wojskami, ale Ty jesteś większy, ponieważ dysponujesz rękoma błagalnymi, które jak te Mojżeszowe, mogą zmienić bieg historii. I gdy przejdziemy z ziemi do Nieba, tam ujrzymy Cię Kapłanie jeszcze większym! Wy, czczący Boga po trzykroć Świętego, wszyscy Aniołowie rajscy, możecie stać przy tronie Najwyższego, ale kapłan ma większe szczęście od Was, ponieważ zanosi Boga, gdzie chce. Wy jesteście sługami gotowymi wykonać rozkazy Boga, kapłan zaś swymi poleceniami czyni Boga posłusznym i usłużnym. Rozważania Księdza Giuseppe Tomaselli (1902 - 1989)