Niedziela Dobrego Pasterza. Troska o powołania

Benedykt XVI zwrócił uwagę na szczególną relację łączącą Chrystusa-Pasterza ze swoją owczarnią, z której nikt nie może wyrwać owiec Mu powierzonych. (fot. EPA/MAURIZIO BRAMBATTI)
Radio Watykańskie / slo

Niedzieli Dobrego Pasterza było poświęcone papieskie rozważanie przed południową modlitwą maryjną. W dniu tym Kościół modli się za duchownych oraz osoby przygotowujące się do kapłaństwa.

Benedykt XVI zwrócił uwagę na szczególną relację łączącą Chrystusa-Pasterza ze swoją owczarnią, z której nikt nie może wyrwać owiec Mu powierzonych.

DEON.PL POLECA

- Są one bowiem zjednoczone z Nim relacją miłości i wzajemnego poznania, co zapewnia im nieprzebrany dar życia wiecznego – powiedział Ojciec Święty. Jednocześnie postawę owczarni w stosunku do Dobrego Pasterza, Chrystusa, ewangelista przedstawia przy pomocy dwóch charakterystycznych czasowników: słuchać i naśladować. Przede wszystkim ze słuchania słowa rodzi się i żywi wiara.

- Tylko ten, kto słucha głosu Pana jest w stanie podjąć w sumieniu właściwe decyzje co do działania zgodnego z wolą Bożą. Ze słuchania zatem pochodzi naśladowanie Jezusa: działamy jako uczniowie, gdy wewnętrznie wsłuchujemy się w nauczanie Mistrza i żyjemy nim na co dzień.

Benedykt XVI przypomniał o 70. rocznicy ustanowienia Papieskiego Dzieła Powołań Kapłańskich. Jak zaznaczył, był to wynik intuicji Piusa XII o ścisłym związku powołań z wychowaniem w rodzinie. To właśnie tam młody człowiek uczy się wychodzić poza własną wolę i pragnienie samorealizacji, by zanurzyć się w woli Bożej, która go poprowadzi.

- Także w naszych czasach, gdy głos Pana może być zagłuszany przez wiele innych głosów, każda wspólnota kościelna jest wezwana, by wspierać i troszczyć się o powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego. Ludzie bowiem zawsze będą pragnąć Boga, także w naszym stechnicyzowanym świecie, który potrzebować będzie pasterzy głoszących Słowo i umożliwiających spotkanie z Panem w sakramentach – powiedział Benedykt XVI.

DEON.PL POLECA

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.

Skomentuj artykuł

Niedziela Dobrego Pasterza. Troska o powołania
Komentarze (1)
&
"FIAT"
16 maja 2011, 12:53
Bywają ludzie, którzy w poświęceniu dla drugich spalają się aż do granic możliwości, a mimo to nie są mile widziani w otoczeniu i sami czują się w nim obco. Umieją dawać, ale nie umieją przyjmować. Ta druga sztuka jest ważniejsza. Przyjąć drugiego człowieka, to przyjąć stworzony przez Boga nowy, jedyny i niepowtarzalny świat. Taka akceptacja otwiera wielkie możliwości twórczego rozwoju tak dla akceptowanego, jak i akceptującego. To możliwość wzajemnego ubogacenia. Najczęściej tok takiego rozumowania przerywają zniecierpliwieni rozmówcy stwierdzeniem: „Przecież nie mogę akceptować jego wad”. To wielki błąd. Akceptacji człowieka nie należy uzależniać od jego poprawy. Nikt z nas nie jest bez wad. Trzeba akceptować człowieka z jego wadami, by mu pomóc je dźwigać, czasem leczyć, zwalczać. Często właśnie akceptacja jest podstawowym warunkiem wiary w siebie i przezwyciężenia słabości. Znacznie łatwiej jest wierzyć w siebie, jeśli ktoś we mnie wierzy. Pan Bóg akceptuje nas z naszymi wadami. Chrystus przygarnął nas z wszystkimi grzechami. Karę za nie przyjął na siebie, aby nam pomóc w dźwiganiu naszych słabości. Jawi się przed nami jako Dobry Pasterz, jako ten, kto umie akceptować swoje owce. Przy Nim owce nie czują się obco, do Niego się garną, przy Nim czują się dobrze. Ktokolwiek przynajmniej raz w życiu doświadczył tej akceptacji siebie – z swoją słabością, grzesznością, głupotą – przez Dobrego Boga, ten wie, że akceptacja jest kluczem otwierającym ludzkie serca. Ks. Edward Staniek DZIĘKUJĘ ZA TEN FRAGMENT.:)