Podsumowanie krakowskich "Dni o Kościele"
W dniach 14-17 stycznia w klasztorze oo. Dominikanów w Krakowie, a także w Klubie Masada, miał miejsce cykl spotkań i koncertów odbywających się w ramach Dni o Kościele, wydarzenia poprzedzającego tegoroczne Dni Społeczne (16-20 maja).
Dni o Kościele zostały zorganizowane przez Dominikańskie Duszpasterstwo Akademickie „Beczka”. Założeniem było ukazanie Kościoła jako przestrzeni otwartej na dialog młodych wiernych, na ich pomysły, zachęcającej do wspólnego działania i rozmawiania o problemach współczesnego świata. Tę otwartość było widać szczególnie podczas paneli dyskusyjnych, kiedy to przy wspólnym stole spotykali się ludzie w różnym wieku, często ukształtowani w odmiennych tradycjach, a mimo to prowadzący twórczą dyskusję i z chęcią odpowiadający na pytania zadawane przez słuchaczy.
Podczas pierwszej piątkowej debaty, w której uczestniczyli ks. Jacek Prusak SJ, prof. Tadeusz Gadacz i o. Jan Andrzej Kłoczowski OP, zastanawiano się nad tożsamością Kościoła i jego miejscem w pluralistycznej, coraz bardziej zsekularyzowanej Europie. Mówiono o widocznej w ludziach potrzebie powrotu do duchowości, ale też o „banalizacji religii” i psychologii, która staje się nową formą religijności. Wskazano korzyści płynące z dialogu kulturowego. Poruszono kwestię właściwej edukacji prowadzącej do dojrzałości chrześcijańskiej. Padło też pytanie o wolność religijną w Europie i obecność w przestrzeni publicznej różnorodnych symboli religijnych oraz problem relacji Kościoła z państwem i konieczności samooczyszczenia się Kościoła po latach długiego związku z władzą.
Podczas sobotniego spotkania z o. Leonem Knabitem, z kolei, próbowano ustalić, kiedy sztuka obraża oraz jakie są granice stosowanej przez nią prowokacji. Według gościa, o tym, co można w sztuce pokazać, powinno decydować, przede wszystkim, poczucie dobrego smaku. Poruszono też kwestię „eksperymentowania” niektórych artystów z religią i reagowania na obrazę religijną. Jak podkreślił o. Knabit, w takich sytuacjach ważna jest ponadwyznaniowa solidarność, która jednak nie może opierać się na agresji wobec twórcy. Warto byłoby też skupić się na lepszej promocji artystów chrześcijańskich – komentował.
Nie zabrakło również dialogu na linii wierzący – niewierzący. I tak przy wspólnym stole w poniedziałek, na zakończenie cyklu spotkań, usiedli ks. prof. Stanisław Wszołek, prof. Jan Woleński oraz, moderujący dyskusję, Paweł Rojek, którzy za cel postawili sobie filozoficzną dyskusję nad „racjonalnością wiary” i „granicami niewiary” (sformułowania zaczerpnięte z tytułu spotkania). Podjęli oni kwestię relacji wiedzy i wiary oraz języka, jakim o wierze można mówić, a także związku logicznego między istnieniem świata a istnieniem Boga.
Skomentuj artykuł