Siostra Baumann o zamachowcu: Boże miłosierdzie przekracza ludzkie wyobrażenia i oceny
Siostra Benedykta Karolina Baumann zabrała głos po tragicznym ataku w Krakowie, w którym zginęło dziewięć osób, w tym 24-letni sprawca i jego najbliższa rodzina. W poruszającym wpisie na Facebooku zakonnica zaapelowała, by nie odpowiadać na zło nienawiścią. Zwróciła też uwagę na problem narastającej przemocy wśród młodych ludzi, potrzebę uważnego przyglądania się zachowaniu dzieci oraz reagowania na niepokojące sygnały.
Siostra Benedykta Karolina Baumann w obszernym wpisie na Facebooku podkreśla, że śmierć 24-letniego Michała Oksińskiego nie powinna stać się powodem do internetowej nienawiści, politycznych sporów ani komentarzy usprawiedliwiających jego śmierć.
„Zaraz pewnie internet zaleją komentarze, że to dobrze, że niech zd...cha, że nie będziemy utrzymywać go z naszych podatków, że był prawicowy, lewicowy, że działał z czyjegoś polecenia, że to wina... (tutaj wstawić nazwisko dowolnego polityka, wedle uznania, albo dowolnej partii). Ale fakt jest jeden: nie żyje 24-letni chłopak. Zabił swoją młodszą siostrę, zdolną studentkę ASP, która już nic nie namaluje, swoich rodziców i 6 przypadkowych osób, które akurat miały nieszczęście znaleźć się w zasięgu jego kul. Zranił kilkanaście osób. Teraz walczą o życie”.
Zamachowiec jeszcze niedawno był dzieckiem
Siostra Baumann zwraca uwagę, że Michał jeszcze niedawno był dzieckiem – bezbronnym, otwartym na miłość, ciekawym świata i potrzebującym bliskości. Jej zdaniem dziecko można nie tylko skrzywdzić przez oczywistą przemoc, alkoholizm czy terror domowy, ale również doprowadzić do jego emocjonalnego zagubienia i utraty zdolności do miłości. Wskazuje, że niekiedy wystarczy brak zainteresowania jego światem, pozwolenie na zamknięcie się w pokoju i ucieczkę w wirtualną rzeczywistość, w której dziecko może poczuć się wszechmocne, podczas gdy w prawdziwym życiu nie czuje się ważne ani potrzebne.
„I nie chodzi mi tutaj jedynie o jakąś oczywistą patologię typu przemoc, alkoholizm, terror za zamkniętymi drzwiami mieszkania. Czasem wystarczy pozwolić, żeby dziecko zamknęło drzwi swojego pokoju. Utonęło w wirtualnej iluzji. Uwierzyło, że w swoim nierealnym świecie może być bogiem, bo w realnym nie ma czego szukać. Nie istnieje. Nie jest dla nikogo ważne” – pisze zakonnica.
Musiał istnieć pewien proces
Siostra Baumann podkreśla jednocześnie, że nie zna historii rodzinnej Michała i nie zamierza wyciągać pochopnych wniosków na podstawie szczątkowych informacji, zrzutów ekranu z usuniętego profilu na Facebooku czy opinii jego szkolnej koleżanki. Zaznacza jednak, że musiał istnieć pewien proces, który doprowadził młodego człowieka do tak tragicznych czynów – proces stopniowego pogrążania się w ciemności, którego otoczenie nie dostrzegło lub na który nie zareagowało.
„Ale był jakiś moment, w którym się to stało. Był jakiś proces, który do tego doprowadził. Była jakaś ciemność, która powoli wysysała to młode, nieukształtowane jeszcze życie. Przegapiliśmy. Tak jak w wypadku młodocianych nożowników, którzy ostatnio atakowali z zimną krwią swoich rówieśników i nauczycieli” – uważa siostra Baumann i dodaje:
"Co poszło nie tak, że dziecko potrafi zabić na zimno? Bez emocji? Jak gdyby było robotem? Kto zawalił? Rodzice? Szkoła? Sąsiedzi? Ty i ja?".
Boże miłosierdzie przekracza ludzkie wyobrażenia i oceny
Odnosząc się do śmierci Michała, autorka przyznaje, że nie wie, co wydarzy się z nim po śmierci ani czy zdążył zwrócić się do Boga z prośbą o miłosierdzie, podobnie jak Dobry Łotr. Podkreśla jednak, że Boże miłosierdzie przekracza ludzkie wyobrażenia i oceny. Przywołuje słowa kardynała Grzegorza Rysia, który określił Boże miłosierdzie jako coś, co z ludzkiej perspektywy może wydawać się skandalem. Zaznacza, że Bóg zna prawdę o człowieku, której inni nigdy w pełni nie poznają.
Zwracajmy większą uwagę na dzieci
Autorka apeluje, aby społeczeństwo uważniej przyglądało się dzieciom i młodzieży oraz nie ignorowało niepokojących sygnałów. Podkreśla konieczność reagowania na wypowiedzi dotyczące zamachów, przemocy czy śmierci, a także zgłaszania takich sytuacji wychowawcom, psychologom i pedagogom szkolnym, zanim dojdzie do tragedii.
„(…) możemy patrzeć szerzej. Uważniej. Reagować, kiedy dziecko opowiada w szkole o zamachach i wisielcach. Zgłaszać takie rzeczy odpowiednim osobom: wychowawcy, psychologowi, pedagogowi. Póki nie jest za późno. Póki jeszcze nie wyszedł z bronią tam gdzie jest dużo ludzi. Póki ciemność jeszcze go całkiem nie pożarła” – pisze siostra Baumann.
Bohaterska postawa chirurgów
Zakonnica dodaje, że szczególnie poruszająca jest dla niej postawa dwóch chirurgów ze Szpitala Uniwersyteckiego, którzy podjęli próbę ratowania zarówno bohaterskiego policjanta, jak i młodego sprawcy, postrzelonego przez funkcjonariusza.
Siostra Baumann interpretuje ich zachowanie jako wyraz fundamentalnej zasady, że każdy pacjent zasługuje na ratunek, niezależnie od popełnionych czynów. Podkreśla, że zadaniem lekarzy jest ratowanie ludzkiego życia, a nie osądzanie człowieka.
Na zakończenie przywołuje biblijne słowa z Listu do Rzymian: „Nie daj się zwyciężyć złu, lecz zło dobrem zwyciężaj” (Rz 12,21) i jeszcze raz podkreśla, że nie powinniśmy odpowiadać na zło nienawiścią.
Źródło: Zakonnica bez przebrania / Facebook / red
Skomentuj artykuł