"Gdy świat pęka, konsekrowani mają «trwać»". Poruszający list watykańskiej dykasterii
"Proroctwo obecności" - tak Dykasteria ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego określa misję osób konsekrowanych w świecie naznaczonym kryzysami, przemocą i próbami wiary. W opublikowanym liście wzywa do wierności, która "nie opuszcza i nie milczy", pozostając blisko miejsc, gdzie naruszana jest ludzka godność.
List zatytułowany "Proroctwo obecności: życie konsekrowane tam, gdzie godność jest naruszana, a wiara poddawana próbie" został ogłoszony z okazji XXX Światowego Dnia Życia Konsekrowanego (2 lutego). Centralnym punktem obchodów będzie Msza św. celebrowana przez Papieża Leona XIV w Bazylice św. Piotra.
"Ziarno rozsiewane w bruzdach historii"
Dokument rozpoczyna się podziękowaniem dla osób konsekrowanych "w każdym zakątku świata" za wierność Ewangelii i za życie, które - mimo prób - "staje się ziarnem rozsiewanym w bruzdach historii". Jak podkreśla Dykasteria, jest to świadectwo często ukryte, ale przeżywane jako "znak nadziei" dla Kościoła i świata.
Trwanie w świecie napięć
Watykański list wskazuje na konkretne konteksty, w których osoby konsekrowane są wezwane do obecności: społeczeństwa dotknięte "instytucjonalną kruchością i niepewnością", presję wobec mniejszości religijnych, a także kraje dobrobytu, w których narastają "samotność, polaryzacja, nowe formy ubóstwa i obojętność". W takich realiach - czytamy - sytuacja społeczna i polityczna "wystawia na próbę zaufanie i osłabia nadzieję".
Odpowiedzią ma być wierna, "pokorna, twórcza i dyskretna obecność", która przypomina, że "Bóg nie opuszcza swojego ludu".
Aktywna nadzieja, nie bierność
Dykasteria wyraźnie zaznacza, że ewangeliczne "trwanie" "nigdy nie oznacza bezruchu ani rezygnacji". Jest "aktywną nadzieją", wyrażającą się w "słowach, które rozbrajają", w dialogu, w wyborach chroniących najsłabszych - nawet osobistym kosztem - oraz w cierpliwym budowaniu pojednania "poprzez słuchanie i modlitwę". Tak rozumiane trwanie staje się "proroczym słowem dla całego Kościoła i świata".
Jedna misja, różne formy
List przypomina, że wszystkie formy życia konsekrowanego realizują to samo proroctwo obecności. Życie apostolskie oznacza czynną bliskość wobec zranionej godności, kontemplacyjne - wierność i orędownictwo w czasie próby wiary, instytuty świeckie są "dyskretnym zaczynem" w świecie pracy i relacji społecznych. Ordo virginum świadczy o bezinteresownej wierności, a życie pustelnicze przypomina o prymacie Boga. "W różnorodności form urzeczywistnia się to samo proroctwo: trwanie z miłością, nie opuszczając, nie milcząc".
Konsekrowani jako "rzemieślnicy pokoju"
Istotnym akcentem dokumentu jest refleksja nad pokojem. Nawiązując do nauczania Papieża Leona XIV, list podkreśla, że pokój nie jest abstrakcyjną ideą, lecz konkretną drogą. "Pokój nie rodzi się z przeciwstawiania się, ale ze spotkania" - z dialogu, słuchania i współodpowiedzialności. W tym sensie osoby konsekrowane, pozostające blisko "ran ludzkości", stają się - często bez rozgłosu - "rzemieślnikami pokoju".
W zakończeniu list powraca do obrazu ziarna, które obumiera, by wydać owoc. Dykasteria powierza osoby konsekrowane Bogu, prosząc, by były "mocne w nadziei i łagodne w sercu", zdolne do trwania, pocieszania i rozpoczynania od nowa.
List podpisali: s. Simona Brambilla MC, prefekta Dykasterii, kard. Ángel F. Artime SDB, pro-prefekt, oraz s. Tiziana Merletti SFP, sekretarz.
Źródło: Amata J. Nowaszewska CSFN / Vatican News / pk
Skomentuj artykuł