Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański", 14 lipca 2002

1. W lipcu dla wielu osób rozpoczyna się czas wakacji. Z serca życzę wszystkim przebywającym w miejscowościach wczasowych spokojnego i owocnego odpoczynku fizycznego i umysłowego. Jednocześnie nie mogę nie wspomnieć z serdecznością tych, którzy nie mają możliwości udania się na wakacje. Mam na myśli w szczególności ludzi znajdujących się w więzieniach i szpitalach bądź pozostających samotnie w domach. Pragnę ich zapewnić o swej duchowej bliskości i życzyć, aby nie zabrakło im koniecznej pomocy ze strony przyjaznych osób. Wyrażam ponadto szczere uznanie dla tych, którzy w duchu prawdziwie humanitarnym i chrześcijańskim dobrowolnie pomagają z poświęceniem potrzebującym, chorym i wszystkim, którzy znajdują się w trudnej sytuacji.

2. W związku z tym pragnę przypomnieć, że właśnie dziś przypada liturgiczne wspomnienie patrona chorych oraz ich opiekunów: św. Kamila de Lellis. Gdy był młodym żołnierzem, został zraniony w stopę i znalazł się z woli Opatrzności w szpitalu św. Jakuba w Rzymie. Ta rana doprowadziła go, wiele lat później, do tego samego szpitala, gdzie przybył, by pielęgnować chorych, szczególnie tych w najcięższym stanie i najbardziej odpychających. W nich widział Jezusa i w nich Jemu służył.

Rozpoznawszy wolę Boga, poświęcił się Mu całkowicie w służbie cierpiącym i założył nowy zakon posługujących chorym, nazwanych później kamilianami. Na habicie mają oni naszyty wielki czerwony krzyż, który przypomina im samym i wszystkim, że Chrystus jest Boskim lekarzem, prawdziwym Zbawicielem ludzkości.