Leon XIV: Miłość jest najpiękniejszą ozdobą człowieka

Nasze prawdziwe piękno nie polega na ukrywaniu oznak upływającego czasu, lecz na tym, by także na naszym ciele były wyryte znaki miłości, która nigdy nie ustaje – wskazał Leon XIV. Papież przewodniczył Mszy św. w parafii św. Tomasza z Villanova w Castel Gandolfo w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Artur Hanula

Leon XIV przypomniał nauczanie Kościoła, że Maryja „po zakończeniu biegu ziemskiego życia została wzięta z ciałem i duszą do chwały niebieskiej”. We Wniebowzięciu – wskazał – dopełniła się pełnia łaski, którą została obdarzona w chwili Niepokalanego Poczęcia.

Prawdziwe piękno nie ukrywa upływu czasu

Papież nawiązał do dzieł sztuki przedstawiających Maryję jako piękną młodą kobietę unoszącą się ku niebu. „Obraz ten wskazuje, że w sercu Maryi spotykają się niebo i ziemia, czas i wieczność” – mówił.

Leon XIV zestawił ten obraz z doświadczeniem starzenia się człowieka. Z biegiem lat ciało staje się mniej sprawne, pojawiają się zmarszczki i siwe włosy. Nie oznacza to jednak utraty prawdziwego piękna.

„Prawdziwe piękno nie polega na ukrywaniu oznak upływającego czasu, lecz na tym, by także na naszym ciele były wyryte znaki miłości, która nigdy nie ustaje” – podkreślił.

Piękno ukryte w zmarszczkach

Ojciec Święty przestrzegł przed współczesnymi kanonami piękna, naznaczonymi hedonizmem i konsumpcjonizmem. Mogą one prowadzić do marnowania sił na to, co nie ma prawdziwego znaczenia i nie trwa wiecznie.

Jak zauważył, w codziennym życiu spotykamy osoby, których twarze naznaczone są wiekiem i cierpieniem, a mimo to promieniują pogodą ducha, życzliwością i pokojem. Z drugiej strony można spotkać ludzi atrakcyjnych zewnętrznie, lecz „wewnętrznie twardych i chłodnych”.

Papież zachęcił, by dostrzegać piękno „zarówno w czułej twarzy dziecka, jak i w zmarszczkach osoby starszej, w energiczności człowieka młodego, jak i w stateczności osoby dorosłej”. Każda z tych rzeczywistości może ukazywać „małe prześwity nieba”.

Miłość najpiękniej ozdabia człowieka

Leon XIV podkreślił, że to właśnie miłość jest najpiękniejszą ozdobą człowieka. Prawdziwa miłość „przemienia, przeobraża, uszlachetnia i wznosi ku górze”, a także „czyni nas lekkimi, wolnymi i bliskimi Bogu”.

Tajemnicy Wniebowzięcia – zaznaczył – nie trzeba szukać daleko. Można ją dostrzec w rodzicach wracających zmęczonych z pracy, ale szczęśliwych, że są z dziećmi; w dziadkach znajdujących siłę, by troszczyć się o wnuki; w młodych starających się żyć uczciwie i w czystości, nawet jeśli oznacza to pójście pod prąd.

Można ją zobaczyć także w tych wszystkich, którzy każdego dnia „przyczyniają się do tego, by przynosić odrobinę nieba na ziemię i prowadzić ziemię ku niebu”.

Na zakończenie Papież zachęcił do wpatrywania się w Maryję, którą Bóg ukoronował chwałą z duszą i ciałem i dał wierzącym jako „Matkę, Przewodniczkę, Towarzyszkę drogi i Opiekunkę na drodze do nieba”.