Ks. Waldemar Turek: Przemienienie Jezusa daje siłę do pokonywania przeciwności

Mszę św. sprawowało ok. 30 kapłanów. Obecni byli liczni pielgrzymi. Eucharystii przewodniczył delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej bp Robert Chrząszcz. Podkreślił, że dzisiejsze święto przypomina nam o radości życia wiecznego.

Ks. Waldemar Turek podkreślił w homilii, że doświadczenie z Góry Przemienienia zaskoczyło i przerosło Apostołów. Dodał, że św. Piotr czuł się prawdziwie szczęśliwy.

“Chce, żeby ta sytuacja trwała tak długo, jak to możliwe, a najlepiej, jakby się w ogóle nie kończyła - zaznaczył kaznodzieja. - Być może od tego momentu Piotr zrozumiał, kto jest prawdziwym słońcem dla niego i dla każdego człowieka wierzącego”.

Jak wskazał ks. Turek, “dobrze jest człowiekowi być z Bogiem. Sami tego doświadczyliśmy, a może aktualnie doświadczamy właśnie jakiejś takiej szczególnej obecności Boga, przynajmniej w niektórych sytuacjach”, kiedy “wszystko wydaje się inne w tym niezwykłym świetle”. Dodał, że “kto widzi nawet tylko odbicie blasku i piękna Pana, nagle widzi całe swoje życie inaczej i zmienia sposób myślenia, działania i postępowania”.

Ks. Waldemar Turek podkreślił, że “trzeba nam przynajmniej raz w życiu dojrzeć intensywne światło, które raz na zawsze wskaże nam sens naszej wędrówki, naszego trudu, naszych”.

Kaznodzieja przypomniał, że scena Przemienienia Pańskiego inspirowała wielu malarzy, wśród nich Rafaela Santiego. “Jego słynny duży obraz ukazujący właśnie tę biblijną scenę znajduje się w Muzeach Watykańskich. A jego wierną kopię mozaikową możemy oglądać w Bazylice św. Piotra, blisko wejścia do zakrystii - mówił. - Rafael pracował nad obrazem w ostatnich latach swojego krótkiego życia, więc w jakiejś mierze można to dzieło traktować jako jego duchowy testament”.

Ks. Turek poinformował, że duże płótno umieszczono obok łoża śmierci Rafaela. “Giorgio Vasari, wielki włoski historyk sztuki, podaje, że kto koło niego przechodził, patrzył to na ciało zmarłego, to na obraz i nie mógł powstrzymać się od łez. Artysta umierając miał zaledwie 37 lat” - zaznaczył kierownik sekcji łacińskiej w watykańskim Sekretariacie Stanu. “Kto wie, może właśnie pod koniec swojego życia i tak bardzo bogatej i różnorodnej działalności Rafael przeżywał swoją górę Tabor” - dodał.

“Ludzka słabość nie jest w stanie znieść widoku takiej chwały, takiego piękna, takiego światła, więc upadli na ziemię - podkreślił ks. Waldemar Turek. - Potrzeba było, tak jak to bywa w takich sytuacjach, Boskiego dotknięcia, by ich podnieść i sprawić, aby na nowo, ale już inaczej, zaczęli myśleć, żyć, działać i postępować. Jakże są nam w tym wszystkim bliscy”.