To jest szczególne objawienie i nowa rzeczywistość duchowa

Na Kalwarii każdy człowiek staje się na ziemi synem Bożym. Jest to szczególne objawienie. To nowa rzeczywistość duchowa, która zostaje nam objawiona na Golgocie, u stóp krzyża.

Ewangelia na dziś: J 19,25-27

Z Ewangelii wg św. Jana:

A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Komentarz do Ewangelii (15 września 2026)

Obraz: Ten ‘ikoniczny’ obraz ‘godziny Jezusa’ jest centralnym punktem całej Ewangelii św. Jana. We wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej jesteśmy na Golgocie wraz z Maryją, Matką Pana, umiłowanym uczniem i niewiastami. Przyjrzę się tej scenie, Zwrócę uwagę na swoje skojarzenia i odczucia.

Myśl: Scena ukrzyżowania na Golgocie jest punktem kulminacyjnym ewangelii św. Jana. Do tego ‘momentu’ zmierzały wszystkie wydarzenia, zapowiadane od samego początku drogi Jezusa. To moment ‘wywyższenia’, chwały Pana. Po zgiełku i tumulcie drogi na Golgotę, po dramatycznych chwilach przybijania do krzyża, następuje moment wywyższenia, niemal utrzymany w konwencji adoracji. Święty Jan opowiada o tych wydarzeniach językiem konkretu, bez zbędnych szczegółów, nie zdradzając emocji. Nie wymusza doznań. Pozostawia każdego wobec rzeczywistości krzyża, aby znalazł własną przestrzeń relacji z Ukrzyżowanym.

Emocja: Umiłowany uczeń. Na Kalwarii Jezus – Syn Człowieczy rodzi się do chwały Bożej w niebie, a umiłowany uczeń – każdy człowiek staje się na ziemi ‘synem Bożym’. Jest to szczególne objawienie. To nowa rzeczywistość duchowa, która zostaje nam objawiona na Golgocie, u stóp krzyża.

Wezwanie: Poproszę o łaskę przyjęcia i zrozumienia tego ‘daru Matki’ i stawania się ‘dzieckiem Boga’. Podziękuję za cud przemiany, jaki dokonuje się we mnie u stóp krzyża.
Przez chwilę będę trwał w adoracji krzyża, jaki mam w zasięgu wzroku.

ALBO:

Z Ewangelii wg św. Łukasza:

A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: Jesteśmy w Świątyni w Jerozolimie, gdzie nowonarodzony Jezus zostanie ofiarowany. Zarazem wypełniają się zapowiedzi i dokonuje się kolejny etap planu Boga, przewidziany od wieków. Przyjrzę się tej scenie. Zwrócę uwagę na swoje odczucia.

Myśl: Krótki fragment opowiadający o Ofiarowaniu Jezusa w świątyni jerozolimskiej zwraca naszą uwagę na wiele ważnych aspektów życia, które niejednokrotnie nam umykają. Rzeczy nie zawsze są odczytywane tak jak wyglądają na zewnątrz. Trzeba mieć wolność ducha, aby przyjąć dziejące się wydarzenia jako realizację planów Boga w odniesieniu do człowieka, społeczności czy świata. Nie wszystko rozumiemy a priori. Musimy pozwolić Bogu, aby nas przeprowadzał przez różne doświadczenia. Czasami potrzeba czasu, odpowiednich okoliczności, współpracy z łaską, by właściwie odczytać sens dziejących się wydarzeń.

Emocja: Miecz przenikający duszę. We wspomnienie NMP Bolesnej uświadamiamy sobie, że krzyż, cierpienie, trud są częścią normalnej drogi życia każdego człowieka, a więc także wierzącego. Nie możemy uniknąć ani wyeliminować takiego doświadczenia. Możemy przeżywać je jako ‘znak’ i w ten sposób otwierać się na Boże prowadzenie.

Wezwanie: Poproszę o łaskę wolności i zaufania, że doświadczenia, przeżywane w Bogu, pomagają mi odkrywać głębszy sens rzeczywistości. Podziękuję Bogu za to, że prowadzi mnie ku dobru.
We wspomnienie NMP Bolesnej odmówię dziesiątek różańca, tajemnicę Ofiarowania w świątyni.