Abp Adrian Galbas SAC: Jezus prosi, byśmy byli jak dzieci, nie byśmy byli dziecinni

- Nie wstydź się tego, że nie umiesz wszystkiego, nie wiesz wszystkiego, nie masz wszystkiego. Nie wstydź się tego, że potrzebujesz pomocy. Daj się prowadzić Bogu poprzez ludzi, których stawia na drodze twojego życia - powiedział abp Adrian Galbas podczas Mszy świętej na zakończenie pielgrzymki Stowarzyszenia i Fundacji KARAN. W Dolinie Miłosierdzia w Częstochowie metropolita warszawski powiedział o trzech drogowskazach: dać się prowadzić, zaufać Bogu i nie opierać się Jego słowu.

Abp Adrian Galbas przewodniczył we wtorek 11 sierpnia br. Mszy świętej w częstochowskiej Dolinie Miłosierdzia dla grupy pielgrzymów związanej ze Stowarzyszeniem Katolickiego Ruchu Antynarkotycznego KARAN.

Co to znaczy „stawać się jak dzieci”?

W homilii metropolita warszawski, odwołując się do Ewangelii, wskazał na trzy postawy, które powinny charakteryzować człowieka wierzącego. Pierwszą z nich hierarcha określił jako gotowość do stawania się „jak dzieci”. Zaznaczył przy tym, że nie chodzi o dziecinność. - Pan Jezus nie prosi nas, byśmy byli dziecinni, tylko byśmy byli jak dzieci. A dziecko to jest ta osoba, która ma zaufanie do innych, ponieważ wie, że wszystkiego nie może - powiedział hierarcha.

Jak zauważył, dziecko wie, że potrzebuje drugiego człowieka. - Dziecko wyciągnie rękę i powie: daj mi, potrzebuję od ciebie, daj mi. Poda rękę temu, któremu ufa i da się prowadzić - mówił abp Galbas. Podkreślił, że taka postawa nie jest powodem do wstydu. - Nie wstydź się tego, że nie umiesz wszystkiego, nie wiesz wszystkiego, nie masz wszystkiego. Nie wstydź się tego, że potrzebujesz pomocy. Daj się prowadzić w Bogu poprzez ludzi, których stawia na drodze twojego życia - zachęcał.

Świadomość własnej wartości w oczach Boga

Drugim impulsem, na który wskazał abp Adrian Galbas, jest świadomość własnej wartości w oczach Boga. Odwołując się do przypowieści o zagubionej owcy, podkreślił, że dla Boga każda osoba ma wyjątkową wartość. - Nie myśl, że musisz zasługiwać, żeby być ważny w oczach Boga. Każda owca jest dla Pana Boga tak samo ważna. (…) On tych dziewięćdziesiąt dziewięć traktuje jak dziewięćdziesiąt dziewięć indywidualnie. Każda, która ma swoją historię, konstrukcję, życie, każdą zna po imieniu - podkreślił hierarcha.

Boże miłosierdzie i postawa względem niego

Nawiązując do miejsca sprawowania Eucharystii, przypomniał, że pielgrzymka rozpoczęła się w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego i w takim samym miejscu się kończy. - To jest miłosierdzie. To, że Jezus na tym obrazie idzie do was. To, że Jezus na tym obrazie błogosławi. To, że Jezus na tym obrazie pokazuje nam serce. Nie masz siły, żeby do Niego przyjść, a On idzie - powiedział i dodał, że miłosierdzia nie da się w pełni zrozumieć. - Miłosierdzie, które się jedynie przyjmuje. Czyli jedyne, co mam do zrobienia, to pozwolić Jezusowi przyjść. To pozwolić Jezusowi mnie odszukać - zaznaczył.

W tym kontekście zwrócił uwagę na modlitwę „Jezu, ufam Tobie”. - Zobaczcie, że ta modlitwa jest w liczbie pojedynczej. Nie: ufamy Tobie. (…) Ufaj - podkreślił, wskazując na osobisty charakter zaufania Bogu.

„Nad miód są słodsze Twoje przykazania”

Trzecią postawę metropolita warszawski przywołał z historii proroka Ezechiela. Przypomniał biblijny obraz księgi, którą prorok ma zjeść, zanim rozpocznie swoją misję. Tym samym zachęcał do codziennego czytania i przyjmowania Słowa Bożego. - Ono czasami będzie pokazywało różne twoje niewierności, różne twoje błędy, różne twoje słabości, ale cię nie potępi. Bo to jest Słowo Boże - mówił.

Abp Adrian Galbas zachęcił, aby wraz z psalmistą odkrywać Słowo Boże jako coś, co przynosi prawdziwe dobro. - Obyśmy umieli powiedzieć to, co powiedział psalmista: nad miód są słodsze Twoje przykazania. Ja mogę jeść najlepszy, najsłodszy miód tego świata, ale Twoje słowa, Twoje przykazania są słodsze - powiedział.

W dniach 5-11 sierpnia grupa przedstawicieli Stowarzyszenia i Fundacji KARAN z całej Polski uczestniczyła w rekolekcjach połączonych z pielgrzymowaniem na trasie z Krakowa do Częstochowy. Był to czas modlitwy, refleksji i spotkania w drodze, a także okazja do budowania wspólnoty osób związanych z KARAN. Jak podkreślają organizatorzy, pielgrzymka miała również charakter międzypokoleniowy i była przestrzenią dialogu, wymiany doświadczeń oraz wspólnego przeżywania wiary.

Źródło: Archidiecezja warszawska / red