Zmarł Anatolij Kaszpirowski. Miał 87 lat

Nie żyje Anatolij Kaszpirowski, radziecki, ukraiński i rosyjski psychiatra oraz hipnotyzer. W latach 80. i 90. jego telewizyjne seanse zdrowia przyciągały przed ekrany miliony widzów w ZSRR i Polsce, wywołując gigantyczne emocje, dyskusje oraz kontrowersje w świecie medycyny. Jego telewizyjne seanse hipnozy gromadziły w Polsce 60 proc. widowni i przyniosły mu statuetkę Wiktora, stając się jednym z największych fenomenów popkulturowych epoki.

• Śmierć i oficjalne doniesienia
• Edukacja i kariera medyczna
• Fenomen telewizyjnych seansów i popularność w Polsce
• Kontrowersje medyczne i ocena władz
• Działalność polityczna, wyjazd do USA i późniejsze lata

W wieku 87 lat zmarł Anatolij Kaszpirowski – radziecki, ukraiński i rosyjski psychiatra, psychoterapeuta oraz doktor nauk medycznych, który pod koniec lat 80. XX wieku zyskał ogromną sławę jako hipnotyzer i twórca telewizyjnych seansów uzdrawiających. O jego śmierci 3 października 2026 roku poinformował rosyjski dziennikarz Andriej Małachow. Kaszpirowski zmarł o godzinie 6:45 w szpitalu w Moskwie z powodu zatrzymania akcji serca. Chorował również na nowotwór.

Anatolij Mychajłowicz Kaszpirowski urodził się 11 sierpnia 1939 roku w Płoskirowie w Ukraińskiej SRR. W młodości odnosił sukcesy w sporcie – uprawiał boks i podnoszenie ciężarów, uzyskując tytuł Mistrza Sportu ZSRR. W 1962 roku ukończył Państwowy Instytut Medyczny w Winnicy ze specjalizacją z psychiatrii i psychoterapii. Przez kolejne 25 lat pracował jako lekarz w szpitalach psychiatrycznych. W 1987 roku pełnił również funkcję psychoterapeuty radzieckiej kadry narodowej w podnoszeniu ciężarów.

Największą popularność przyniósł mu rok 1989, kiedy radziecka telewizja państwowa zaczęła emitować jego audycje. Kaszpirowski poddawał w nich hipnozie ochotników na wizji, twierdząc, że przywraca organizmowi tzw. „matrycę pamięci normy”. Zapewniał, że jego interwencje psychoterapeutyczne pomagają na szereg dolegliwości – od alkoholizmu i wypadania włosów po schorzenia nowotworowe. Zwolennicy hipnotyzera utrzymywali, że jego seanse wpłynęły pozytywnie na zdrowie niemal 10 milionów osób.

Programy Kaszpirowskiego zyskały gigantyczną popularność także w Polsce. Od 1989 roku były emitowane przez Telewizję Polską, a w latach 1989–1990 oglądało je aż 60 proc. Polaków. W 1990 roku Kaszpirowski przyjechał na tournée po Polsce, wypełniając sale koncertowe i stadiony. W tym samym roku zdobył przyznawaną przez telewidzów pozaregulaminową statuetkę Wiktora dla osobowości telewizyjnej roku.

Działalność Kaszpirowskiego od początku budziła jednak duże kontrowersje. Ministerstwo Zdrowia ZSRR oficjalnie nazwało zjawisko „zbiorową psychozą”, wskazując, że część rzekomo uzdrowionych pacjentów trafiała do szpitali z objawami zaburzeń psychicznych. Po szóstym seansie program zdjęto z radzieckiej anteny.

Po rozpadzie ZSRR Kaszpirowski przyjął obywatelstwo Rosji i zaangażował się w politykę. W 1993 roku wszedł do Dumy Państwowej z listy skrajnie prawicowej Liberalno-Demokratycznej Partii Rosji (LDPR). Po konflikcie z liderem ugrupowania, Władimirem Żyrinowskim, wyjechał w 1995 roku do Stanów Zjednoczonych, gdzie wśród rosyjskiej diaspory zajmował się m.in. leczeniem otyłości. W późniejszych latach powracał do mediów – w 2009 roku poprowadził cykl programów o zjawiskach paranormalnych w telewizji NTV, a w połowie lat 2010. został uniewinniony w procesie dotyczącym nielegalnego praktykowania medycyny alternatywnej. W 2020 roku jego postaci poświęcono książkę Gabriela Michalika „Kaszpirowski. Sen o wszechmocy”.