#codzienność

Przez dwa lata miałam kierownika duchowego, który usiłował wszczepić we mnie trochę beztroski dziecka. Trafił na oporną uczennicę, może dlatego, że on sam wydawał mi się zbyt niefrasobliwy.

Niektórzy ludzie myślą dużo o tym, jakich pozytywnych zmian chętnie by dokonali, ale - ponieważ każdego dnia trzymają się utartej drogi i nie zmieniają zwykłego trybu życia - wszystko zostaje po staremu. Podobno nie ma na to lekarstwa. Czy na pewno?

Czym jest świętość i dlaczego zwykliśmy ją uważać za nieosiągalną? Co zrobić, gdy niesprzyjające okoliczności naszego życia dają nam jasno do zrozumienia, że o świętości możemy tylko pomarzyć?

Brak czasu na modlitwę jest wielkim znakiem zapytania o hierarchię wartości i miejsce Boga w naszym życiu.

Sam Jezus pokazał nam drogę pokory, o której często zapominamy. Jest nią nie tylko Jego życie publiczne, ale także, a może przede wszystkim cały okres tzw. życia ukrytego.

Nie można celniej ująć pojęcia modlitwy jak właśnie przekształcanie. Modlitwa, a właściwie Ten, do którego jest ona skierowana, ma moc zdolną przemienić człowieka.

"Dobrze jest się kochać, przynajmniej dwa razy w tygodniu" - donosi jakiś popularny tygodnik dla kobiet. "Chcę się z tobą kochać"- mówi filmowy amant w komedii romantycznej do swojej wybranki.

Czasami popadamy w przeświadczenie, że życie z Bogiem to taki kulturalny dodatek do całości naszych spraw i zmartwień. Chcemy, aby Pan Bóg działał i czynił cuda, a jednocześnie by robił to tylko wtedy, kiedy mamy na to czas.

Modlitwa nie jest sztuką, którą się zdobywa i na tym kończy się rozwój. Modlitwa zakłada rozwój nieustanny. Każdy człowiek rozwija się integralnie: biologicznie, emocjonalnie, osobowościowo, duchowo, społecznie itd. Gdyby człowiek rozwijał się tylko w jednym wymiarze, a inne zaniedbał, posiadałby braki i defekty fizyczne, psychiczne czy inne.

Józef zaangażował całą swą energię fizyczną, emocjonalną, duchową i intelektualną w pozornie bezsensowną przygodę. Godząc się, aby Mesjasz narodził się w jego domu, poświęcił swój spokój i przyszłość. Dzień po dniu, w szarości codziennych obowiązków godził się na wszystkie wyrzeczenia, które wynikały z tej trudnej sytuacji. Jego zasługą jest to, że w życiu - z ludzkiego punktu widzenia - bez horyzontów i żadnych korzyści, zaufał Panu.

Bóg najbardziej pragnie, byśmy stawali się coraz bardziej święci, podobnie jak On jest święty. Niestety, wielu ludzi ma dziwne wyobrażenie o świętości i właśnie dlatego dorastanie do świętości nie jest ich największym pragnieniem.

„Ojcze nasz, któryś jest w niebie…” – te słowa Modlitwy Pańskiej każdemu mężczyźnie, który je wypowiada, powinny przypominać, jakim zaszczytnym powołaniem został obdarowany.

{{ article.description }}