Żywa Księga Historii: Od Posłańca, Mszy radiowych do Ośrodka Milenijnego w Chicago
Głoszenie Ewangelii w zmieniającym się świecie wymaga odwagi odczytywania znaków czasu. Jubileusz 25-lecia Jezuickiego Ośrodka Milenijnego w Chicago to nie tylko okazja do dziękczynienia, ale i okazja do spojrzenia na ponad 90-letnią obecność polskich jezuitów w Wietrznym Mieście. To historia trudnego rozeznawania, odwagi i dzieł, które połączyły chicagowską Polonię, i nie tylko. To opowieść o wspólnocie, zaangażowaniu w media i otwartej księdze jezuickiej posługi.
- Wprowadzenie: Więcej niż rocznica jednego obiektu
- Od domowej kaplicy do fal radiowych i dalej – ponad 90 lat jezuickiej obecności
- Zostać czy wycofać się? Trudna decyzja i misja od o. Prowincjała
- Dlaczego Ośrodek, a nie parafia? Nowa wizja duszpasterstwa Polonii
- Zakończenie: Księga, która wciąż pisze swoje kolejne rozdziały
Żywa Księga Posługi: 25 Lat Jezuickiego Ośrodka Milenijnego w Chicago
Uroczystości jubileuszowe, połączone z bogatym programem prezentacji, celebracji i braterskich wspomnień, na nowo uświadomiły nam wagę wydarzeń, w których uczestniczyliśmy i wciąż uczestniczymy. Obchody 25-lecia Jezuickiego Ośrodka Milenijnego (JOM) stanowią wyjątkowy moment zatrzymania się i dziękczynienia. Dla nas, jezuitów, oraz dla całej wspólnoty polonijnej w Chicago jest to jednak coś więcej niż tylko rocznica powstania jednego obiektu. To kolejna karta w otwartej księdze historii, która pisze się nieprzerwanie od kilkudziesięciu lat.
Jezuicki Ośrodek Milenijny nie powstał w próżni ani nie był owocem przypadkowej idei. Od samego początku stanowił naturalną kontynuację i owoc dynamicznie rozwijającego się duszpasterstwa polskich jezuitów, którzy na stałe zagościli w Chicago w 1934 roku. Przez niemal wiek obecności w Wietrznym Mieście zakonni duszpasterze starali się elastycznie i ewangelicznie odpowiadać na aktualne wyzwania oraz potrzeby duchowe i społeczne Polonii.
Zaczęło się od Posłańca Serca Jezusa. Zaczął być publikowany od 1917 r., kiedy z powodu I wojny światowej trudno go było wysyłać w świat z Krakowa. Najpierw był publikowany w Nowym Jorku, a od 1934 r. w Chicago, gdzie jezuici znaleźli nowy dom. Oprócz niego były rekolekcje i misje ludowe. W 1972 r. jezuici zaczęli wykorzystywać w swojej posłudze lokalne stacje radiowe w Chicago. Ważnym kamieniem milowym na tej drodze stał się rok 1979. Wówczas o. Zbigniew Górecki SJ, ówczesny superior wspólnoty, nawiązał współpracę z państwem Migałami – właścicielami stacji WCEV. Z domowej kaplicy przy 4105 N. Avers Ave. rozpoczęto stałe transmisje niedzielnej Mszy świętej radiowej. Dzieło to, emitowane później także na falach WNVR, z czasem wpisało się na trwałe w krajobraz religijny Polonii, by w XXI wieku ewoluować w stronę transmisji internetowych i kanału YouTube.
W ramach 65-lecia stałej obecności jezuitów w Chicago oraz 20-lecia Mszy radiowych, w kaplicy przy Avers Ave. uroczystą Eucharystię odprawił ówczesny arcybiskup Chicago, kardynał Francis George OMI. Był to wyraźny znak jedności z Kościołem lokalnym oraz uznania dla wkładu zakonników w życie duchowe emigracji. Obok pracy radiowej niezwykle istotną rolę odgrywała też posługa wydawnicza – przez lata amerykańską edycję „Posłańca Serca Jezusa” prowadził o. Stefan Filipowicz SJ. Wszystkie te dzieła duchowe i społeczne podtrzymywały i umacniały łączność religijną i kulturową Polaków i Polonii w czasach, gdy w Polsce rządził reżim komunistyczny.
Przełomowy rok 1999: Czas trudnego rozeznania
Mimo bogatej historii i licznych dzieł, pod koniec lat 90. wspólnota stanęła przed poważnym dylematem dotyczącym przyszłości. W 1999 roku Ojciec Prowincjał skierował do Chicago młodego przełożonego, o. Pawła Kosińskiego SJ, stawiając przed nim wyjątkowo odpowiedzialne zadanie. Słowa przełożonego brzmiały jednoznacznie: „Musisz przeprowadzić rozeznanie i zaproponować, co dalej robimy z naszą obecnością w Chicago. Czy zostajemy, czy się wycofujemy, czy też całkowicie zmieniamy profil działalności? Nasz Generał pyta o przyszłość tej wspólnoty, a ja muszę dać Mu odpowiedź. Masz dwa lata”.
Podejmowanie takiego wyzwania ze świadomością potencjalnego zamknięcia placówki o tak bogatych tradycjach wymagało wielkiej odwagi duchowej i wspólnotowej modlitwy. Rozważano różne scenariusze. Kardynał Francis George proponował nawet przejęcie jednej z chicagowskich parafii. Jezuici zdecydowali się jednak nie skorzystać z tej propozycji ze względu na niezręczność wobec współbraci z prowincji amerykańskiej (którzy w tym samym czasie wycofywali się z pracy parafialnej), a także z uwagi na chęć zachowania specyficznie polskojęzycznego profilu duszpasterstwa.
Zamiast parafii wybór padł na odważne otwarcie się na nowe formy duszpasterskie. Odpowiedzią na rozeznane potrzeby stała się koncepcja utworzenia Jezuickiego Ośrodka Milenijnego – nowoczesnego centrum duchowo-kulturalnego, które skupiałoby Polonię wokół wartości chrześcijańskich i narodowych.
Ostatnie wydarzenia jubileuszowe, celebrowane m.in. z udziałem biskupa Roberta Fedka oraz licznie zgromadzonych wiernych i przedstawicieli organizacji polonijnych, pokazały jednoznacznie, że decyzja podjęta ćwierć wieku temu przyniosła dobre owoce.
Obecność polskich jezuitów w Chicago to historia trwająca już ponad 90 lat. Świat wokół nas ulega dynamicznym przemianom, dlatego formuła naszej posługi również ewoluuje. Świętowanie 25-lecia Ośrodka Milenijnego niczego jednak nie zamyka. Jest ono jedynie kolejnym etapem na drodze rozeznawania woli Bożej we współpracy z ludźmi, których Opatrzność stawia na naszej drodze. Jezuicki Ośrodek Milenijny pozostaje żywą i otwartą księgą – gotową na pisanie kolejnych rozdziałów w służbie Bogu i Polonii.
Skomentuj artykuł