Jezus nie ucisza wołających o pomoc – czy słyszymy cierpienie tych, którzy żyją obok nas?
„Co chcesz, abym ci uczynił?” Takie samo pytanie Jezus zadaje swoim uczniom Jakubowi i Janowi, choć oni spotykają się z naganą, bo proszą o przywilej. Niewidomy prosi o to, by mógł ‘podnieść oczy i spojrzeć w górę’. Jezus zachęca nas, byśmy wsłuchiwali się w cierpienia i braki tych, którzy żyją obok nas, umożliwili im wołanie, choć to burzy nasze zwyczaje i ‘spokojne życie’.
Słowo ewangelii na dzisiaj (16 listopada 2026 r.):
Z ewangelii wg św. Łukasza: Kiedy zbliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się zbliżył, zapytał go: «Co chcesz, abym ci uczynił?» Odpowiedział: «Panie, żebym przejrzał». Jezus mu odrzekł: «Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.
Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 18,35-43):
Obraz: Jezus zbliża się do kresu swojej wędrówki ku Jerozolimie, jak ją opisuje ewangelista Łukasz. Wchodząc do Jerycha, miasta w dolinie Jordanu, którego początki sięgają X tysiąclecia przed Chrystusem, Jezus spotyka niewidomego żebraka, którego słowa (powtórzone dwa razy) weszły na trwałe do duchowej tradycji Wschodu jako ‘modlitwa Jezusowa’ (rosyjskiego pielgrzyma). Mogę się pomodlić tymi słowami także teraz.
Myśl: Mamy w tym fragmencie wiele znaczących postaw ludzi wobec cierpienia, choroby, ale też pragnień religijnych i zachowań, które mocno wpływają na nasze relacje wobec braci i sióstr. Mamy cierpienie, udrękę człowieka niewidomego, który znajduje się w sytuacji beznadziejnej. Możemy w nim widzieć tak wielu naszych sióstr i braci, którzy żyją w sytuacji braku perspektyw, rozgoryczenia, deficytów emocjonalnych i duchowych. Jak często oni we wspólnocie Kościoła, zamiast mieć wsparcie i zrozumienie, napotykają na ‘uciszanie i karcenie’. Jezus zachęca niewidomego i nas wszystkich do aktu wiary, bo ona uzdrawia.
Emocja: „Co chcesz, abym ci uczynił?” Takie samo pytanie Jezus zadaje swoim uczniom Jakubowi i Janowi, choć oni spotykają się z naganą, bo proszą o przywilej. Niewidomy prosi o to, by mógł ‘podnieść oczy i spojrzeć w górę’. Jezus zachęca nas, byśmy wsłuchiwali się w cierpienia i braki tych, którzy żyją obok nas, umożliwili im wołanie, choć to burzy nasze zwyczaje i ‘spokojne życie’.
Wezwanie: Poproszę o to, abym w zniechęceniu i rozczarowaniach był zdolny ‘wznieść wzrok i spojrzeć w górę’. Podziękuję za zachętę do ożywienia wzroku wiary, a nie ciała.
Zakończę modlitwą spontaniczną albo skorzystam z propozycji o. Silvano Faustiego SJ: Panie, proszę Cię, aby słuchanie o Twojej męce uzdrowiło ślepotę mego serca. Spraw, abym zrozumiał, kim jestem dla Ciebie i kim Ty jesteś dla mnie. Amen.
Skomentuj artykuł