Kiedy dajesz, kiedy się modlisz... - najważniejsza jest dyspozycja serca
Słowo klucz – ‘kiedy’. To, co ważne to dyspozycja wnętrza. Kiedy dajesz, modlisz się, kiedy podejmujesz post, rób to tak, żeby wyrażało to prawdziwą dyspozycję twojego ducha. Nie liczy się to, co widzą, myślą czy kojarzą inni. Liczy się to, co dzieje się w moim wnętrzu, w moim sumieniu i woli. Jezus kieruje te słowa dzisiaj do mnie.
Słowo ewangelii na dzisiaj (18 lutego 2026 r. – Środa Popielcowa):
Z ewangelii wg św. Mateusza: Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie.
Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam: już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i umyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Komentarz do ewangelii z dnia (Mt 6,1-6.16-18):
Obraz: Jezus głosi swoje ‘Kazanie na Górze’ wobec wielkiego tłumu. Oczyma wyobraźni zobaczę scenerię: jakieś wzgórze nad Jeziorem Genezaret, różnoraki tłum ludzi oraz uczniów, którzy są nie tylko słuchaczami, ale i powołanymi do tego, by dawać później świadectwo. Przyjrzę się swoim odczuciom i skojarzeniom.
Myśl: Tekst ewangelii wybrany na ten szczególny dzień, jakim jest Środa Popielcowa odwołuje się do trzech filarów pobożności judaistycznej. Chodzi o jałmużnę, modlitwę i post. Nie chodzi tylko o ich zewnętrzny aspekt. Jezus zwraca uwagę, że każda z tych postaw musi mieć swoją głębię i znaczenie. Jałmużna nie jest tylko dobroczynnością materialną, ale jest przede wszystkim wyrazem braterstwa wypływającego z wiary. Modlitwa ma być przejawem autentycznej więzi z Bogiem, a nie ekshibicjonizmem na pokaz. Post nie jest ascetyzmem podszytym niechęcią do materii, ale symbolicznie ma być ‘modlitwą ciała’.
Emocja: Słowo klucz – ‘kiedy’. To, co ważne to dyspozycja wnętrza. Kiedy dajesz, modlisz się, kiedy podejmujesz post, rób to tak, żeby wyrażało to prawdziwą dyspozycję twojego ducha. Nie liczy się to, co widzą, myślą czy kojarzą inni. Liczy się to, co dzieje się w moim wnętrzu, w moim sumieniu i woli. Jezus kieruje te słowa dzisiaj do mnie.
Wezwanie: Poproszę o łaskę zrozumienia, że głęboka duchowość to nie ‘opcja dla pobożnych’, ale konieczność dla każdego. Podziękuję Panu, że uwalnia nas od presji życia pozorami wobec świata.
Poświęcę chwilę na trwanie w ciszy przed Panem, by poczuć Jego obecność.