Zanim kogoś oceniasz, pomyśl dwa razy. Możesz bardzo się pomylić
Jezus zachęca nas do powściągliwości. Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z okoliczności, uwarunkowań i rzeczywistej sytuacji wewnętrznej innych ludzi. Musimy być niezwykle ostrożni w ocenie.
Słowo na dziś (Łk 21,1-4)
Z Ewangelii wg św. Łukasza: Gdy podniósł oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. Zobaczył też, jak uboga jakaś wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki, i rzekł: «Prawdziwie powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni. Wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie».
Komentarz do Ewangelii (Poniedziałek, 23 października 2026 roku)
Obraz: Jezus stawia nam dzisiaj przed oczy "ubogą wdowę". Ona uczy hojności, całkowitego zaufania. Ona jest personifikacją tego, kto oddaje wszystko. Jest "żywą Ewangelią". Przyjrzę się tej scenie, posłucham krótkiej opowieści o zaufaniu Bogu i powierzeniu się Jemu.
Myśl: Postać ubogiej wdowy jest konkretnym przykładem zaufania Bogu i niezachwianej wiary w Jego opatrzność. W przeciwieństwie do próżnych i chciwych "religijnych przewodników duchowych judaizmu", ona wyrasta na wzorzec ufności i wiary. Sytuacja wdów w starożytnych społeczeństwach była bardzo trudna. Nie mogły dziedziczyć po mężu, nie miały prawa do opieki. Były osobami pogardzanymi i pozbawionymi środków do życia. To obok sieroty i cudzoziemca, najbardziej uboga kategoria społeczna starożytności. Ale Jezus stawia ją jako przykład zaufania Bogu, bo "wrzuciła wszystko", całe swoje utrzymanie.
Emocja: Ostrożność w ocenie. Znaczenie daru, postawy, zachowania nie jest łatwe do oceny. Możemy bardzo łatwo popaść w powierzchowność, nadinterpretacje albo przesądy. Jezus zachęca nas do powściągliwości. Wielkość daru nie jest mierzona jedynie ilościowo. Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z okoliczności, uwarunkowań i rzeczywistej sytuacji wewnętrznej innych ludzi. Musimy być niezwykle ostrożni w ocenie.
Wezwanie: Poproszę o łaskę umiejętnego obserwowania i cenienia prostoty i pokory zwykłych ludzi. Podziękuję Panu, że On patrzy na serce. Zakończę modlitwą spontaniczną, albo skorzystam z podpowiedzi o. Silvano Faustiego SJ: Panie, dziękuję Ci, że zanim nas zostawiasz, otwierasz nam oczy i pokazujesz nam miejsce, w którym zawsze możemy Ciebie oglądać: ubogiego, który jak Ty, umie ofiarować swoje życie. Amen.


Skomentuj artykuł