Nie zakopuj talentów otrzymanych od Boga – pomnażaj dobro i dziel się miłością

Lęk i obawa. Jezus zachęca nas do otwartości i hojności, które wyrażają się w służbie potrzebującym. Talenty nie są dobrem materialnym i nagrodą za przeszłe dokonania, ale są materią do pomnażania w służbie braciom. Jeśli ich nie pomnażamy dzieląc się, tracimy je. Zazdrość i niechęć do dzielenia się nie pomnażają dobra, lecz je umniejszają, odsuwając nas od braci i od Ojca.

Słowo ewangelii na dzisiaj (15 listopada 2026 r. – XXXIII Niedziela Zwykła):

Z ewangelii wg św. Mateusza: Podobnie też [jest] jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana. Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: "Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem". Rzekł mu pan: "Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!" Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: "Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem". Rzekł mu pan: "Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!" Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: "Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność!" Odrzekł mu pan jego: "Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz - w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów".

Komentarz do ewangelii z dnia (Mt 25,14-30):

Obraz: Jezus kontynuuje swoje nauczanie w przypowieściach. Historia ‘talentów’ przekazanych sługom może nam się wydawać zgodna z systemem kapitalizmu, jaki zdaje się tryumfować nad systemami kolektywistycznymi. Ale to byłoby zbytnie uproszczenie. Talenty mają być pomnażane i są znakiem Bożego błogosławieństwa, jeśli służą wspólnocie.
Myśl: Talenty, o których mówi przypowieść nie są konkretnymi dobrami, które mam pomnażać. Są to znaki miłości Boga do nas i ona musi być pomnażana w odpowiedzi miłości, jaką daję wobec braci i sióstr. Właśnie taka odpowiedź miłości czyni nas synami i córkami Ojca. Historia z przypowieści rozgrywa się w trzech okresach: w przeszłości, kiedy otrzymujemy dar, w teraźniejszości, kiedy tylko możemy go wykorzystać oraz w przyszłości, kiedy musimy się z tego daru rozliczyć. Nie możemy być zachowawczy czy otępiali. Musimy wykazać się roztropnością i aktywnym działaniem.
Emocja: Lęk i obawa. Jezus zachęca nas do otwartości i hojności, które wyrażają się w służbie potrzebującym. Talenty nie są dobrem materialnym i nagrodą za przeszłe dokonania, ale są materią do pomnażania w służbie braciom. Jeśli ich nie pomnażamy dzieląc się, tracimy je. Zazdrość i niechęć do dzielenia się nie pomnażają dobra, lecz je umniejszają, odsuwając nas od braci i od Ojca.
Wezwanie: Poproszę o łaskę i odwagę inwestowania tego, kim jestem i co mam w służbę braciom i siostrom. Podziękuję za tych, którzy uczyli mnie bezinteresowności i hojności.
Zatrzymam się na chwilę i zrobię sobie rachunek sumienia ze sposobu dzielenia się ‘dobrami’ z braćmi i siostrami.