Od pustych sieci do pełni – droga od strapienia do pocieszenia

Strapienie i pocieszenie. Św. Ignacy sformułował te zasady życia duchowego w swoich Ćwiczeniach Duchowych. Strapienie i pocieszenie to dwa stany ducha, poprzez które Pan Bóg nas prowadzi w naszym życiu duchowym. Umiejętność rozeznawania ich i korzystania z tej wiedzy pomaga nam lepiej żyć i przynosić większe duchowe owoce.

Słowo ewangelii na dzisiaj (10 kwietnia 2026 r. – Piątek w Oktawie Wielkanocy):

Z ewangelii wg św. Jana: Potem znowu ukazał się Jezus nad Morzem Tyberiadzkim. A ukazał się w ten sposób: Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczniów. Szymon Piotr powiedział do nich: «Idę łowić ryby». Odpowiedzieli mu: «Idziemy i my z tobą». Wyszli więc i wsiedli do łodzi, ale tej nocy nic nie złowili. A gdy ranek zaświtał, Jezus stanął na brzegu. Jednakże uczniowie nie wiedzieli, że to był Jezus. A Jezus rzekł do nich: «Dzieci, czy macie co na posiłek?» Odpowiedzieli Mu: «Nie». On rzekł do nich: «Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie». Zarzucili więc i z powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąć. Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: «To jest Pan!» Szymon Piotr usłyszawszy, że to jest Pan, przywdział na siebie wierzchnią szatę - był bowiem prawie nagi - i rzucił się w morze. Reszta uczniów dobiła łodzią, ciągnąc za sobą sieć z rybami. Od brzegu bowiem nie było daleko - tylko około dwustu łokci.
A kiedy zeszli na ląd, ujrzeli żarzące się na ziemi węgle, a na nich ułożoną rybę oraz chleb. Rzekł do nich Jezus: «Przynieście jeszcze ryb, któreście teraz ułowili». Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął na brzeg sieć pełną wielkich ryb w liczbie stu pięćdziesięciu trzech. A pomimo tak wielkiej ilości, sieć się nie rozerwała. Rzekł do nich Jezus: «Chodźcie, posilcie się!» Żaden z uczniów nie odważył się zadać Mu pytania: «Kto Ty jesteś?» bo wiedzieli, że to jest Pan. A Jezus przyszedł, wziął chleb i podał im - podobnie i rybę. To już trzeci raz, jak Jezus ukazał się uczniom od chwili, gdy zmartwychwstał.

Komentarz do ewangelii z dnia (J 21,1-14):

Obraz: Uczniowie wracają w swoje rodzinne strony, zajmują się tym, co dobrze znali. Są pełni wspomnień, ale brakuje im obecności Pana, który by stworzył z nich na nowo wspólnotę uczniów. Bezowocny połów jest symbolem strapienia całej wspólnoty i każdego z uczniów z osobna. Wczuję się w ich przeżycia.
Myśl: Cudowny połów ryb o brzasku dnia po bezowocnej nocy, po wysłuchaniu słowa Pana jest alegorią życia człowieka, który przechodzi od ciemności, jaką jest grzech, brak dobrych owoców, życie bez celu i poczucia sensu do światła dnia i owocnej działalności duszpasterskiej, która tworzy i umacnia wspólnotę i każdego z jej członków. Życie duchowe to nie posługiwanie się magicznymi sztuczkami. Prawdziwe życie w duchu to świadomość bliskości Pana, którego nie zawsze od razu rozpoznajemy. To gotowość słuchania Go w każdej sytuacji i pozwolenie na to, by On nas prowadził przez życie.
Emocja: Strapienie i pocieszenie. Św. Ignacy sformułował te zasady życia duchowego w swoich Ćwiczeniach Duchowych. Strapienie i pocieszenie to dwa stany ducha, poprzez które Pan Bóg nas prowadzi w naszym życiu duchowym. Umiejętność rozeznawania ich i korzystania z tej wiedzy pomaga nam lepiej żyć i przynosić większe duchowe owoce.
Wezwanie: Poproszę o łaskę uważności na znaki obecności Pana, nawet tam, gdzie mnie to może zaskoczyć. Podziękuję za przyjaciół, którzy wskazują mi: „to jest Pan!”, prowadząc do Jezusa.
Odmówię dziesiątek różańca, tajemnicę Zesłanie Ducha Świętego.