Beatyfikacja s. Anny Marii Janer Anglarill

Beatyfikacja s. Anny Marii Janer Anglarill
Beatyfikacja s. Anny Marii Janer Anglarill - 8.10.2011
8 lat temu
PAP / ad

W sobotę 8 października w katalońskim mieście Urgell prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato wyniesie na ołtarze - w imieniu Benedykta XVI - hiszpańską zakonnicę Annę Marię Janer Anglarill. Żyła ona w XIX wieku, założyła Instytut Sióstr od Świętej Rodziny z Urgell.

Głównym motywem jej działania była chęć służenia Bogu w najbiedniejszych i najmłodszych, a - jak wspominali później ci, którzy ją znali - szczególną czcią otaczała Krzyż Chrystusa.

Oto krótki życiorys nowej błogosławionej.

Anna Maria (Ana María) Janer Anglarill urodziła się 18 grudnia 1800 w wiosce Cervera na terenie diecezji Solsona koło Lleidy w Katalonii jako trzecia z czwórki dzieci w ubogiej, głęboko pobożnej rodzinie chrześcijańskiej. Od najmłodszych lat stykała się z biedą i nędzą ludzką, wywołaną m.in. toczącą się wówczas na tych ziemiach wojną z wojskami francuskimi. W wieku niespełna 19 lat rozpoczęła posługę jako siostra miłosierdzia w szpitalu w pobliskim Castelltort de Cervera. Opiekowała się chorymi i biednymi, była mistrzynią nowicjatu i przełożoną sióstr oraz uczyła dzieci katechizmu w Kolegium Królewskim w miasteczku. W ciągu 17 spędzonych tam lat narodziło się w niej powołanie zakonne, które zaprowadziło ją później do utworzenia nowego zgromadzenia.

W 1833 wybuchła w Hiszpanii I wojna "karlistowska" (trwała do 1840) i szpital w Castelltort stał się placówką wojskową. W nowych warunkach, gdy liczba rannych i potrzebujących opieki gwałtownie wzrosła, przyszła błogosławiona umiała zorganizować właściwą pomoc oraz przynieść ulgę i pociechę chorym i umierającym. Nazywano ją matką, gdyż troszczyła się o swych podopiecznych, jakby byli jej dziećmi. W 3 lata później nowy, liberalny rząd zdelegalizował zgromadzenia zakonne i siostry musiały opuścić szpital. Anna Maria wyjechała do Solsony, oddając się do dyspozycji miejscowego biskupa. Na prośbę przebywającego wówczas w mieście króla Karola Burbona koordynowała działalność szpitali w 4 miastach zajętych przez "karlistów".

Po zakończeniu działań wojennych musiała wyjechać wraz z siostrami do Tuluzy, ale w 1844 wróciła do szpitala w Cerverze. W 5 lat później została kierowniczką tamtejszego Domu Miłosierdzia, gdzie zajmowała się dziewczętami - sierotami i niepełnosprawnymi, a także starszymi kobietami. Uczyła również religii dzieci.

W 1858 biskup diecezji Urgell - Josep Caixal Estradé poprosił ją o prowadzenie szpitala dla biednych chorych w tym mieście. Anna Maria podjęła się tego zadania i 29 czerwca 1859 z dwiema postulantkami powołała do życia Instytut Sióstr od Świętej Rodziny. W sierpniu tegoż roku przedstawiła biskupowi regułę swego zgromadzenia i w rok później zostało ono zatwierdzone na szczeblu diecezjalnym. Siostry opiekowały się chorymi i potrzebującymi, zwłaszcza dziewczętami z ubogich rodzin, a także ich rozwojem duchowym i religijnym. Założycielka wiele czasu spędzała na modlitwie, szczególną czcią otaczając Świętą Rodzinę i Krzyż - znak męki Chrystusowej.

Od samego początku Instytut rozwijał się bardzo żywiołowo, powstawały nowe domy i szkoły, prowadzone przez siostry, w czym wielką zasługę miała sama założycielka. Ale były też trudne chwile, zwłaszcza w latach 1868-75, gdy cały kraj przeżywał kolejne wstrząsy, w tym trzecią wojnę "karlistowską" (1872-76). Zamykano wówczas liczne domy zakonne, a siostry musiały szukać nowych miejsc dla swej posługi.

Annę Marię też usunięto ze szpitala w Urgell, ale miejscowy biskup zdołał zatrzymać siostry u siebie. W 1874 mianował kierownikiem duchownym kilku wspólnot zakonnych w mieście św. ks. Józefa Manyaneta (1833-1901), który kierował ich życiem duchowym do 1880. To on w znacznym stopniu wypracował duchowość Instytutu założonego przez m. Annę Marię. W 1879 nowy biskup Urgell - Salvador Casanyas Pagés w porozumieniu z nuncjuszem apostolskim abp. Angelo Bianchim zreorganizował Instytut.

W marcu 1880 odbyła się jego pierwsza kapituła generalna, która wybrała 79-letnią wówczas założycielkę na przełożoną generalną na 3 lata. Ostatnie lata życia coraz słabsza już matka Anna Maria spędziła w domu swego zgromadzenia w Talarn (diecezja Urgell). Tam też zmarła w opinii świętości 11 stycznia 1885.

Wszystko wskazuje na to, że będzie to wielkie wydarzenie, i to nie tylko dla założonego przez nową błogosławioną Instytutu i dla diecezji Urgell, ale także dla Andory. Historycznie bowiem formalnie współzwierzchnikami (współksiążętami) tego maleńkiego państewka w Pirenejach są prezydent (dawniej król) Francji i biskup Urgell. Anna Maria Janer Anglarill będzie pierwszą błogosławioną z tego terenu, toteż wśród spodziewanych ok. 4 tys. uczestników tego obrzędu będzie wielu pielgrzymów z Andory. Mają też przybyć delegacje z 11 krajów Europy, Ameryki Łacińskiej i Afryki, gdzie działają obecnie siostry od Świętej Rodziny z Urgell.

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.

Skomentuj artykuł

Beatyfikacja s. Anny Marii Janer Anglarill
Komentarze (0)

Skomentuj artykuł

Beatyfikacja s. Anny Marii Janer Anglarill
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.