„Nie przypomni już mamie o lekach”. Poruszające pożegnanie ofiary zamachu w Krakowie

„Nie przypomni już mamie o lekach”. Poruszające pożegnanie ofiary zamachu w Krakowie
Fot. Facebook/Dorota Bergel
Stacja7//Radio ESKA/Prokuratura Krajowa/łs

Nie szukała rozgłosu. Jej codzienność wypełniała troska o chorą mamę, śpiew w kościelnym chórze i spacery po krakowskim Rynku. 61-letnia Dorota Baran zginęła podczas zamachu w centrum Krakowa. W czwartek jej bliscy pożegnali ją w Zielonkach. Podczas pogrzebu ksiądz mówił o prawdzie, która nie może stać się narzędziem politycznych rozgrywek. Siostra zmarłej przypomniała natomiast o tym, jak wiele znaczą drobne, codzienne gesty miłości.

Jej świat składał się z małych gestów

Dorota Baran miała 61 lat. Pochodziła z podkrakowskich Zielonek, a w Krakowie mieszkała z 80-letnią matką, którą otaczała codzienną opieką. Nie szukała popularności ani zainteresowania mediów. Najważniejsi byli dla niej najbliżsi.

Pilnowała, by mama o odpowiedniej porze przyjmowała leki, przygotowywała jej kawę i troszczyła się, by nie czuła się samotna. To właśnie te zwyczajne czynności, często niedostrzegane przez otoczenie, po jej śmierci nabrały szczególnego znaczenia.

DEON.PL POLECA



O Dorocie opowiedziała w mediach społecznościowych jej siostra Joanna Kudelska. W poruszającym wpisie zwróciła uwagę na pustkę, jaka pozostała po osobie, która każdego dnia dbała o innych. „Teraz już nie przypomni mamie o lekach” – napisała. Nie będzie również pilnować, by kawa nie wystygła, ani pytać, czy wszystko jest w porządku.

Siostra podkreśliła, że dla postronnych Dorota mogła być jedną z wielu osób, ale dla rodziny była kimś niezastąpionym. Jej odejście oznaczało utratę nie tylko ukochanej osoby, ale również kogoś, kto swoją obecnością zapewniał bliskim poczucie bezpieczeństwa.

Śpiewała w kościelnym chórze. Lubiła spacery po Rynku

Kolejne szczegóły z życia Doroty Baran ujawniły jej koleżanki z chóru Ave Maria, do którego należała od kilku lat. Jak wynika z relacji opublikowanej przez Radio ESKA, kobieta miała piękny, wysoki głos i chętnie angażowała się w życie lokalnej wspólnoty parafialnej.

Jedna z jej znajomych opowiedziała, że Dorota regularnie uczestniczyła w spotkaniach chóru. Często wspominała również o swoim zwyczaju poobiednich spacerów po krakowskim Rynku. Wszystko wskazuje na to, że właśnie podczas takiego zwyczajnego wyjścia znalazła się w miejscu, w którym rozegrał się dramat.

Jej śmierć wstrząsnęła koleżankami, które nie potrafią pogodzić się z tym, że ktoś może stracić życie podczas tak zwyczajnej czynności. „To za mało, żeby umierać” – powiedziały, wspominając zmarłą. Jedna z kobiet dowiedziała się o tragedii dopiero w poniedziałek. O śmierci Doroty poinformowała ją osobiście jej matka. Ta wiadomość była dla niej ogromnym wstrząsem.

Ksiądz na pogrzebie: najbliżsi mają prawo do prawdy

Pogrzeb Doroty Baran odbył się w czwartek, 12 listopada, w Zielonkach. Uroczystości rozpoczęły się o godz. 12.30 modlitwą różańcową. Następnie o godz. 13 odprawiono mszę pogrzebową. W ostatnim pożegnaniu uczestniczyli członkowie rodziny, przyjaciele, znajomi i mieszkańcy miejscowości.

Homilię wygłosił ks. Mariusz Kopacz. Duchowny skoncentrował się na trzech słowach: ciszy, miłości i prawdzie. Nie próbował pomniejszać cierpienia bliskich ani udzielać łatwych odpowiedzi na pytania, które rodzą się po tak bezsensownej tragedii.

Podkreślił, że rodzina ma prawo do rozpaczy, gniewu i stawiania trudnych pytań. Ma również prawo oczekiwać rzetelnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności zamachu. – Modlę się o prawdę, która wyzwala – mówił kapłan, zaznaczając, że najbliżsi ofiar mają prawo poznać fakty, nawet jeśli na ich ustalenie trzeba będzie cierpliwie poczekać.

Duchowny przestrzegł jednocześnie przed wykorzystywaniem tragedii do politycznych sporów i budowania własnego kapitału na ludzkim nieszczęściu. Potrzebna jest prawda możliwie najbliższa rzeczywistości, a nie taka, która zostanie podporządkowana czyimś interesom lub emocjom. Jak podkreślił, odpowiedzią na zło nie może być odwet. Powinny nią być dobro i miłość.

DEON.PL POLECA

Sześć osób nie żyje. Śledztwo w sprawie zamachu trwa

Do tragedii doszło w sobotę, 7 listopada, około godz. 15 na Rynku Głównym w Krakowie. Według ustaleń Prokuratury Krajowej 24-letni Michał Oksiński, mieszkaniec Ostrowca Świętokrzyskiego, wjechał samochodem na Rynek i okoliczne ulice, oddając co najmniej kilkadziesiąt strzałów do przypadkowych osób.

Zginęło sześć osób, a 15 zostało rannych. Wśród ofiar śmiertelnych były cztery kobiety i dwóch mężczyzn, obywatele Polski, Wielkiej Brytanii i Austrii. Atak powstrzymało dwóch policjantów, którzy obezwładnili napastnika. Obaj zostali postrzeleni. Michał Oksiński zmarł 9 listopada w krakowskim szpitalu, zanim przedstawiono mu zarzuty.

Ustalenia śledczych wskazują również, że jeszcze przed przyjazdem do Krakowa mężczyzna zabił w rodzinnym mieszkaniu w Ostrowcu Świętokrzyskim swoich rodziców oraz 21-letnią siostrę.

Prokuratura Krajowa zakwalifikowała atak w Krakowie jako czyn o charakterze terrorystycznym. Śledczy badają między innymi motywy sprawcy, a także to, czy inne osoby mogły w jakikolwiek sposób przyczynić się do popełnienia zbrodni. Motyw działania 24-latka nie został dotychczas ustalony.

Wśród sześciu osób, które zginęły na krakowskim Rynku, byli również 47-letnia Ewelina Serafin, 53-letnia Izabela Woźna, 51-letni Robert Kosidło, 51-letnia obywatelka Austrii oraz 32-letni obywatel Wielkiej Brytanii James Campbell.

„Za każdą ofiarą kryje się czyjś cały świat”

W swoim wpisie Joanna Kudelska zwróciła uwagę na coś, o czym łatwo zapomnieć, śledząc kolejne komunikaty służb i doniesienia medialne. Za każdą liczbą w statystykach stoi człowiek, jego historia, relacje i codzienne życie.

Dorota nie była osobą znaną. Nie trafiała na pierwsze strony gazet. Jej świat tworzyły przede wszystkim rodzina, parafialna wspólnota i zwyczajne obowiązki. Właśnie dlatego jej śmierć tak mocno pokazuje, jak ogromna może być strata, której nie sposób zmierzyć żadnym oficjalnym bilansem.

Rodzina zmarłej podziękowała także ratownikom medycznym, strażakom i policjantom za zaangażowanie w ratowanie ludzkiego życia. Szczególne słowa wdzięczności skierowała do policjantki Oli z Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, doceniając jej empatię, cierpliwość i obecność w najtrudniejszych chwilach.

Stacja7//Radio ESKA/Prokuratura Krajowa/łs

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.

Skomentuj artykuł

„Nie przypomni już mamie o lekach”. Poruszające pożegnanie ofiary zamachu w Krakowie
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.