Jednym z budzących wątpliwości elementów jego przesłania jest przekonanie, że ludzie niewierzący lub wyznawcy innych religii mogą być zbawieni, jeśli tylko będą wierni swoim sumieniom.
Choć Nadzwyczajny Rok Jubileuszowy się skończył, Papież Franciszek w pewnym sensie go "przedłużył". Dlaczego? Ponieważ najważniejsze dopiero przed nami.
Spowiedź jest jednym z najtrudniejszych sakramentów. Często wiele jego elementów wydaje się niezrozumiałych lub niewykonalnych. O tym, jak przeżywać spowiedź lepiej - pisze Dariusz Piórkowski SJ.
Przygotowanie do spowiedzi nie może być robione "na szybko". Oto 5 rzeczy, które warto sobie uświadomić, zanim pójdzie się do kościoła i uklęknie w konfesjonale.
"Jeśli chodzi o rachunek sumienia, to nie należy go traktować jako przeglądu wykroczeń, choć niestety słowo rachunek niefortunnie kojarzy się z rachowaniem". Poznajcie cenne wskazówki spowiednika.
Bardzo łatwo jest popełnić błąd podczas wyznania grzechów lub przygotowania do sakramentu. O pięciu "najpopularniejszych" i o tym, jak sobie z nimi radzić - pisze Dariusz Piórkowski SJ.
Na naszych oczach następuje definitywny zwrot w wewnętrznej strukturze Kościoła i jego myśleniu. Kończy się era dominującej przez wieki "europejskości" Kościoła w szeregach najwyższej hierarchii.
Za co pan chwali swego rządcę? Jezus mówi, że za roztropność, czyli za sprytny sposób wyjścia z opłakanej sytuacji. Ta pochwała jest o tyle dziwna, że przecież pan już tyle stracił.
Już za jej życia rozpętała się zjadliwa kampania, która miała na celu zdyskredytowanie świętej i przekonanie świata, że działała na granicy obłędu.
Dariusz Piórkowski SJ / DEON.pl
Kościół trwa w zamknięciu, gdy traci z pola widzenia ewangeliczną misję i świat, a zaczyna skupiać się na sobie. Wtedy we wspólnocie Pana na czoło wysuwa się przesadna troska o to, co widzialne i materialne - pisze Dariusz Piórkowski SJ
![Kościół zamknięty i otwarty [KOMENTARZ]](https://static.deon.pl/storage/image/core_files/2016/7/30/4aac47efdd0cda60c879d39e4504dc14/jpg/deon/articles-thumb-normal-breakpoint-default/kosciol-zamkniety-i-otwarty-komentarz.jpg "Kościół zamknięty i otwarty [KOMENTARZ]")
Franciszek jak prawdziwy prorok nie zważa na głosy z lewej czy prawej strony, lecz powtarza niestrudzenie to, co niewygodne dla obu opcji, bo tego domaga się Ewangelia, a nie doraźne polityczne interesy.
"Miłosierdzie i chrześcijaństwo jest wielką sprawą naszych dni. Jeżeliby nie było miłosierdzia, nie byłoby chrześcijaństwa: to jedno i to samo" (kard. Karol Wojtyła)
Wrażliwość na cierpienie środowiska ściśle musi łączyć się z poszanowaniem godności człowieka i współodczuwania z jego cierpieniem. Brak tych dwóch postaw prowadzi, zdaniem Papieża, do wypaczeń: zideologizowanej troski o środowisko lub całkowitej nonszalancji i braku troski o niego.
Wierni mają prawo być czasem zmęczeni kazaniami, bo jest w nich po prostu za dużo "kazania". Za mało jest w polskim (nie boję się użyć tego przymiotnika) głoszeniu Słowa objawiania biblijnego Boga, za dużo napominania, moralizowania i besztania.
Co jest największą zasługą Franciszka? To, że wywołał ferment, małe tsunami, naruszył święty spokój w umeblowanych i pokrytych kurzem kościelnych głowach.
Rozumiem, że intencją autorów projektu ustawy jest ukrócenie dotychczasowej dowolności i braku jakiejkolwiek kontroli nad stosowaniem "in vitro" przez kliniki w naszym kraju. Niemniej dylemat moralny pozostaje.
Nade wszystko skutkiem dobrego postu ma być "pogoda ducha i umysłu". Jeśli jej brakuje, to prawdopodobnie człowiek rozminął się z właściwą miarą lub kieruje się niewłaściwymi intencjami.
Myślę, że dobrze jest mieć przyjaciół wśród świętych. Dobrze jest o nich pamiętać , posłuchać, co mają do powiedzenia, pozwolić się pouczyć, ucieszyć się z ich obecności. Każdy święty wnosi do Kościoła coś jedynego w swoim rodzaju.
Czy nie powinniśmy bardziej uroczyście i wyraźnie świętować Zwiastowania, właśnie dzisiaj, by podkreślić, że mamy do czynienia z człowiekiem od samego początku?
{{ article.description }}