Dlaczego Kościół obchodzi Wielkanoc w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca?

W środę 1 kwietnia 2026 roku w kalendarzu żydowskim przypadł 14 Nisan 5786 roku (י״ד ניסן). To dzień Erew Pesach, czyli wieczoru poprzedzającego święto Pesach, a także Postu Pierworodnych (Ta’anit Bechorot) oraz zapalenia świec rozpoczynającego obchody Paschy, upamiętniającej wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej.

Tego dnia przypadła również pierwsza wiosenna pełnia Księżyca, widoczna także na niebie. To szczególnie ważny moment zarówno w tradycji żydowskiej, jak i chrześcijańskiej, ponieważ właśnie ta pełnia wyznacza czas świąt paschalnych, a więc także datę Wielkanocy.

Kościół obchodzi Wielkanoc w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca

Kościół zachodni obchodzi Wielkanoc w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca. Zasada ta została ustalona podczas Soboru Nicejskiego w 325 roku.

Data 14 Nisan wyznacza w kalendarzu hebrajskim początek Paschy, wokół której rozgrywały się wydarzenia zbawcze związane z męką, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa.

Skoro więc dziś przypada środa i pierwsza wiosenna pełnia Księżyca, oznacza to, że najbliższa noc z soboty na niedzielę jest Wielką Nocą Zmartwychwstania.

Źródło: Archidiecezja łódzka / red