Papież pojawił się na stadionie, a potem wydarzyło się coś niezwykłego

Prawdziwa eksplozja śpiewu, muzyki, tańca, świadectw, widowiskowych występów, meksykańskiej fali na trybunach i pokazów świetlnych oraz modlitwa, by uczcić „powrót do domu” Papieża, który dla wszystkich jest „Peruwiańczykiem”. Sześćdziesiąt tysięcy młodych ludzi, a kolejnych 300 tysięcy w okolicznych strefach, czuwało w czwartek wieczorem na Estadio Nacional w Limie na czuwaniu z Leonem XIV.

Rytmy amazońskiej cumbii poruszyły biodra i ramiona na Estadio Nacional. Wszyscy tańczyli do utraty sił – również siostry zakonne, kapłani, a nieco bardziej dyskretnie także niektórzy biskupi – podczas trwającego ponad dwie godziny ostatniego spotkania Papieża w peruwiańskiej stolicy, w przeddzień wyjazdu do ukochanej diecezji Chiclayo.

Atmosfera udzieliła się Papieżowi. Leon XIV śpiewał, pokazywał kciukiem znak aprobaty, uśmiechał się, a czasem wybuchał szczerym śmiechem, był również wyraźnie wzruszony. Bo to było niezwykłe widowisko wiary - wielkie czuwanie 12 listopada z udziałem 60 tysięcy młodych Peruwiańczyków na Estadio Nacional w Limie.

Wszędzie – także poza stadionem, gdzie zgromadziło się 300 tys. młodych – odczuwało się triumfalną atmosferę, w jakiej młodzi ludzie z Limy i okolic świętowali „powrót do domu” Leona XIV.

Spojrzenie ku Seulowi

„Papież Leon, zwiastun nadziei” – głosił oficjalny hymn wizyty, utrzymany w rytmie muzyki zampoña. Rozbrzmiewał on wielokrotnie, w różnych wersjach, na terenie kompleksu sportowego Coloso de José Díaz, jak mieszkańcy Limy nazywają ten stadion.

Tego wieczoru główną bohaterką była Lima, a jeśli już trzeba spojrzeć w przyszłość, to wzrok kierował się ku Światowym Dniom Młodzieży w Seulu w 2027 roku, których przedsmak młode pokolenie Peru mogło poczuć przez cały dzisiejszy dzień.

Leon XIV wrócił do swojej drugiej ojczyzny. Zmierzył się z bolesną historią Kościoła

Kościół

„Papa León, nos vemos en Seúl” („Papieżu Leonie, do zobaczenia w Seulu”) – głosi jeden z licznych transparentów rozmieszczonych na stadionie.

„Przygotowujemy się do wyjazdu. Bilet jest bardzo drogi, podejmujemy się różnych prac, żeby na niego zarobić. Nie możemy tego przegapić!” – opowiada Mireya.

„Dzisiaj jednak cieszymy się obecnością Papieża Leona, bo jest tutaj, pośród nas!” – dodaje.

Chwila wytchnienia

Peruwiańczykom trudno uwierzyć, że mają Papieża, którego mogą określić jako w stu procentach „Peruwiańczyka”. Jeszcze trudniej przychodzi im uwierzyć, że widzą go ponownie, powracającego do swojej „ojczyzny”, jak głoszą napisy umieszczane wszędzie: na koszulkach, flagach, czapkach, a nawet „wytatuowane” na ramionach.

Dla narodu, który zmaga się z nieustannymi problemami politycznymi i społecznymi, a z każdym rokiem coraz bardziej doświadcza niepewności co do własnej przyszłości, podróż Papieża do Ameryki Południowej jest niczym chwila wytchnienia. To okazja, by zaznaczyć swoją obecność, wyznać wiarę, poczuć się wolnym, spędzając noc w śpiworach pod gołym niebem, jedząc pakowaną żywność i z emocjami oczekując na wydarzenie następnego dnia.

Smartfony, lalki i układy choreograficzne

To, co działo się na Estadio Nacional, przypominało widowisko, ale było wydarzeniem wiary. A może jednym i drugim, skoro młodzi Peruwiańczycy mają sto pomysłów i potrafią wcielić w życie każdy z nich.

Nie brakowało transparentów, ale byłu także smartfony, na których wyświetlają się napisy powitalne dla Papieża, starannie przygotowane układy choreograficzne wykonywane przez wolontariuszy na trybunach, papierowe mitry z nazwami własnych parafii, lalki przedstawiające Leona XIV, chorągiewki ze zdjęciem Prevosta jadącego na ośle przez Andy, a także logo podróży apostolskiej, które na wielkim ekranie ożywa: poruszają się głowy świętych, skrzydła gołębicy i dłonie Papieża.

Był też on: ogromny „ojciec Roberto” – naturalnej wielkości manekin, który dzięki drewnianym kijkom sprawiał wrażenie, jakby tańczył samodzielnie.

„To Papież, który niesie radość, więc on również musi tańczyć” – wykrzykuje Rosa.

Przesłanie nadziei

Apel Papieża o troskę o miejsca pracy i bezpieczeństwo, „jeden z kluczowych tematów naszego społeczeństwa”, szczególnie poruszył Jesusa.

Esperanza, której imię oznacza nadzieję, zapewnia natomiast, że najważniejszym przesłaniem tego Papieża jest właśnie „nadzieja”: „Abyśmy nie tracili nadziei i wierzyli, że damy radę”.

„I żeby nie gasić światła” – dodaje Xiomara. „Nigdy nie gasić światła, zawsze pozostawiać zapalone światełko w ciemności. Cóż, nasz kraj właśnie to światło gasi”.

Światło i ogłuszający okrzyk radości

Papież nie. On zapalił światło również dosłownie, ponieważ jego pojawienie się na bieżni stadionu, transmitowane na ekranach LED, poprzedziło włączenie reflektorów oraz tysięcy latarek w telefonach i sztucznych świeczek. Po zapadnięciu zmroku stworzyły one na trybunach niezwykły świetlisty dywan.

Od św. Jana Pawła II do Leona XIV. Papieskie wizyty w Peru

Serwis Papieski

Gdy papamobile przejeżdżał obok trybun, rozległ się ogłuszający okrzyk radości, a następnie ruszyła meksykańska fala.

Leon XIV dwukrotnie objechał płytę stadionu, podczas gdy grupy młodych ludzi zgromadzonych na środku murawy biegały z jednej strony na drugą, aby podążać za jego trasą.

W tle – jeśli można tak powiedzieć – rozbrzmiewała mieszanka pieśni, głosów i okrzyków, która sprawiała, że żadne słowo nie było zrozumiałe i co najmniej trzykrotnie uniemożliwiła kardynałowi Carlosowi Gustavowi Castillo Mattasoglio, arcybiskupowi metropolicie Limy, wygłoszenie powitania.

Celem jest pokój

Trzy świadectwa – tancerza, koordynatorki duszpasterstwa młodzieży i siostry zakonnej – długie przedstawienie sceniczne oraz procesja młodych ludzi przebranych za świętego Turybiusza z Mogrovejo i świętą Różę z Limy wyznaczyły kolejne punkty programu czuwania.

Następnie głos zabrał Papież, witany entuzjastycznymi oklaskami już od pierwszych słów: „Buenas Noches Lima!”. Po przemówieniu odbyła się modlitwa światła, której towarzyszył śpiew. I choć na kilka minut atmosfera na Stadionie Narodowym stała się skupiona i pełna intymności, po błogosławieństwie Ojca Świętego ponownie eksplodowała radość i ogłuszający entuzjazm.

“¡Esta es la juventud del Papa!” „Oto młodzież Papieża!”

Vatican News/łs