To miejsce było szczególnie bliskie Franciszkowi. Leon XIV zawierzył mu swój pontyfikat
Ostatnim punktem papieskiej wizyty w Argentynie była Eucharystia sprawowana w sanktuarium Matki Bożej z Luján. Leon XIV zawierzył Patronce Argentyny swą misję apostolską, przypominając, że jego pontyfikat rozpoczął się właśnie w dniu Jej święta. Papież zauważył, że to miejsce, do którego pielgrzymują miliony Argentyńczyków, było szczególnie ważne dla Franciszka, który zawsze nosił w sercu swoją „śniadą Patronkę”.
Papieska homilia w Luján była podziękowaniem za dni pobytu w Argentynie, podczas których, jak powiedział Ojciec Święty, mógł „dostrzec bogactwo tego kraju, nie tylko w jego krajobrazach, lecz także w jego mieszkańcach”. Leon XIV nazwał Argentyńczyków ludem, który otwiera swoje drzwi przed wszystkimi, dzieli się chlebem i muzyką, gdzie zawsze znajdzie się miejsce przy stole dla przybysza, bezinteresownie poświęcony czas na rozmowę „przy kolejnych łykach mate” i pomocna dłoń wyciągnięta do potrzebującego.
Propozycja drogi
Ojciec Święty zaproponował Argentyńczykom drogę, która składa się z czterech etapów: pojednania, oświecenia przez Słowo Boże, komunii oraz posłania z misją. Wskazał, że „Maryja, stojąc u stóp krzyża, jednoczy się z Ofiarą eucharystyczną i towarzyszy nam na tej drodze (por. św. Jan Paweł II, „Ecclesia de Eucharistia”, 56-58)”.
„Wielu naszych braci – a nawet my sami czy nasze rodziny – może obecnie przeżywać swoją Kalwarię, cierpiąc z powodu choroby, ubóstwa, braku pracy, dyskryminacji, rozpadu rodzin czy innych trudności” – powiedział Papież. Zauważył, że w tych mrocznych chwilach rozumiemy uczucia Maryi stojącej u stóp krzyża, z Jej matczynym sercem rozdartym bólem. „Jednocześnie, podobnie jak Maryja, która w tym strasznym momencie swojego życia otrzymała od Syna nową misję, przyjmując do swego matczynego serca całą ludzkość, również my jesteśmy powołani do przyjęcia łaski Bożej i przeżywania procesu przebaczenia i pojednania, aby odnowiły się w nas pokój, nadzieja i miłość” – podkreślił Leon XIV.
Od pojednania ku nowej przyszłości
Ojciec Święty wskazał, że musimy uznać swoje winy i prosić Pana o przebaczenie: „Przebacz mi za tamtego żebraka, za tamtą łzę, którą wywołałem; przepraszam za tamte oczy, które patrzyły w moje, a ja nie chciałem w nie spojrzeć” (pieśń argentyńska Zamba del perdón). „Potrzebujemy – podkreślił – również pojednania z własną historią i z naszą teraźniejszością, aby rodzić nową przyszłość, w której ostatnie słowo będzie należało do miłości”.
Leon XIV zachęcił: gdy czujemy się zmęczeni, rozczarowani i zagubieni, sięgajmy po nieomylny kompas, jakim jest Pismo Święte. Apelował: „Pozwólmy, aby nas oświecało: Słowo Boże jest lampą dla naszych stóp i światłem na naszej drodze”.
Komunia z Chrystusem
Trzecim etapem, po pojednaniu i oświeceniu przez Słowo Boże, jest komunia, do której wszyscy są powołani. „Sam Chrystus zaprasza nas do swojego stołu, przy którym wszyscy są witani. Jest przy nim miejsce dla wszystkich, zwłaszcza najbardziej potrzebujących: ubogich i głodnych, migrantów, chorych i więźniów, z którymi Pan się utożsamia” – powiedział Ojciec Święty. Wskazał, że Eucharystia, która jest sakramentem jedności, umacnia naszą przynależność do Ciała Chrystusa i wychowuje nas do dzielenia się.
„Różne wrażliwości obecne w Kościele, mocne przekonania ożywiające każdego z nas są bogactwem, o ile pozostają zakorzenione w pewności, że jedność jest darem otrzymanym i zarazem zadaniem, które trzeba podjąć” – podkreślił Papież. Wskazał, że komunia z Chrystusem nie zamyka nas w kręgu własnych spraw, nie prowadzi nas do wykorzystywania niedostatku innych ani do uchylania się od naszych obowiązków. „Komunia z Chrystusem – powiedział – pobudza nas do czynnego uczestnictwa w życiu wspólnoty, do bezinteresownego dzielenia się otrzymanymi darami i do ofiarowania tego, co mamy – choćby niewiele – dla dobra wielu”.
Argentyno, powstań i idź!
Papież przypomniał Argentyńczykom, że nie chodzi o dokonywanie wielkich rzeczy, lecz o wierne trwanie przy Panu, tak jak trwała przy Nim Jego Matka, zarówno w chwilach krzyża, jak i w czasach radości, chwały i światła. „Chodzi o to, aby patrzeć na życie oczami nieba i malować każdy nasz dzień kolorem nadziei” – powiedział. Leon XIV zauważył, że pośród wielu trudności, jesteśmy również świadkami wielu heroicznych gestów miłości takich jak postawa ojca, który codziennie wstaje o świcie, aby zapewnić chleb swojej rodzinie; matki, która towarzyszy choremu dziecku podczas długich nocy spędzanych w szpitalu; czy dobrego przyjaciela, który poświęca swój czas temu, kto go potrzebuje.
Ojciec Święty nawiązał do ostatniego etapu drogi, jakim jest posłanie, które otrzymujemy na zakończenie Mszy. „Idźcie i głoście! Idźcie i ewangelizujcie, głoście radość Ewangelii słowami i dobrymi czynami. Argentyno, powstań i idź!” – zaapelował Leon XIV w Luján. Papież przypomniał Argentyńczykom słowa swego duchowego mistrza, św. Augustyna, który mawiał: „Kochaj i czyń, co chcesz!”.
Pod opieką Maryi
Na zakończenie homilii Ojciec Święty zawierzył swój pontyfikat Matce Bożej z Luján, prosząc, by prowadziła go w misji apostolskiej, którą powierzył mu Pan. Opiece Maryi zawierzył również naród Argentyny. „Pomóż mu – modlił się Papież – budować mosty miłości i sieci solidarności; wzbudź w nim zapał do dalszego podążania drogami pojednania, komunii i misji”.


Skomentuj artykuł