Pielgrzymka nadziei i braterstwa – papież modli się w Lourdes za Francję i świat
Papież Leon XIV rozpoczął drugi etap wizyty we Francji, przybywając do Lourdes. Prosto z lotniska udał się do groty objawień, by powierzyć Maryi intencje Kościoła, Francuzów i całego świata. To trzeci w historii biskup Rzymu, który jako pielgrzym stanął w tym jednym z najważniejszych sanktuariów Europy. Przed Ojcem Świętym intensywny czas spotkań z biskupami, chorymi oraz osobami dotkniętymi nadużyciami w Kościele.
- Pielgrzymi gest u stóp Maryi i symboliczne powitanie
- Lourdes i papieże: Więź spięta dogmatem o Niepokalanym Poczęciu
- Jan Paweł II i Benedykt XVI – pierwsi papiescy pielgrzymi w Massabielskiej grocie
- Modlitwa o braterstwo, pokój i ochronę życia: Modlitewne wołanie Leona XIV
- Program wizyty: Spotkania z chorymi, biskupami i droga do Metzu
Papież w Lourdes: „Prosimy Cię, Matko Boża, za Francję!”
W sobotni wieczór, 26 września, Leon XIV rozpoczął drugi etap swojej podróży apostolskiej po Francji, przybywając do Lourdes. Prosto z lotniska udał się do miejsca objawień, by powierzyć wstawiennictwu Maryi Francuzów oraz ich najważniejsze sprawy. „Prosimy Cię, Matko Boża, za Francję” – wołał Ojciec Święty, stając się trzecim papieżem w historii, który odprawił pielgrzymkę do Massabielskiej groty.
Wizyta ta wpisuje się w prawie dwustuletnią historię bliskich więzi pomiędzy Stolicą Apostolską a duchową stolicą Francji i jednym z najważniejszych miejsc kultu w Europie. Choć z grotą w Lourdes związani byli liczni Następcy św. Piotra, Leon XIV jest zaledwie trzecim urzędującym papieżem, który osobiście odwiedził tę pirenejską miejscowość.
Symboliczne gesty i wyjątkowe powitanie
Pobyt w sanktuarium papież rozpoczął od pieszego przejścia przez odnowiony most na rzece Gave de Pau. Przeprawa otrzymała imię Ojca Świętego, a w obecności papieża oraz mera Lourdes, Thierry’ego Lavita, odsłonięto pamiątkową tablicę z rzeźbą i dedykacją „Braterstwo między narodami”.
Dalszym krokiem było złożenie u stóp figurki złotej róży – tradycyjnego symbolu papieskiego oddania i zawierzenia. Leon XIV, wzorem milionów pielgrzymów, napił się również wody ze świętego źródła, stanowiącej widzialną pamiątkę objawień i przypomnienie o duchowych łaskach płynących z tego miejsca.
Na płycie lotniska, u boku biskupa Tarbes Jean-Marka Micase, na papieża czekali chorzy i ich opiekunowie – prawdziwi „domownicy” Lourdes. To właśnie oni będą towarzyszyć Ojcu Świętemu także w poniedziałek, żegnając go przed odlotem do Metzu – rodzinnych stron Roberta Schumana – co stanowić będzie ostatni akcent jego podróży.
Lourdes i papieże: Od dogmatu do encykliki
Postać Matki Bożej z Lourdes od samego początku mocno splotła się z nauczaniem Kościoła. Podczas szesnastego objawienia Maryja przedstawiła się czternastoletniej Bernadetcie Soubirous słowami: „Ja jestem Niepokalane Poczęcie”. Przemawiała wówczas w lokalnym dialekcie gaskońskim, gdyż niepiśmienna dziewczynka nie rozumiała pojęcia „Aquerò” („Tamtej”), jak początkowo nazywała zjawę.
Zaledwie cztery lata wcześniej, 8 grudnia 1854 roku, Pius IX ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu NMP. Osoby łączące treść objawień z nauczaniem Watykanu szybko dostrzegły, że Maryja w Lourdes osobiście potwierdziła ogłoszoną prawdę wiary. W 1862 roku Kościół oficjalnie uznał autentyczność objawień wzywających do modlitwy i nawrócenia.
W kolejnych dziesięcioleciach papieże wielokrotnie podkreślali wagę tego sanktuarium. Wielkim propagatorem orędzia Lourdes był m.in. Leon XIII (za którego pontyfikatu w Ogrodach Watykańskich powstała kopia groty). Z kolei Pius X rozszerzył na cały Kościół obchodzenie wspomnienia Matki Bożej z Lourdes (11 lutego), a Pius XII w stulecie objawień wydał encyklikę Le Pèlerinage de Lourdes („Pielgrzymka do Lourdes”), nawołującą do osobistej odnowy duchowej.
„Prosimy Cię, Matko Boża, za Francję, której jesteś Patronką i którą od tylu wieków otaczasz swoją opieką” – wołał Leon XIV, prosząc o dar braterstwa i pokoju, a także o to, by Francja była krajem, w którym „każdy może pracować, założyć rodzinę oraz spokojnie i pogodnie przeżyć swoje życie aż do jego kresu”
Śladami Jana Pawła II i Benedykta XVI
Choć wielu kardynałów odwiedzało Lourdes prywatnie, pierwszym papieżem, który udał się tam z oficjalną wizytą apostolską, był Jan Paweł II. Polak przybył do sanktuarium dwukrotnie – po raz pierwszy w 1983 roku w ramach Nadzwyczajnego Jubileuszu Odkupienia. Przypominał wówczas w orędziu do Francuzów, że w Roku Świętym, kiedy należy „ponownie dać Boga człowiekowi i człowieka Bogu”, nie ma lepszego miejsca na modlitwę. Drugim papieżem był Benedykt XVI w 2008 roku, gdy przybył do sanktuarium w 150. rocznicę objawień, przemierzając Drogę Jubileuszową i przekazując francuskim biskupom wytyczne dotyczące ich posługi.
Zawierzenie w cichej modlitwie i apel do rządzących
Trzecim papieskim pielgrzymem w Lourdes stał się Leon XIV. Po przyjeździe do groty najpierw trwał w dłuższej, cichej modlitwie. Biskupi spotykający się z nim wcześniej w Paryżu – jak relacjonował bp Emmanuel Gobillard – podkreślają, że Ojciec Święty jest niezwykle uważnym słuchaczem, doskonale znającym wyzwania francuskich diecezji.
Pierwszego wieczoru papież nie wygłosił formalnego przemówienia, lecz poprowadził modlitwę w intencji Francji i świata:
„Prosimy Cię, Matko Boża, za Francję, której jesteś Patronką i którą od tylu wieków otaczasz swoją opieką” – wołał, prosząc o dar braterstwa i pokoju, a także o to, by Francja była krajem, w którym „każdy może pracować, założyć rodzinę oraz spokojnie i pogodnie przeżyć swoje życie aż do jego kresu” – co stanowiło jasne nawiązanie do bieżących decyzji politycznych odbiegających od chrześcijańskiej wizji godności człowieka i rodziny.
Ojciec Święty modlił się również o „mądrość i wielkoduszność rządzących”, odnowienie wiary w rodzinach oraz otwarcia się na nowe powołania. Zawierzając chorych, prosił: „Prosimy Cię, usuń, wszelkie przeszkody, które wciąż oddzielają nas od Twojego umiłowanego Syna, i spraw, aby On królował we wszystkich sercach”.
Kolejne dni wizyty przyniosą spotkania z szerszą rzeszą wiernych – m.in. podczas Mszy św. na błoniach sanktuarium, nabożeństwa różańcowego oraz kameralnych rozmów z biskupami, osobami skrzywdzonymi w Kościele oraz chorymi i ich opiekunami.


Skomentuj artykuł