#wielki post

Międzynarodowa inicjatywa „40 dni dla życia”, która od 10 lat jest obecna w 20 krajach Ameryki, Europy i Oceanii, po raz pierwszy dotarła do Hiszpanii. Polega ona na nieustannej modlitwie przez 40 dni i nocy w intencji ocalenia życia nienarodzonych dzieci oraz rodziców i personelu medycznego z ośrodków aborcyjnych. Rozpoczęła się w Środę Popielcową i potrwa do 17 kwietnia.

Do stałych elementów okresu Wielkiego Postu w Austrii należą akcje charytatywne. Przynajmniej raz w tym okresie niemal każda austriacka parafia przygotowuje „dzień postu rodzin”. Tego dnia pieniądze przeznaczone na wspólny obiad rodzina składa w ofierze na potrzebujących w zamian za talerz „postnej zupy”. Od 1958 r. Ruch Kobiet Katolickich zaprasza na „postną zupę” przedstawicieli życia politycznego i społecznego.

Trwające w Watykanie rekolekcje wielkopostne dla Papieża i jego współpracowników to duchowe przygotowanie do zbliżającej się beatyfikacji Jana Pawła II – powiedział prowadzący je o. François-Marie Léthel. Francuski karmelita bosy jest prałatem sekretarzem Papieskiej Akademii Teologicznej i profesorem rzymskiego fakultetu Teresianum.

Scena Sądu Ostatecznego bardziej przypomina dramatyczną wizję niż klasyczną przypowieść. Oto Syn Człowieczy wydaje wyrok, ale w przeciwieństwie do współczesnego modelu rozprawy sądowej nie wnika w szczegóły, nie przesłuchuje świadków ani nie weryfikuje dowodów.

Nową drogę krzyżową otwarto dziś wzdłuż rzymskiej Via della Conciliazione. Ulica ta prowadzi od zamku św. Anioła do Placu św. Piotra. Wzdłuż głównej alei stanęło 14 stacji Via Crucis.

Zaproszony w tym roku do głoszenia rekolekcji dla papieża i jego współpracowników, ojciec François-Marie Léthel, karmelita bosy, wykładowca Papieskiego Fakultetu Teologicznego Teresianum i sekretarz Papieskiej Akademii Teologicznej, rozważania swoje zatytułował „Światłość Chrystusa w sercu Kościoła – Jan Paweł II i teologia świętych”. W związku z rekolekcjami od 13 do 19 marca nie będzie żadnych papieskich audiencji, w tym audiencji ogólnej w środę, 16 marca.

Tłum wiernych przeszedł w niedzielę ulicami Kalisza w 22. Drodze Krzyżowej. W ten sposób, na wzór Chrystusa niosącego swój krzyż ulicami Jerozolimy, kaliszanie rozpoczęli rozważania wielkopostne.

Rozpoczynający się dziś Wielki Post oznacza duchową drogę przygotowań do Paschy – powiedział Benedykt XVI w rozważaniach przed modlitwą Anioł Pański 13 marca na Placu św. Piotra w Watykanie. Podkreślił, że jest to czas wzmożonej walki ze złem i grzechem. Papież wezwał do opowiedzenia się po stronie Chrystusa a przeciw grzechowi.

Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie! Dnia 1 maja tego roku będziemy przeżywać ważne i radosne wydarzenie. Będzie nim beatyfikacja Ojca Świętego Jana Pawła II, który przewodził Kościołowi powszechnemu i umacniał nas w wierze przez ponad dwadzieścia sześć lat.

Św. Benedykt zalecał swoim mnichom, aby całe ich życie było takim Wielkim Postem. Mieli oni z umiarem i opanowaniem korzystać z dóbr tego świata. Podobnie dla nas, Wielki Post może być czasem opanowania, umiaru, ograniczenia przyjemności, ale również okazją do refleksji.

Trochę zbyt łatwo przyzwyczailiśmy się szermować słowem dewocja, określając nim starsze panie i panów, którzy często chodzą do kościoła, odmawiają różaniec. Określenie to można z powodzeniem przypisać też wielu innym grupom katolików, może szczególnie tym młodym i wykształconym.

„Istnieją w Kościele aspekty negatywne i trudne, bo jest on bardzo ludzki: napisano – «przyjdą wilki drapieżne». Jest on nieustannie zagrożony, istnieje zawsze niebezpieczeństwo chwastu. Powinniśmy się też jednak cieszyć, że należymy do Kościoła, że jesteśmy Kościołem i powinniśmy wiedzieć, że prawda jest silniejsza od fałszu” – powiedział Benedykt XVI podczas spotkania z duchowieństwem diecezji rzymskiej. Tradycyjnie na początku Wielkiego Postu Ojciec Święty spotkał się z klerem Wiecznego Miasta. Przy tej okazji w sposób improwizowany odpowiedział na niektóre postawione mu pytania.

Wielki Post wielu z nas od zawsze kojarzy z posypaniem sobie głowy popiołem, przyjęciem postawy zasmuconego grzesznika i realizowanymi z zaciśniętymi zębami postanowieniami. To wszystko w jakimś stopniu ma sens, ale czy tylko o to w poście chodzi ?

- W Środę Popielcową rozpoczyna się czas Wielkiego Postu, czas refleksji, przyglądania się samemu sobie - mówił dziś podczas Mszy św. w Katedrze Polowej WP biskup polowy Józef Guzdek. Podczas Mszy św. wierni modlili się w intencji śp. biskupa Tadeusza Płoskiego, w 55. rocznicę jego urodzin. Kościół katolicki rozpoczął dziś czterdziestodniowy okres przygotowania na Święta Wielkanocne. Podczas Mszy św. wierni na znak pokuty posypali swe głowy popiołem.

Miejmy odwagę przyznawać się do naszej wiary bez zbędnej manifestacji – apelował abp Henryk Hoser na początku Wielkiego Postu. Bp warszawsko-praski celebrował uroczystą Mszę św. środy popielcowej w katedrze św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika.

Czas Wielkiego Postu musi przebiegać przez wnętrze człowieka, przez serce, przez sumienie – podkreślił bp Tadeusz Rakoczy, który w bielskiej katedrze przewodniczył 9 marca liturgii Środy Popielcowej. Ordynariusz bielsko-żywiecki zwrócił uwagę, że pokuta i nawrócenie nie są dziś pojęciami popularnymi, a w niektórych kręgach mówi się o nich z ironią i lekceważąco.

Czyszczenie garnków popiołem, wybijanie półpościa czyli przypominanie, że minęła już połowa postu, a także bardziej rygorystyczne niż obecnie unikanie jedzenia mięsa i nabiału - takie zwyczaje związane były z Wielkim Postem mieszkańców podlaskich wsi.

Najlepszym lekarstwem na zabiegane życie jest wizyta na cmentarzu. Tam niczym popsute zabawki leżą obok siebie bogaci i biedni, wierzący i niewierzący, święci i bluźniercy. Zanim w proch się obrócą.

Warto dobrze przeżyć Wielki Post, by dać świadectwo żywej wiary światu przeżywającemu trudności, potrzebującemu powrotu do Boga i potrzebującemu nawrócenia. Mówił o tym Benedykt XVI podczas Mszy św. sprawowanej 9 marca w rzymskiej bazylice św. Sabiny.

Pozwól mi, Panie, kroczyć Twoją drogą. Spraw, by stała się ona również moją. Daj mi odwagę, bym się nie przeraził tym, czego na tej drodze doświadczę. Pociągnij mnie za sobą. Razem będzie nam lżej. Pomóż zrozumieć, że mnie potrzebujesz.

{{ article.description }}