Dzielenie się z wiarą mnoży zasoby – Jezus uczy nas troski o drugiego człowieka

Pan formuje swoich uczniów. Sposób patrzenia Jezusa różni się od postrzegania uczniów. Uczniowie są zatroskani o to, na co wydaje się im, że ich stać. Jezus natomiast ‘lituje się’ nad tłumem i pokazuje uczniom, że mają dzielić się tym, co mają z wiarą. Dzielenie się dobrami to ‘mnożenie zasobów’. To zapowiedź Eucharystii, chleba łamanego i dostępnego dla wszystkich, zwłaszcza tych, którzy są słabi i chorzy.

Słowa ewangelii na dzisiaj (2 sierpnia 2026 r. – XVIII Niedziela zwykła):

Z ewangelii wg św. Mateusza: Gdy Jezus to usłyszał, oddalił się stamtąd w łodzi na miejsce pustynne, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych.
A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest puste i pora już spóźniona. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności!» Lecz Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!» Odpowiedzieli Mu: «Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb». On rzekł: «Przynieście Mi je tutaj!» Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości, i zebrano z tego, co pozostało, dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.

Komentarz do ewangelii z dnia (Mt 14,13-21):

Obraz: Jezus dowiaduje się, co Tetrarcha Herod Antypas uczynił Janowi Chrzcicielowi i oddalił się łodzią na miejsce pustynne. Tłumy podążyły za nim, a ponieważ było to pustkowie, Jezus ‘zlitował się’ nad nimi, uzdrowił ich chorych i nakarmił obficie chlebem i rybami. Przyjrzę się temu wydarzeniu. Posłucham rozmowy Jezusa z uczniami. Zwrócę uwagę na swoje odczucia.
Myśl: To wydarzenie, o którym opowiada ewangelista nie jest tylko relacją historyczną. Jest obrazem budowania i rozwijania się wspólnoty wierzących. Ukazuje dynamizm wiary i przeżywanej relacji z Bogiem na wszystkie czasy aż do skończenia świata. Jezus wciąż ‘okazuje miłosierdzie’. Lituje się nad tłumami, uzdrawia tych, którzy się źle mają, daje pokarm tym, którzy są głodni. Uczy uczniów, że mają zatroszczyć się o wspólnotę. Ona ma dostarczyć wszystkim ‘do sytości’ tego pokarmu, który jest potrzebny. Nikt nie zostanie pominięty.
Emocja: Pan formuje swoich uczniów. Sposób patrzenia Jezusa różni się od postrzegania uczniów. Uczniowie są zatroskani o to, na co wydaje się im, że ich stać. Jezus natomiast ‘lituje się’ nad tłumem i pokazuje uczniom, że mają dzielić się tym, co mają z wiarą. Dzielenie się dobrami to ‘mnożenie zasobów’. To zapowiedź Eucharystii, chleba łamanego i dostępnego dla wszystkich, zwłaszcza tych, którzy są słabi i chorzy.
Wezwanie: Poproszę o łaskę wiary, że ilekroć Pan stawia przed nami potrzebujących daje nam ‘chleb’ do podzielenia się z nimi. Podziękuję Panu, że widzi moje problemy i wzmacnia mnie.
Zakończę modlitwą, jaka mi przyjdzie spontanicznie do głowy, albo mogę skorzystać z tej podpowiedzi: Panie Jezu, Ty znasz moje potrzeby. Umiesz zaspokoić mój głód. Proszę Cię o odwagę przyjęcia tego pokarmu, który mnie wzmacnia. Daj mi też usłyszeć Twoje wezwanie do stawania się apostołem wśród tych, którzy są słabi i ‘głodni’. Nakarm mnie swoim Ciałem. Dodaj mi odwagi do dzielenia się Tobą z potrzebującymi. Amen.