Wszyscy jesteśmy powołani, aby pójść za Chrystusem. Nie jest to inicjatywa człowieka

Wszyscy jesteśmy powołani, aby pójść za Chrystusem. Nie jest to inicjatywa człowieka. Chodzi też o to, by obrać drogę Boga pośród ludzi. Jedyny warunek, jaki jest postawiony uczniom to ‘zostawić wszystko’.

Słowo na dziś (Mk 1,14-20)

Z Ewangelii wg św. Marka: Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!»
Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi». I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.
Idąc dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.

Komentarz do Ewangelii (poniedziałek, 12 stycznia 2026)

Obraz: Ewangelista Marek przedstawia Jana Chrzciciela jako postać zamykającą Stary Testament, a wprowadzającą Jezusa, który jest wypełnieniem zapowiedzi. Jestem świadkiem ‘wypełnienia się czasu’ i powołania pierwszych uczniów. Wszystko w życiu ma swój czas i miejsce.

Myśl: ‘Czas się wypełnił’. Jezus nie pojawia się znikąd ani przypadkiem. Jego przyjście było zapowiedziane i oczekiwane. Historia ludzka nie jest wynikiem zbiegów okoliczności, ale była zapowiadana i realizuje się w czasie ‘korzystnym’. Świat, człowiek jest w ręku Boga. Po zejściu ze sceny historii Jana Chrzciciela pojawia się na niej Jezus ze swoim orędziem „Nawracajcie się…”. On powołuje uczniów, aby stali się Jego apostołami. Opowiadanie o tym zbudowane jest wg tego samego schematu. Chodzi o nowy exodus, wyjście w nieznane i nową drogą, którą wytycza Ewangelia.

Emocja: Wszyscy jesteśmy powołani, aby pójść za Chrystusem. Nie jest to inicjatywa człowieka. Chodzi też o to, by obrać drogę Boga pośród ludzi. Jedyny warunek, jaki jest postawiony uczniom to ‘zostawić wszystko’. Być chrześcijaninem oznacza, że słucham Boga, bo to On mnie szuka i zaprasza do pójścia za Nim.

Wezwanie: Poproszę o łaskę wolności serca i umysłu, aby usłyszeć głos Pana wzywający mnie do pójścia za Nim. Podziękuję Mu za doświadczenie wolności, jaką mi daje i za odwagę podjęcia decyzji.

Zakończę modlitwą: Zabierz, Panie, i przyjmij całą wolność moją, pamięć moją i rozum, i wolę moją całą, cokolwiek mam i posiadam. Ty mi to wszystko dałeś – Tobie to, Panie, oddaję. Twoje jest wszystko. Rozporządzaj tym w pełni wedle swojej woli. Daj mi jedynie miłość Twoją i łaskę, albowiem to mi wystarcza. [Amen].