Nie żyje ks. Alojzy Henel. Był pierwszym przewodniczącym Kościelnej Redakcji "radiowej" Mszy świętej
![Nie żyje ks. Alojzy Henel. Był pierwszym przewodniczącym Kościelnej Redakcji "radiowej" Mszy świętej Nie żyje ks. Alojzy Henel. Był pierwszym przewodniczącym Kościelnej Redakcji "radiowej" Mszy świętej](https://static.deon.pl/storage/image/core_files/2024/7/17/a0c9cb8b736d66c82909e31836560375/jpg/deon/articles-thumb-xlarge-breakpoint-default/nie-zyje-ks-alojzy-henel-byl-pierwszym-przewodniczacym-koscielnej-redakcji-radiowej-mszy-swietej.jpg)
W wieku 90 lat zmarł 12 lipca w Krakowie ks. Alojzy Henel CM – wieloletni proboszcz warszawskiej parafii Świętego Krzyża i pierwszy przewodniczący Kościelnej Redakcji Transmisji Mszy świętej przez Polskie Radio. Mszy św. pogrzebowej 16 lipca w kościele księży misjonarzy Matki Bożej z Lourdes na krakowskim Kleparzu przewodniczył emerytowany biskup Paweł Socha CM, po czym doczesne szczątki zmarłego spoczęły w grobowcu Zgromadzenia Misji na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Kim był ks. Alojzy Henel?
Ks. Alojzy Henel urodził się 16 kwietnia 1934 w Brzósce koło Częstochowy. W 1952 wstąpił do Zgromadzenia Misji (CM), w którym 8 grudnia 1957 złożył śluby zakonne a 22 maja 1958 ówczesny administrator apostolski archidiecezji krakowskiej abp Eugeniusz Baziak udzielił mu święceń prezbiteratu. Pierwszą placówką młodego kapłana była w latach 1958-60 parafia w Żaganiu, w której posługiwał jako katecheta, następnie parafia św. Józefa we Wrocławiu (1960-63), po czym w latach 1963-66 kształcił się na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, uzyskując tam magisterium z katechetyki. W latach 1966-75 posługiwał jako duszpasterz w Krakowie: na Kleparzu (do 1968) i w parafii Matki Bożej z Lourdes (do 1975).
W 1975 władze Zgromadzenia powołały ks. Henela na proboszcza warszawskiej parafii Świętego Krzyża i na tym stanowisku zastało go mianowanie 19 września 1980 przez bł. kard. Stefana Wyszyńskiego przewodniczącym utworzonej w tym dniu Kościelnej Redakcji Transmisji Mszy świętej przez Polskie Radio. Rozpoczęcie, a właściwie wznowienie po ponad 33 latach nadawania przez Polskie Radio niedzielnych i świątecznych Mszy świętych było spełnieniem jednego z 21 postulatów Porozumienia zawartego 31 sierpnia tegoż roku w Gdańsku przez Komisję Rządową i Międzyzakładowy Komitet Strajkowy.
Początkowo wydawało się, że postanowienie w tej sprawie jeszcze długo pozostawać będzie na papierze i tak uważał wówczas sam ks. Henel, który w jednej z prywatnych rozmów z parafianami wyznał, iż "Kościół w Polsce nie jest personalnie przygotowany na takie rozwiązanie". Tymczasem okazało się, że urzeczywistnienie tego postulatu nastąpiło szybciej niż się spodziewano i że to właśnie kościół (obecnie bazylika mniejsza) Świętego Krzyża na Trakcie Królewskim w Warszawie będzie miejscem nadawania tych liturgii a jego proboszcz zostanie z nominacji prymasa Polski pierwszym szefem nowo utworzonej Redakcji Kościelnej.
Wybór tego właśnie kościoła, a nie np. katedry lub innej dużej świątyni stołecznej na miejsce transmisji Mszy radiowej wynikał z co najmniej trzech czynników: jego centralnego położenia w samym sercu Warszawy, bardzo dobrej akustyki i faktu, że to właśnie stąd nadawano Msze "radiowe" w latach 1930-39 i 1945-49.
Ks. Henel pełnił swe obowiązki proboszcza świętokrzyskiego i przewodniczącego Redakcji do 1986, po czym do 1991 pozostał jeszcze w Warszawie, ale jako dyrektor domu zgromadzenia sióstr miłosierdzia (szarytek). Potem rozpoczął posługę jako rekolekcjonista: w latach 1991-94 mieszkał w Krakowie-Strzelnicy, następnie w Pabianicach (1994-2002), znów w kościele Świętego Krzyża w Warszawie (2002-06) i od 2006 aż do śmierci w parafii Matki Bożej z Lourdes w Krakowie.
Ks. Alojzy działał nie tylko jako kapłan – katecheta, proboszcz, rekolekcjonista, ale także był utalentowanym poetą, autorem kilkudziesięciu tomików wierszy o tematyce głównie duchowej, różnych przemyśleń i pouczeń, a łączna liczba tytułów jego książek, w tym także nauk rekolekcyjnych, wynosi 103. Jego kazania i wypowiedzi przy różnych okazjach cieszyły się wielkim powodzeniem, odznaczały się nie tylko dużą wiedzą i zaangażowaniem, ale także subtelnym poczuciem humoru i życzliwością wobec każdego człowieka.
Źródło: KAI / tk
Skomentuj artykuł