Uczta wyprawiona przez Lewiego jest wyraźną aluzją do Eucharystii
Łukasz prezentuje nam działanie Jezusa w dwóch kontekstach. Oczyma wyobraźni zobaczę celnika Lewiego, którego Pan powołuje w ‘miejscu pracy’ – komorze celnej, a potem przyjmuje Jezusa w swoim domu, wyprawiając dla Niego ‘wielkie przyjęcie’.
Czytania: Iz 58,9b-14; Łk 5,27-32
Z Ewangelii wg św. Łukasza:
Potem wyszedł i zobaczył celnika, imieniem Lewi, siedzącego w komorze celnej. Rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» On zostawił wszystko, wstał i chodził za Nim.
Potem Lewi wyprawił dla Niego wielkie przyjęcie u siebie w domu; a była spora liczba celników oraz innych, którzy zasiadali z nimi do stołu. Na to szemrali faryzeusze i uczeni ich w Piśmie i mówili do Jego uczniów: «Dlaczego jecie i pijecie z celnikami i grzesznikami?» Lecz Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem wezwać do nawrócenia sprawiedliwych, lecz grzeszników».
Komentarz do Ewangelii:
Obraz: Łukasz prezentuje nam działanie Jezusa w dwóch kontekstach. Oczyma wyobraźni zobaczę celnika Lewiego, którego Pan powołuje w ‘miejscu pracy’ – komorze celnej, a potem przyjmuje Jezusa w swoim domu, wyprawiając dla Niego ‘wielkie przyjęcie’.
Myśl: Misja, jaką Bóg nam wyznacza nie jest ‘nagrodą’ za zasługi, ale ‘przywróceniem do życia’ (Lewi wstał – to samo słowo, co zmartwychwstał) w tych obszarach, gdzie ‘nie żyjemy’ prawdziwie. Powołanie nie dotyczy przeszłości, ale przyszłych ‘zadań i działania’. Dla Jezusa ważny jest człowiek. Pan wzywa każdego w miejscu i sytuacji, w jakiej żyje do ‘zmartwychwstania’ i bycia blisko Niego. Powołuje grzeszników, a nie ‘sprawiedliwych’ czy tych, którzy uważają się za takich, co o własnych siłach, przez swoje ‘dobre uczynki’ są zdolni wejść do Królestwa.
Emocja: Pokusa samousprawiedliwienia. Uczta wyprawiona przez Lewiego jest wyraźną aluzją do Eucharystii i dyskusji, kto może w niej uczestniczyć. Wspólnoty chrześcijańskie od samego początku zmagały się z problemem włączaniem w codzienność Kościoła, zwłaszcza w życie sakramentalne słabych, grzesznych i upadających. Ewangelie przestrzegają przed pokusą ‘samousprawiedliwienia’, bo wszyscy jesteśmy zbawieni łaską Boga.
Wezwanie: Poproszę o łaskę uznania się za grzesznika, który jest wezwany przez Pana do ‘powstania’ i pójścia za Nim. Podziękuję za to, że On nigdy nie rezygnuje z nas i wzywa do ‘zmartwychwstania’.
Oddam się w opiekę Maryi na ten czas Wielkiego Postu. Odmówię modlitwę Pod Twoją obronę...
Skomentuj artykuł