#ateizm

Jesteśmy różni, ale wszyscy jesteśmy ludźmi ducha, czyli de facto na swój sposób wierzącymi. Ateizm nie jest bowiem przeciwieństwem wiary. Jest tylko jakąś jej odmianą. Ma swoje symbole, przekonania i wyznawane prawdy. Nawet ten socjalistyczny ateizm jest odmianą ‘wiary’, a nie jej brakiem. Nauczyć się żyć z tymi różnicami, budować społeczeństwa empatyczne, wspierające i pomnażające dobro wspólne, to jest wyzwanie przed jakim stoimy.

Zespół krytyków, reporterów i redaktorów „The Washington Post” przygotował zestawienie 25 najbardziej wpływowych dzieł kultury w historii USA, wybierając po jednym na każdą dekadę. Jednak przeglądając te listę pojawia się wrażenie, że czegoś w niej brakuje… Gdyby kierować się tylko nią, to trzeba by przyznać, że religia nie była nigdy w Stanach Zjednoczonych istotną siłą kulturotwórczą, a wiadomo przecież, że było inaczej. To nie jest efekt zaplanowanego spisku, lecz dowód na głęboką ignorancję osób, które dziś kształtują opinię publiczną – uważa publicysta NCR Michael Sean Winters.

Najnowsze badanie pokazuje wyraźne przyspieszenie sekularyzacji w Norwegii: więcej członków największego Kościoła w kraju deklaruje pewność, że Boga nie ma, niż przekonanie o Jego istnieniu. Jednocześnie, mimo rosnącego dystansu wobec zorganizowanej religii, wielu Norwegów nadal wybiera kościół jako miejsce najważniejszych uroczystości życiowych.

Wbrew powszechnemu przekonaniu o postępującej laicyzacji, najnowsze dane rzucają zupełnie nowe światło na kondycję duchową ludzkości. Z mapy świata ubywa ateistów i agnostyków, a miliardy osób zaczynają szukać odpowiedzi na najważniejsze pytania poza światem materii. Podczas gdy w Polsce mierzymy się z bolesnym odpływem wiernych, globalny trend pokazuje coś odwrotnego: chrześcijaństwo rośnie szybciej niż jakakolwiek inna religia, a serce świata znów zaczyna bić w rytmie wiary.

Ilu Czechów nie wierzy absolutnie w nic? Tego dokładnie nie wiadomo, ale wygląda na to, że są mniejszością. Podobne tendencje pokazywały badania młodzieży z polsko­‑czeskiego pogranicza. Młodzi Czesi deklarowali wiarę w dobro, w przeznaczenie, w siebie, w świętość natury. Ten rodzaj rozproszonej i niedookreślonej duchowości czeski ksiądz, teolog, filozof i socjolog Tomáš Halík określił nieco złośliwie mianem „cosizmu” – wiary w „coś, co jest ponad nami” – pisze Jakub Medek w książce "Dobrý den. Chmiel, tożsamość i luz. Polskie mity o Czechach".

Na miejsce tzw. Wielkiego Ateizmu we współczesnym świecie wchodzą teraz magia i okultyzm - uważa amerykański dziennikarz katolicki Matt Archbold. Jak się okazuje, jedna z amerykańskich uczelni zmusiła niedawno studentów do poznawania okultystycznych "zaklęć". Inna placówka zaproponowała z kolei własny kurs na temat czarów.

Co się stanie, gdy ksiądz spotka się z ateistą w bezpośredniej konfrontacji? W programie „Walka na Argumenty” dwie osoby z diametralnie różnych światów stają naprzeciw siebie, by zmierzyć się w intelektualnym starciu.

Czy należy się cieszyć, z tego powodu, że chrześcijaństwo kulturowe chyli się ku upadkowi i mieć nadzieję, że wreszcie Ewangelia będzie przekazywana z poszanowaniem wolności każdego człowieka, a nie pod kulturową presją? Pierwszą moją reakcją na tak postawione pytanie jest entuzjastyczne "tak". Należy się z tego cieszyć! Wydaje się jednak, że relacja między Ewangelią a kulturą jest o wiele bardziej złożona.

W kolejnym odcinku "komentarza biblijnego" ks. Teodor Sawielewicz odpowiada na pytanie, skąd bierze się ateista. - Można by się spodziewać, że przyczyną ateizmu jest dojście do jakiejś prawdy naukowej, przez którą przeczymy istnienie Pana Boga. Tymczasem bardzo często przyczyną ateizmu, odrzucenia Jezusa (...) jest pycha lenistwo i grzech - mówi kapłan w filmie na kanale Teobańkologia.

"Patrząc na doświadczenia życiowe czołowych ateistów, którzy pozbawiają nas sensu życia i światu narzucają swoje teorie, możemy przypuszczać działanie mechanizmu nadawania sensu – czyli dostosowywania poglądów do swoich zachowań" - pisze Ryszard Stocki w książce "Nieobliczalny eksperyment. Jak mądrze żyć w XXI wieku?".

Paweł Kowalski SJ to jeden z księży udzielających się na TikToku. Platforma pozwala w prosty sposób wchodzić w relację z innymi użytkownikami, a nagrania dotyczące wiary czy religii często mają naprawdę spore zasięgi i budzą duże zainteresowanie. 

Najczęściej praktyki religijne porzucają mieszkańcy wielkich miast, częściej najmłodsi niż najstarsi, nieco częściej osoby z wyższym wykształceniem. Powodem jest ogólnie krytyczne nastawienie do Kościoła i księży oraz własny światopogląd, w którym nie ma miejsca na wiarę religijną i potrzebę praktykowania. Młodych do Kościoła najbardziej zniechęca zachowanie księży, starszych - politykowanie  – wynika z raportu CBOS.

"Twierdzenie, że nieistnienie Boga jest kwestią obojętności, obraża nie tylko wierzących; jest po prostu głupie, nawet stojąc na gruncie ateizmu" - przekonuje bp Robert Barron.

"Moim najpoważniejszym zastrzeżeniem do sekularyzmu i ateizmu jest to, że prowadzą do zamykania się umysłu. Chociaż sceptycy i ateiści, zarówno dawni, jak i obecni, chętnie stroją się w szaty rozumu, obawiam się, że w gruncie rzeczy są jego wrogami - właśnie przez to, że pomijają lub wykluczają możliwość stawiania najciekawszych pytań" - pisze bp Robert Barron.

Kościół przyszłości, obok tradycyjnych misji, czyli duszpasterstwa ludzi wierzących, oraz pozyskiwania nowych członków, będzie musiał rozwinąć trzeci rodzaj posługi – duchowego towarzyszenia „nonom”, czyli osobom poszukującym.

Za odrzuceniem kryje się tęsknota. Za czym? Za ludzkim światem, w którym jest nadzieja na szczęście. Za światem, który – choć dotknięty złem – to jednak jest dobry i warto o niego dbać. Wielu chrześcijan powie, że to biblijna tęsknota i jej realizacja nie powinna zakładać negacji Boga. Dlaczego jednak tak się dzieje?

"Wielokrotnie słyszałem z ust ludzi: odszedłem od Kościoła, bo nic mi nie dawał, nudzi mnie ten schematyzm i bezduszność Kościoła. Oto rezultat zamknięcia religii w wierzeniach"! - pisze Ludwik Wiśniewski OP.

Nie można zastąpić teologii polityką – podkreśla kard. Kurt Koch, koordynator Nowego Kręgu Uczniów Josepha Ratzingera po zakończonym 26 września w Rzymie dorocznym spotkaniu byłych studentów Benedykta XVI. Tym razem jego tematem była „Kwestia Boga w obliczu aktualnych wyzwań”.

Czy któryś z proboszczów pomyślał kiedyś o zaproszeniu ludzi niewierzących na parafialne spotkanie, by porozmawiać o wspólnych problemach? Zdarza się, ale stanowczo za rzadko. Czy rzeczywiście nie przyszliby, jak twierdzi mój znajomy proboszcz, który nigdy ich nie zapraszał. Bo Jezus z pewnością miałby im coś do powiedzenia.

W ostatnich dziesięcioleciach społeczeństwo francuskie uległo głębokiej dechrystianizacji. Przejawia się to szczególnie wśród ludzi młodych poniżej 25 roku życia. Tylko jedna czwarta z nich została ochrzczona, a jedna piąta uznaje się za katolika.

{{ article.description }}