#zmartwychwstanie

Trudno w zużytych ludzkich słowach wyrazić tajemnicę radości wielkanocnych dni. Nie tylko dlatego, że wszystkie tajemnice Ewangelii z trudem jedynie przenikają do ciasnoty naszej natury, a jeszcze trudniej przychodzi je ująć naszemu słowu.

Z boku Chrystusa również wypłynęła krew i woda, która ponownie stwarza i odradza człowieka. Ta woda życia, czyli szczególna moc i dar Boga, nawadnia ogród, jakim jest cały nasz świat wyschły z pragnienia niespełnionej miłości i pokoju.

...czyli o prawdziwej radości paschalnej. Ludzie w średniowieczu mieli więcej oleju w głowie bo rozumieli, że Wielkanoc to jest coś niesamowitego, że to jest powód do absolutnej radości, która powinna się uzewnętrzniać we wszystkich wymiarach - wysłuchaj o. Wojciecha Ziółka SJ.

Święci już dostępują niebieskiej chwały nie tylko w formie duszy, ale jako pełni ludzie, czyli w ciele przemienionym, uformowanym przez Ducha.

Kiedy Chrystus umiera dla nas na krzyżu, „kiedy jeden umiera za wszystkich", wtedy wszystko zmienia się radykalnie, a sama śmierć staje się nową rzeczywistością. Jezus mówił o swej śmierci jako o wyjściu paschalnym i dlatego św. Jan w taki sposób komponuje swoją ewangelię, by wyraźnie można było dostrzec, że śmierć Jezusa na krzyżu jest nową paschą.

Rozejrzyj się wokół siebie. Popatrz na tych ludzi. Na ich twarze. Widzisz, jacy są nieszczęśliwi? Widzisz, jak cierpią? Ich jedyną nadzieją jest zmartwychwstały Jezus. Nie obchodzi mnie, czy ty jesteś Jezusem. Zmartwychwstały Jezus zbawi świat i tylko to się liczy. Stworzyłem prawdę z tego, czego ludzie potrzebowali i w co wierzyli. A jeśli będę musiał cię wskrzesić, zrobię i to.

Ciało przysparza nam sporo problemów. Z jednej strony, troszczymy się o nie, zadajemy sobie wiele trudu, by je chronić i pielęgnować. Pożądamy ciała. Kochamy je. Z drugiej strony, nasze ciało jest niejednokrotnie źródłem udręk i upokorzeń. Nie akceptujemy go. Mierzi nas ono swoją brzydotą lub słabością. Nasz stosunek do ciała jest więc nader skomplikowany i niejasny. W jaki sposób ten nieusuwalny paradoks cielesności jest podjęty przez orędzie chrześcijańskie?

Czy podczas zmartwychwstania spotkamy się z naszą rodziną i przyjaciółmi, rozkoszując się pełną miłością i opowiadając im o przeżywanej radości?

Śmierć jest nieuchronna, ale prawda o ziemskim przemijaniu winna być odczytywana jako zadanie do spełnienia, jako możliwość spotkania się z Bogiem.

{{ article.description }}