Ksiądz w Pałacu Prezydenckim. "Moim zadaniem nie jest polityka" – kulisy pracy kapelana

Czy kapelan prezydenta ma wpływ na politykę? A może jego rola jest zupełnie inna, niż wielu zakłada? W ostatnich dniach głos w tej sprawie zabrał ksiądz Jarosław Wąsowicz – salezjanin i kapelan prezydenta Karola Nawrockiego. 

"Bycie księdzem – i tylko tyle?"

Wąsowicz w rozmowie radiowej został zapytany wprost o swoją rolę przy głowie państwa. Odpowiedź była zaskakująco prosta: jego zadaniem jest "bycie księdzem". Jak jednak podkreślił, za tym prostym stwierdzeniem kryje się konkretna codzienność: sprawowanie sakramentów, odprawianie Mszy Świętej oraz towarzyszenie duchowe prezydentowi, jego rodzinie i współpracownikom.

Duchowny odniósł się też do pojawiających się w przestrzeni publicznej sugestii, jakoby pełnił funkcję doradcy politycznego. Stanowczo temu zaprzeczył, podkreślając, że nigdy nie zajmował się polityką, a jego obecność w Pałacu ma charakter wyłącznie duszpasterski.

Kapelan prezydenta – funkcja znana, ale rzadko omawiana

Choć temat może wydawać się niszowy, funkcja kapelana przy najwyższych urzędach państwowych nie jest niczym wyjątkowym ani w Polsce, ani na świecie. W wielu krajach (np. w USA czy Wielkiej Brytanii) duchowni towarzyszą instytucjom publicznym, choć zakres ich obecności bywa różny i często bardziej symboliczny.

W Polsce jednak – co podkreślił sam Wąsowicz – religia jest w przestrzeni publicznej obecna w sposób szczególny. Wskazał on na fakt istnienia kaplic w najważniejszych instytucjach państwowych, takich jak Pałac Prezydencki, Belweder czy parlament. W jego ocenie to coś unikalnego w skali świata.

Między wiarą a państwem

Wypowiedź kapelana wpisuje się w szerszą dyskusję o miejscu religii w życiu publicznym. Polska, jako kraj o silnych tradycjach katolickich, przez lata wypracowała model współistnienia Kościoła i państwa, który dla jednych jest naturalny, a dla innych budzi kontrowersje.

Z jednej strony mamy konstytucyjną zasadę bezstronności światopoglądowej państwa, z drugiej realną obecność symboli religijnych, kapelanów czy uroczystości państwowo-kościelnych.

Słowa Wąsowicza o "zobowiązaniu wynikającym z bycia chrześcijańskim narodem" mogą być odbierane różnie – jako wyraz tożsamości albo jako głos w trwającej debacie o granicach tej obecności.

Kibic, kapłan, organizator

W rozmowie pojawił się też bardziej osobisty wątek związany z jego długoletnim zaangażowaniem w środowiska kibicowskie. Wąsowicz od lat identyfikuje się z Lechią Gdańsk i podkreśla, że kibicowanie to dla niego coś więcej niż sport, to wspólnota i relacje.

Co naprawdę wynika z tej rozmowy?

Najważniejszy wniosek z wypowiedzi kapelana jest prosty: jego rola ma charakter wyłącznie duchowy.