Fabio Ruggiero
Julian przeszedł do historii jako władca wychowany w środowisku chrześcijańskim, który stopniowo od niego odszedł, decydując się ostatecznie na porzucenie religii, w jakiej został ochrzczony, by ze szczerym odruchem serca powrócić do pogaństwa. Było to życie krótkie, zaledwie trzydziestodwuletnie, i jeszcze krótsze panowanie, trwające zaledwie 20 miesięcy, od listopada 361 do czerwca 363 r. Wystarczyło jednak, by pozostawić po sobie żywe wspomnienie w historii, by na długie wieki dawać pożywkę niewyczerpanej zdawałoby się wyobraźni.
Urodził się w Katalonii, miał dziesięcioro rodzeństwa. Od najmłodszych lat pracował w warsztacie tkackim swego ojca. Odkrył w sobie powołanie do kapłaństwa, dlatego po nauczeniu się języka francuskiego i łaciny, wstąpił do seminarium w Vich. W 1835 przyjął święcenia kapłańskie. Idąc za wewnętrznym natchnieniem udał się do Rzymu, gdzie rozpoczął nowicjat w Towarzystwie Jezusowym, na skutek choroby musiał jednak go opuścić.
Ktoś mógłby zapytać prowokacyjnie – i wielu ludzi faktycznie pyta – po co w zasadzie nam szukanie woli Bożej? Czy trzeba to nazywać tak wielkimi i szumnymi słowami? Czy nie wystarczy być dobrym i przyzwoitym człowiekiem?
Przemierzył wzdłuż i wszerz Europę, przepowiadając Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie w największych miastach naszego kontynentu. Jego przybycie powodowało powszechne poruszenie pośród mieszkańców. Uzdrawiał chorych, godził zwaśnionych, budził uśpione sumienia ludzi. Przypominał też o przemijalności ziemskich bogactw. Ukazywał bogactwo przyjaźni z Jezusem, zachęcał do praktyk pokutnych i do wypełniania uczynków miłosierdzia. W końcu dotarł także do Krakowa.
Na przestrzeni ostatnich lat, od kiedy Kościół odzyskał prawo obywatelstwa w przestrzeni publicznej nastąpiła ogromna ewolucja w sposobie ukazywania go przez media. Jeszcze nie tak dawno Kościół był widziany przede wszystkim w perspektywie odświętnych celebracji z udziałem biskupów.
To dziwne i szokujące, że Jezus szczęśliwymi nazywa płaczących, cichych, czystego serca, prześladowanych. Jezus nie mówi tak bez powodu. Czy jednak zadamy sobie trud, by znaleźć klucz do zrozumienia Jezusowego twierdzenia? Sądzę, że klucza nie trzeba szukać gdzieś daleko. Znajduje się on już w pierwszym zdaniu Błogosławieństw.
Siedem tysięcy wysp, małe wioski, do których kapłan dociera czasem raz w miesiącu, a czasem raz w roku, biedne życie, urozmaicone rzadkimi odwiedzinami ludzi z innego świata… Jak to się dzieje, że na Filipinach wciąż intensywna i ożywiająca Kościół jest wiara?
W dorocznym Tygodniu Misyjnym warto wsłuchać się w głos polskich misjonarek z Boliwii
Z s. Maksymilią Misiak i s. Ritą Kurdziel, sercankami, rozmawia Józef Augustyn SJ
James A. Wiseman OSB
Wszyscy Afrykanie wierzą w Boga. Biorą to za pewnik. Przekonanie to stanowi centrum religii afrykańskiej i dominuje nad wszystkimi innymi jej składnikami.
Stanisław Biel SJ
W drodze do Jerozolimy Jezus przepowiada swoją mękę i śmierć. Być może oczekuje odrobiny współczucia od bliskich uczniów. I w tym momencie podchodzą dwaj z nich, Jan i Jakub, z dość niestosowną prośbą: Daj nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, drugi po lewej Twej stronie.
W ciągu wieków również w Kościele kobiety uważano za istoty „konstytucyjnie” niższe od mężczyzn, nieczyste, słabsze intelektualnie, psychicznie i moralnie, niezdolne do wielu zajęć (na czele z tymi związanymi z władzą).
Rumunia często jest postrzegana na naszym kontynencie, także w Polsce, jako kraj biedy i zacofania, “ojczyzna” Romów, Rumunia w rzeczywistości jest ciekawym historycznie i bogatym kulturowo rejonem Europy, niestety zbyt mało jeszcze znanym. Wspaniałej przyrodzie i barwnej, ciekawej kulturze ludowej towarzyszą tu często unikatowe zabytki architektury, jak na przykład siedmiogrodzkie świątynie obronne.
Sebastian Duda
Równo sto lat temu toczyły się w Krakowie dziwne publiczne procesy o zdradę. Ich bohater był dla wielu ideowym przewodnikiem polskiej lewicy. Wkrótce miał umrzeć jako nawrócony katolik.
Dominik – rezolutny czwartoklasista – był jedynakiem. Jego rodzice prowadzili sklep i większość czasu spędzali poza domem. Chłopca od dziecka wychowywała babcia. Właśnie wyciągała z pieca jego ulubione ciasto drożdżowe, kiedy na wieży klasztornej zaczął bić dzwon.
"Przyjaciel to ktoś, kto potrafi mnie kochać
niezależnie od tego, czego się o mnie dowie".
/Marek Dziewiecki/
Dariusz Kowalczyk SJ / "Życie Duchowe"
Jan Paweł II pisał, patrząc na dwa tysiące lat historii Kościoła, w której następowaniu pokoleń towarzyszy z ustanowienia Chrystusa następowanie papieży, biskupów Rzymu. Pisał, patrząc w przyszłość Kościoła, w XXI wiek i w III tysiąclecie, w którym kolejni papieże zasiądą na tronie piotrowym. Pierwszym wybranym w III tysiącleciu Biskupem Rzymu został Joseph Ratzinger, który przyjął imię Benedykta XVI. Historia toczy się dalej pomiędzy starym a nowym.
ks. Andrzej Zwoliński
Z przymiotami ciała mocno związana jest zmysłowość człowieka. Obrzędy magii miłosnej – odwołującej się do tak rozumianej cielesności – występowały we wszystkich religiach i kulturach świata, a ich pozostałości zachowały się w obyczajach różnych ludów do dzisiaj. Śladami ich w języku są takie wyrażenia określające miłość, jak: „oczarować kogoś”, czy „urzekać”.
Punktem wyjścia tych rozważań są słowa Ewangelii mówiące o Królestwie Chrystusowym, jako o rzeczywistości, która „już jest”, a nie tylko ma nadejść w bliżej nieokreślonej przyszłości.
Temat przedstawiony na podstawie prawodawstwa starożytnego Kościoła, wyrażonego w kanonach synodalnych i kanonach Ojców, które zostały przez synody potwierdzone.
Było słoneczne, niedzielne popołudnie. Rodzice Zosi postanowili odwiedzić ciocię Hanię.
{{ article.description }}