Prymas Wojciech Polak: zderzenie z tymi dramatycznymi historiami sprawiło, że coś we mnie pękło

Prymas Wojciech Polak: zderzenie z tymi dramatycznymi historiami sprawiło, że coś we mnie pękło
(fot. prymaspolski.pl)
2 miesiące temu
Abp Wojciech Polak / Piotr Żyłka

Dobrze wiemy, że ten temat wzbudza wiele emocji. Również w Taizé byłem świadkiem różnych napięć. I ze mną było podobnie - mówi Prymas Polski.

Poniży tekst to fragment wywiadu Piotra Żyłki z Prymasem Wojciechem Polakiem, który został opublikowany w książce "Bóg. Cisza. Prostota"

Piotr Żyłka: To może zacznę tak skojarzeniowo. Jak Ksiądz Prymas słyszy słowo Taizé, to jakie pierwsze myśli i skojarzenia pojawiają się w głowie?

Abp Wojciech Polak: W pierwszej chwili przychodzi na myśl moje osobiste doświadczenie. Dwa lata temu spędziłem tam cały tydzień. Obrazy jakie mam w głowie z tamtego czasu, to przede wszystkim wielu bardzo różnych młodych ludzi. Spotkania, bycie razem, dzielenie się wiarą, modlitwa, cisza, wspólnie szukanie tego, co Bóg ma nam do powiedzenia. I jeszcze wspólnota braci, która nie jest dodatkiem do tej rzeczywistości młodych, tylko jest w nią zanurzona. Nawet to gdzie bracia siedzą w trakcie modlitwy w Kościele Pojednania symbolicznie pokazuje, że oni są tam razem z młodymi, a nie jakoś od nich odseparowani. To jest wspólna modlitwa, to są wspólne poszukiwania i zaproszenie otwarte dla każdego.

A jak w ogóle do tego doszło, że Ksiądz Prymas tam trafił?

Bracia z Taizé - najpierw Marek, później Wojciech i Maciej - odwiedzając Polskę, wiele razy zatrzymywali się w Gnieźnie. Zdarzało się, że wtedy u mnie mieszkali. Spotykaliśmy się też na modlitwach w kościołach, w seminarium duchownym, i w różnych innych miejscach w czasie ich pobytów. W trakcie jednej z rozmów zrodziła się taka idea, żebym kiedyś razem z młodymi przyjechał do Taizé. I tak się stało.

Ja wiem, że to powinna być norma i w sumie to nic wielkiego, ale takie czasy, że warto odnotowywać wszystkie najmniejsze...

Opublikowany przez Piotrka Żyłkę Poniedziałek, 17 lipca 2017

Zaznaczmy - bo to wcale nie jest takie oczywiste - że to była podróż autokarem razem z młodzieżą.

Faktycznie pojechaliśmy razem autokarem. Myślę, że te wspólne dwadzieścia parę godzin podróży to było dla nas ważne przeżycie. Tak samo późniejsze spotkania, posiłki i modlitwy, które też razem przeżywaliśmy. Ale muszę przyznać, że w mojej pamięci chyba najbardziej wyryło się coś innego. W tamtym czasie wspólnota przyjęła grupę uchodźców. Zresztą nie pierwszy raz. Kiedy ja odwiedziłem Taizé, byli to głównie uchodźcy z Sudanu. Na marginesie – całkiem niedawno brat Matek odwiedził mnie z jednym z tych Sudańczyków u mnie w Gnieźnie.

Wiem, u nas w Krakowie też byli. Udało nam się nawet zorganizować modlitwę w jednym z krakowskich przytulisk dla osób doświadczających bezdomności.

Dla mnie, to że oni razem przyjechali do Polski i mogłem z nimi zjeść obiad, to też było coś poruszającego.

Rozmawiałem z kilkoma osobami, które dobrze znają Księdza Prymasa i usłyszałem od nich, że to spotkanie z uchodźcami w Tazie coś w Księdzu Prymasie zmieniło. Usłyszałem nawet, że Prymas przed wyjazdem i po powrocie z Taizé to zupełnie inna osoba. Co tam się takiego wydarzyło?

Poznałem wspólnotę braci, która troszczy się o uchodźców. Nie tylko mówi, że trzeba im pomóc, ale realnie im pomaga, przyjmuje do siebie. Jednak decydujący był bezpośredni kontakt z samymi uchodźcami. Poznałem ich historie, mogłem z nimi porozmawiać. Kiedy spotykasz twarzą w twarz ludzi, którzy jakimś cudem ocaleli i wyszli żywi z sytuacji, których większość z nas nigdy nie doświadczyła, to zmienia wszystko.

Dobrze wiemy, że ten temat wzbudza wiele emocji. Również w Taizé byłem świadkiem różnych napięć. W trakcie jednego ze spotkań dotyczących obecności uchodźców w Europie widziałem, że część młodzieży przyjeżdża z pewnymi pytaniami i lękami. Ale pod wpływem spotkań z ludźmi, którzy zajmują się przyjmowaniem uchodźców i pod wpływem spotkań z samymi uchodźcami, widziałem, że coś się w nich powoli zmieniało. 

I ze mną było podobnie. Niby człowiek słyszy i rozumie słowa Jezusa, który mówi: „Byłem przybyszem i przyjęliście Mnie”, niby miałem też już wcześniej kontakt z uchodźcami z Syrii u nas w diecezji, ale dopiero bezpośrednie zderzenie z tymi dramatycznymi historiami Sudańczyków sprawiło, że coś we mnie pękło.

***

Drugą część rozmowy już w przyszłym tygodniu na DEON.pl

Czym jest Taizé?

Brat Marek jest księdzem, pierwszym Polakiem, który został bratem w Taizé. W filmie mierzy się z bardzo osobistymi pytaniami. Możemy też zobaczyć jego życie we wspólnocie od strony, która na co dzień jest dostępna dla nielicznych.

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.
Brat Marek z Taizé, Piotr Żyłka
25,75 zł
42,90 zł

Spotkaj Boga w ciszy i prostocie

Mała, burgundzka wioska. Skromne zabudowania. Cisza. Spokój. Kontemplacja i modlitwa. To właśnie tu, od ponad siedemdziesięciu lat, przyjeżdżają tysiące młodych ludzi. Czego szukają? Co pragną zmienić? Dlaczego, nawet po...

Skomentuj artykuł

Prymas Wojciech Polak: zderzenie z tymi dramatycznymi historiami sprawiło, że coś we mnie pękło
Komentarze (4)
AK
~Anna Kowalczyk
16 stycznia 2020, 17:59
Proszę otwórzmy serca na Ukraińców, szukajmy wspólnie jak pomagać im
LL
Luki Luck
16 stycznia 2020, 17:53
Czy redakcja zastanawia się nad hejtowaniem deonu? Przecież to widać jak na dłoni. Jak pojawia się Polak, Ryś, Szustak, Hołownia czy Franciszek to od razu są łapki w dół. Według mnie te łapki nie mają sensu. Czy nie ma innego narzędzia? Taki system ocen nie wiem czemu ma służyć? Juz nie wspomnę o ludziach - robotach którzy to robią. Czy my musimy wartościować wasze artykuły?
JP
Jerzy Przeniczka
17 stycznia 2020, 14:19
Jeśli nie zgadzasz się z tekstami Deonu, nie odwiedzaj go i nie czytaj! Jak tak zrobiłem z kilkoma portalami i nie truję już ani siebie ani czytelników tych portali. A jeśli nie zgadzasz się, ale chcesz dialogować, wymieniać argumenty, budować siebie i innych, to pisz komentarze z zachowaniem zasad kultury! To takie proste!
LL
Luki Luck
17 stycznia 2020, 16:09
Dialog to nie łapka w górę czy w dół. To jest uproszczenie - ocena, nie wiadomo za bardzo czego. Jestem przeciw takiemu podziałowi świata. On z góry zakłada podział. A świat dali nie jest. Świat nie składa się tylko z my i wy. Akurat deon czytam i polecam bo jest to najbardziej chrześcijański, otwarty na komentarze portal.

Skomentuj artykuł

Prymas Wojciech Polak: zderzenie z tymi dramatycznymi historiami sprawiło, że coś we mnie pękło
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.