Co się z tobą dzieje Ameryko?

Śmiertelny zastrzyk, krzesło elektryczne, komora gazowa, rozstrzelanie, powieszenie. Tak wiem, to legalne metody zabijania, które są od lat stosowane w Stanach Zjednoczonych Ameryki wobec skazańców. Kościół tego nie pochwala. Ale to co dzieje się w ostatnim czasie, woła wręcz o „pomstę do nieba”. Funkcjonariusze imigracyjni, zaczęli zabijać swoich obywateli strzelając do nich na ulicy. Internauci mogli oglądać śmierć „dobrego Samarytanina”, który zginął 19 stycznia od strzału w plecy. Nie był przestępcą. Pomagał protestującej kobiecie podnieść się.

Krew na rękach

Agenci policji imigracyjnej organizują łapanki. Posługują się dziećmi, by pojmać rodziców. Sieją chaos i przemoc. Po wspomnianym wyżej zabójstwie Alexa Prettiego, pielęgniarza z Minneapolis, głos zabrała córka Martina Lutra Kinga:

„Życie Alexa przerwała przemoc służb państwowych. Musimy mówić prawdę o tym, co się dzieje. […] To, czego jesteśmy teraz świadkami (masowane łapanki, zatrzymania bez należytego procesu, strażnicy przypominający gestapo i dawne praktyki patroli niewolniczych działających pod pozorem prawa), jest kryzysem moralnym. Pokojowa walka z przemocą wymaga czegoś więcej niż oburzenia; wymaga działania”.

Bernice King domaga się likwidacji agresywnych służb imigracyjnych (ICE) i wprowadzenia sprawiedliwej, humanitarnej polityki imigracyjnej. Wdrożenia jej „przez ludzi, którzy szanują człowieczeństwo czarnych i brązowych imigrantów, szanują tych, którzy zabierają głos w ich obronie i dążą do zapewnienia bezpieczeństwa całej społeczności. Krew osób uprowadzonych i bezprawnie zabitych przez agentów, którzy pozostają bezkarni, jest nie tylko na rękach tych, którzy pociągnęli za spust, ale także na każdym prawodawcy i każdym sądzie, który ma prawo interweniować, a decyduje się milczeć” (Facebook, 19.01.2025).

Sąsiedzkie donosicielstwo

Obok marszów solidaryzujących się z uprowadzonymi i rodzinami osób zabitych, rozwija się donosicielstwo. ICE zachęca do zgłaszania przez telefon lub internet danych osób podejrzanych o nielegalny pobyt, by „usunąć potwory, pasożyty z sąsiedztwa”. Zacytowane określenia nie pochodzą z internetowego hejtu, lecz są udokumentowanymi wypowiedziami przedstawicieli służb.

Tego typu retoryka na ustach ludzi odpowiedzialnych z porządek społeczny, podsyca nienawiść. Nawet media polonijne odnotowują przypadki tzw. „donosów sąsiedzkich”, motywowanych osobistymi urazami lub przekonaniami politycznymi, czy wręcz osobistymi interesami. Pamiętamy podobne sytuacje z okresu PRLu . Wówczas donos bywał motywowany obietnicą przydziału mieszkania, uzyskania zgody na budowę domu lub skrócenia oczekiwania w kolejce na małego Fiata. To samo dzieje się teraz za oceanem, w kraju, który za mojego dzieciństwa był podziwiany i dawany za przykład demokracji. Marzono o życiu w takim kraju.

Atmosfera strachu i odwetu burzy obraz Ameryki jako ziemi obiecanej. Przemoc i sąsiedzkie donosicielstwo przywołują demony nie tylko z czasów PRLu ale również wspomnienia naszych rodziców i dziadków z okupacji. W internecie pojawiają się posty dehumanizujące migrantów, podobne do przedwojennych plakatów rozwieszanych na murach warszawskich, i nie tylko warszawskich kamienic: „Przyłącz się do odżydzania miasta!”. Kto dzisiaj da Ameryce przykład tolerancji i szacunku?

Próba kryminalizacji solidarności

Trzeba o tym mówić i pisać, aby to, co robi administracja prezydenta Trumpa, nie rozlało się na inne kraje. Trzeba z całą siłą piętnować przekazy medialne, które stygmatyzują ofiary i ich rodziny. Po zabójstwie rodowitej Amerykanki, Renée Nicole Good (7 stycznia 2026 r.), administracja federalna zaczęła rozpowszechniać fake newsy o jej powiązaniach z „lewicowymi sieciami” antyamerykańskich agentów. Taka narracja była potrzebna, aby FBI mogło ścigać osoby z otoczenia zamordowanej kobiety i jej najbliższą rodzinę. To ewidentna próba kryminalizacji solidarności, by zniechęcić ludzi do wspierania protestów.

Wiemy z historii naszego kraju, do jak perfidnych praktyk mogą posunąć się rządzący, by uciszyć niewygodne głosy. Dlatego wielce niemoralne jest dzisiaj milczenie każdego polityka, również w Polsce. Wiemy jak nieludzkie jest milczenie i jak okrutne mogą być konsekwencje donosicielstwa. Warto przypomnieć sobie czasem, co na ten temat mówili chrześcijanie, zanim chrześcijaństwo stało się religią państwową, uwikłaną w gry polityczne.

W roku 303 synod w Elwirze orzekł, że „kto oskarży bliźniego o przestępstwo i z tego powodu zostanie on skazany na śmierć lub wygnanie, takiemu nawet w godzinę śmierci nie należy udzielić komunii” (kan. 73). Przypomniano również, że chrześcijanin powinien chronić każdego, kto może zostać skazany na śmierć lub wygnanie.

Co się z tobą stało Ameryko! Przecież ponad 60% dorosłych mieszkańców deklaruje wiarę w Jezusa Chrystusa. Dlaczego nic z tego nie wynika? Czy płomienne kazania Martina Lutra Kinga i Billy’ego Grahama ktoś jeszcze pamięta? Wybitne dzieła literatury, jakie powstały na tej ziemi, wzruszają do dzisiaj swoim przesłaniem solidarności i krytyką obłudy. Dużo nauczyłem się od wielkich ludzi, których ta ziemia zrodziła. Tacy ludzie jeszcze tam są. Mam nadzieję, że wkrótce Amerykanie usłyszą ich odważny i przekonywujący głos.