Niebo naszym mieszkaniem

Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański", 15 sierpnia 2005, Castel Gandolfo

W dzisiejszą uroczystość Wniebowzięcia kontemplujemy tajemnicę przejścia Maryi z tego świata do raju; świętujemy, można by powiedzieć, Jej «paschę». Tak jak Chrystus powstał z martwych ze swym chwalebnym ciałem i wstąpił do nieba, tak Święta Dziewica, w pełni z Nim zjednoczona, została przyjęta do chwały niebieskiej z całą swą osobą. Także pod tym względem Matka poszła w ślady swego Syna i poprzedziła nas wszystkich. Obok Jezusa — nowego Adama, który zmartwychwstał jako «pierwociny» (por. 1 Kor 15, 20. 23), Maryja — nowa Ewa, jawi się jako «pierwocina i wizerunek Kościoła» (por. Prefacja), «znak niezachwianej nadziei» dla wszystkich chrześcijan w ziemskim pielgrzymowaniu (por. Lumen gentium, 68).

Święto Wniebowziętej, tak bliskie tradycji ludowej, stanowi dla wszystkich wierzących okazję sprzyjającą medytacji nad prawdziwym sensem i wartością życia ludzkiego w perspektywie wieczności. Drodzy bracia i siostry, to niebo jest naszym ostatecznym mieszkaniem. Stamtąd Maryja zachęca nas swoim przykładem, abyśmy przyjęli wolę Boga, abyśmy nie dali się zwieść złudnym powabom tego wszystkiego, co nietrwałe i przejściowe, abyśmy nie ulegali pokusom egoizmu i zła, które gaszą w sercu radość życia.

Proszę Maryję Wniebowziętą o pomoc zwłaszcza dla młodych uczestników Światowego Dnia Młodzieży, którzy od dziś zjeżdżają się z innych diecezji niemieckich, gdzie byli goszczeni przez kilka dni, bądź bezpośrednio ze swych krajów na spotkanie w Kolonii. Jeśli Bóg pozwoli, dołączę do nich i ja w przyszły czwartek, aby być razem z nimi w różnych momentach tego nadzwyczajnego wydarzenia kościelnego. Kulminacyjnym punktem Światowego Dnia Młodzieży będzie uroczyste czuwanie w sobotę wieczorem i Eucharystia sprawowana w niedzielę 21 sierpnia. Niech Święta Dziewica wyjedna wszystkim, którzy będą w nich uczestniczyć, by idąc za przykładem Mędrców, spotkali Chrystusa, obecnego przede wszystkim w Eucharystii, i by później odjechali do swych miast i rodzimych krajów ze szczerym postanowieniem, że będą dawać świadectwo nowości i radości Ewangelii.

Benedykt XVI