Czerwone Wierchy. Dla amatorów i wymagających

Czerwone Wierchy. Dla amatorów i wymagających
Czerwone Wierchy: niezapomniane widoki, odosobnienie i stosunkowo mała ilość turystów... (fot. shutterstock.com)
6 lat temu
Piotr Kosiarski / DEON.pl

Czerwone Wierchy to jedno z najpiękniejszych miejsc w Tatrach. Kilkugodzinna wędrówka przez ten wyjątkowy masyw dostarczy niezapomnianych wrażeń zarówno wprawionym turystom, jak i amatorom górskich wypraw.

Czerwone Wierchy to masyw górski składający się z czterech szczytów, położonych między turniami Tatr Wysokich, a wapiennymi wypiętrzeniami Tatr Zachodnich. Są to (od wschodu): Kopa Kondracka (2005 m n. p. m.), Krzesanica (2122 m n. p. m.), Małołączniak (2096 m n. p. m.) oraz Ciemniak (2096 m n. p. m.). Wzniesienia te są niemal w całości pokryte niezwykłym gatunkiem trawy, który w okresie jesiennym zaczyna przybierać czerwonawe zabarwienie. Oświetlone przez zachodzące słońce szczyty Czerwonych Wierchów wyglądają wtedy niezwykle zjawiskowo.

Czerwone Wierchy. Dla amatorów i wymagających - zdjęcie w treści artykułu

Sit skucina (Juncus trifidus) - gatunek trawy, której Czerwone Wierchy zawdzięczają swoją nazwę. (fot. shutterstock.com)

Dlaczego Czerwone Wierchy?

Każdy kto choć raz odwiedził to wyjątkowe miejsce, prędzej czy później będzie chciał do niego powrócić. Niezapomniane widoki, odosobnienie i stosunkowo mała ilość turystów sprawiają, że wędrówka przez Czerwone Wierchy może dostarczyć niezwykłych wrażeń. Przy odrobienie szczęścia uda się nawet spotkać mieszkańców tego wyjątkowego masywu.

Czerwone Wierchy. Dla amatorów i wymagających - zdjęcie w treści artykułu nr 1

Mieszkańcy Czerwonych Wierchów (fot. shutterstock.com)

Ważnym atutem Czerwonych Wierchów jest ich zróżnicowana budowa geologiczna. Ponieważ są łącznikiem między dwiema zupełnie odmiennymi grupami górskimi - granitowymi Tatrami Wysokimi na Wschodzie oraz zbudowanymi ze skał wapiennych Tatrami Zachodnimi - mają coś wspólnego tak z jednej, jak i z drugiej. Ich sekret kryje się w wapiennym trzonie, skrywanym pod twardą pokrywą granitów. Właśnie ten wapienny trzon przesądził o ukształtowaniu się tajemnicy Czerwonych Wierchów - kryjącego się w ich wnętrzu kompleksu jaskiń. Największego w Polsce.

Czerwone Wierchy. Dla amatorów i wymagających - zdjęcie w treści artykułu nr 2

Wędrówka przez Czerwone Wierchy może dostarczyć niezapomnianych wrażeń (fot. shutterstock.com)

Kiedy wędrować?

Najlepszym czasem na wędrówkę przez Czerwone Wierchy jest przełom lata i jesieni. W góry wybiera się wtedy zdecydowanie mniej turystów, a dzień jest na tyle długi, że można pozwolić sobie na wędrowanie bez ograniczeń. Jeśli tylko uda się "wstrzelić" w dobrą pogodę, może czekać nas naprawdę niezapomniane przeżycie.

Skąd dokąd?

Ze względów logistycznych wędrówkę najlepiej rozpocząć w Dolinie Kościeliskiej. Można tam dotrzeć busem z Zakopanego, niemal o każdej porze dnia. Po około 3-godzinnym marszu dotrzemy do pierwszego szczytu - Ciemniaka. Jest on najbardziej skalisty i "niegościnny" z Czerwonych Wierchów. Z tego powodu, na Ciemniaku należy zachować szczególną ostrożność. Zimą z jego stromych stoków mogą schodzić lawiny. Kierując się czerwonym szlakiem na wschód, dotrzemy do pozostałych szczytów masywu: Małołączniaka, Krzesanicy (najwyższej z całej czwórki) oraz Kopy Kondrackiej. Jeśli starczy nam sił, w drodze do Kuźnic można również "zahaczyć" o Giewont oraz schronisko na Hali Kondratowej, gdzie warto spróbować genialnej szarlotki.

Czerwone Wierchy. Dla amatorów i wymagających - zdjęcie w treści artykułu nr 3

Droga z Doliny Kościeliskiej na Ciemniak (fot. shutterstock.com)

Jak się przygotować do wędrówki?

Wyprawę na Czerwone Wierchy warto zaplanować wcześnie rano. Choć szczyty te na mapie wyglądają niepozornie, wędrówka przez ich wzniesienia może być uciążliwa, zwłaszcza dla amatorów. Kiedy zmęczenie i upał dadzą się we znaki, "czasówki" mogą się niespodziewanie wydłużyć. Dlatego dobra mapa i latarka (najlepiej czołówka) powinny obowiązkowo znaleźć się w naszym ekwipunku. Nie wolno również zapomnieć o zapasie wody, ponieważ na Czerwonych Wierchach nie ma strumieni, które mogłyby uzupełnić jej zapas. Warto zabrać ze sobą również nakrycie głowy i coś ciepłego, ponieważ nawet latem "na górze" może wiać chłodny wiatr.

Czerwone Wierchy. Dla amatorów i wymagających - zdjęcie w treści artykułu nr 4

Pogoda na Czerwonych Wierchach może się szybko zmieniać (fot. shutterstock.com)

Wędrówkę przez Czerwone Wierchy, nawet jeśli jest męcząca i wymaga przygotowania, można polecić amatorom. Brak stromych podejść, niebezpiecznych miejsc, oraz - w większości - łagodne stoki sprawiają, że masyw ten jest wyjątkowo przyjazny.

Oczywiście, nawet tam przyda się jednak minimum rozwagi i zdrowego rozsądku.

Czerwone Wierchy. Dla amatorów i wymagających - zdjęcie w treści artykułu nr 5

Czerwone Wierchy niemal o każdej porze roku wyglądają niezwykle zjawiskowo (fot. shutterstock.com)

Piotr Kosiarski - redaktor DEON.pl, dziennikarz, bloger i podróżnik. Interesuje się turystyką kolejową i przyrodniczą. Lubi chodzić po górach. Prowadzi autorskiego bloga podróżniczego Mapa bezdroży

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.

Skomentuj artykuł

Czerwone Wierchy. Dla amatorów i wymagających
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.