Zmarł Wendell Berry – pisarz, poeta i obrońca prostego życia

W wieku 92 lat zmarł Wendell Berry – amerykański pisarz, poeta i eseista, który przez dziesięciolecia przekonywał do prostszego życia, troski o przyrodę i odbudowy lokalnych wspólnot. Wierzył, że świat może zostać odkupiony tylko przez miłość. Był autorem, farmerem i jednym z najważniejszych amerykańskich głosów w obronie wsi i małych gospodarstw. Jego twórczość była krytyką konsumpcjonizmu i wezwaniem do życia bliżej natury, ziemi oraz drugiego człowieka.

• Śmierć Wendella Berry'ego w wieku 92 lat
• Pisarz, poeta, eseista i farmer z Kentucky
• Krytyka konsumpcjonizmu i wielkiego biznesu
• Obrona małych gospodarstw oraz świata przyrody
• Lokalna wspólnota i „sąsiedzka dobroć”
• Chrześcijańskie inspiracje jego twórczości
• Wiara, że świat może zostać odkupiony przez miłość

Między tradycją a współczesnością

Kościół

W wieku 92 lat zmarł Wendell Berry – jeden z najbardziej rozpoznawalnych amerykańskich pisarzy, poetów i eseistów, ale także farmer i konsekwentny obrońca życia blisko ziemi. Przez dziesięciolecia przekonywał swoich rodaków, że przyszłość nie musi należeć wyłącznie do wielkich korporacji, konsumpcjonizmu i technologicznego przyspieszenia.

O śmierci pisarza, który odszedł 31 sierpnia, poinformowała jego rodzina. Wendell Berry urodził się w 1934 roku w Kentucky i właśnie z tym stanem związał niemal całe swoje życie. Studiował anglistykę i twórcze pisanie, wykładał na uniwersytetach, ale od połowy lat sześćdziesiątych mieszkał i pracował na farmie Lane's Landing w hrabstwie Henry.

To właśnie doświadczenie życia na wsi stało się jednym z fundamentów jego twórczości. Berry pisał powieści, poezję i eseje, w których bronił małych gospodarstw, lokalnych społeczności i odpowiedzialnego stosunku człowieka do środowiska.

Był jednym z najbardziej zdecydowanych krytyków nowoczesnego konsumpcjonizmu i przemysłowego modelu rolnictwa. Ostrzegał, że człowiek, który traci kontakt z ziemią, miejscem swojego życia i ludźmi mieszkającymi obok, traci także coś znacznie ważniejszego niż tylko tradycyjny sposób gospodarowania.

Jego poglądy trudno było zamknąć w prostych politycznych kategoriach. Krytykował wielki biznes i korporacje, sprzeciwiał się działalności firm węglowych, był przeciwnikiem kary śmierci, a jednocześnie stał się ważnym głosem także dla konserwatywnych obrońców przyrody. Jego książki i eseje czytali liberalni ekolodzy, zwolennicy lokalnej żywności, mieszkańcy wsi i chrześcijanie różnych tradycji.

Szczególne miejsce w jego myśleniu zajmowała wspólnota. Berry nie wierzył, że wszystkie problemy można rozwiązać decyzjami podejmowanymi z daleka, przez ekspertów czy wielkie instytucje. Przekonywał, że odnowa społeczności musi zaczynać się od środka – od odpowiedzialności za miejsce, w którym żyjemy, i od zwyczajnej, sąsiedzkiej dobroci.

Choć został wychowany jako baptysta i zachowywał dystans wobec zorganizowanej religii, jego twórczość była głęboko przeniknięta chrześcijańskim spojrzeniem na świat. Sam określał się kiedyś jako „leśny chrześcijanin”. Dosłownie traktował ewangeliczne przekonanie, że Bóg kocha świat.

Jedno z jego najbardziej znanych wyznań stało się zarazem podsumowaniem całej filozofii życia. Berry mówił, że świat został stworzony i zatwierdzony przez miłość, a jeśli może zostać odkupiony, to tylko przez miłość.

To przekonanie łączyło w jego twórczości troskę o człowieka, naturę i lokalną wspólnotę. Wendell Berry pozostawił po sobie nie tylko dziesiątki książek i esejów, ale również pytanie, które dziś – w świecie kryzysu klimatycznego, masowej konsumpcji i rosnącej samotności – wydaje się szczególnie aktualne: jak żyć tak, by naprawdę czuć się odpowiedzialnym za miejsce, które nazywamy domem.

Kobieta spełniła obietnicę złożoną św. Franciszkowi. Podziękowała za ocalenie synów

Wydarzenia

Za swoją twórczość otrzymał między innymi Narodowy Medal Humanistyczny, wręczony mu w 2012 roku przez prezydenta Baracka Obamę. Do końca życia pozostał jednak przede wszystkim człowiekiem Kentucky, farmerem i pisarzem przekonanym, że wielkie zmiany zaczynają się od małych wspólnot, troski o ziemię i miłości do tego, co jest nam najbliższe.