#modlitwa

Bóg jest poza czasem. Dla Niego zawsze jest teraz. Czas jest dla nas, ludzi, i to my potrzebujemy, nomen omen, od czasu do czasu specjalnej motywacji. Po to właśnie są różne "specjalne momenty" w ciągu roku, jak na przykład tak ostatnio dyskutowana godzina łaski - żeby zmotywować nas do wysiłku wiary, żeby otworzyć nas na Boże działanie.

Może się zdarzyć, że będę w swoim życiu modlitewnym przechodził przez długi i trudny okres oschłości na modlitwie. Nie będę otrzymywał żadnych łask, które wzbogacałyby moje życie duchowe. Zamiast tego, każda modlitwa będzie wypełniona niepokojem i nudą. Co wtedy?

Kiedy myślę o swojej wierze, to wiem, że nawrócenie jest czymś, co wciąż jest jeszcze przede mną. Wiele jest bowiem we mnie schematów myślenia, mechanizmów i odruchów, które dalekie są od Ewangelii. Jednocześnie zauważam też, że jestem w środku procesu nawrócenia – widzę pewne zmiany, które już we mnie nastąpiły, widzę też, że do innych muszę jeszcze dorosnąć, że potrzebuję czasu.

Modlitwa jest jak powszedni chleb: kiedy mamy go pod dostatkiem, nie doceniamy jego wartości, ale kiedy zaczyna nam go brakować, cierpimy, a nawet umieramy. Modlitwa nie jest prostą umiejętnością, jaką łatwo i raz na zawsze możemy posiąść, ale dynamicznym procesem, który prowadzi do zażyłej relacji z Bogiem. W modlitwie nie tyle chodzi o wypowiadane słowa (choć nie należy ich bagatelizować), ale o uczucia, które słowa te przekazują, a w końcu chodzi o bycie razem z Bogiem. Wyróżnić można kilka etapów tej modlitewnej zażyłości. Można też na każdym z tych etapów zatrzymać się i przestać się rozwijać.

Jedną z postaw względem religijności można nazwać "kompulsywnym zbieractwem". Przypomina ono postawę gromadzenia rzeczy, która jest klasyfikowana jako zaburzenie psychiczne. Opis tego zjawiska znajdziemy w odpowiednich podręcznikach psychologii klinicznej. W kontekście wiary "chomikowanie" dotyczy nie rzeczy, ale praktyk religijnych.

Trudno nam czasem w Boże Narodzenie skupić się po prostu na Jezusie. Wszystko inne, ważne, intensywne i dziejące się na bieżąco, ma zdolność do zasłaniania Go. Ta modlitwa na bożonarodzeniowy wieczór pomoże przywrócić właściwe proporcje temu, co się Ci się przydarza podczas Świąt.

Losowanie patrona na 2026 rok to noworoczna propozycja dla wszystkich, którzy w niełatwych czasach szukają duchowego wsparcia, nadziei i sensu w codzienności. W obliczu wojen, niepokoju i pytań o przyszłość świata oraz naszego kraju zapraszamy cię do udziału w projekcie, który polega na wylosowaniu świętej lub świętego towarzyszącego ci przez cały rok. Poznaj swojego patrona, jego historię oraz modlitwę za jego wstawiennictwem i dzięki relacji z nim odkryj, że nie jesteś sam w trudnościach.

Zobacz więcej informacji o tym, kim jest Józefina Bakhita i poznaj modlitwę do niej. Kliknij w ten artykuł!

Zobacz więcej informacji o tym, kim są Ulmowie i poznaj modlitwę do nich. Kliknij w ten artykuł!

Przywykliśmy do tego, że nasza modlitwa składa się ze zdań, z próśb, z podziękowań, że są w niej słowa, którymi chcemy mówić do Boga, nawiązywać z Nim relację, opowiadać Mu o swoim życiu. Jest jednak taka modlitwa, która odwraca porządek i skupia nas już nie na nas samych, ale na Nim - na Bogu, który jest bliski, który nigdy nas nie opuszcza. 

W obecnych czasach jedynie modlitwa i oddanie się Bogu może pomóc. Sam człowiek nie może nic, a problemów jest zbyt wiele, by sobie z nimi poradzić.

Papież Franciszek lubi polecać wiernym swoje ulubione modlitwy. Często też układa i podczas różnych okazji uczy tych, z którymi się spotyka, prostych i krótkich wezwań do Boga i świętych. Oto kolejna modlitwa polecana przez papieża, którą można odmawiać każdego ranka. 

Pod koniec ubiegłego roku braliśmy udział w losowaniu patrona, który miał nam towarzyszyć w nowym roku. Pamiętasz, kogo wylosowałeś? Oto przypomnienie.

"Nadchodzący Wielki Post to doskonała okazja, by przybliżyć się do źródła nadziei. Przez 40 dni będziemy podejmować wyzwania, które rozbudzą ją w naszych sercach i pomogą przekazywać ją dalej naszym bliskim, znajomym i tym, którzy najbardziej jej potrzebują. A zatem… do dzieła!" - zachęcają organizatorzy jubileuszowej 10. edycji Zdrapki Wielkopostnej.

Magnificat to głęboka i piękna pieśń Maryi, w której wysławia Boże Miłosierdzie. Zaśpiewała ją podczas odwiedzin św. Elżbiety, kiedy była w stanie błogosławionym, a to zdarzenie opisał ewangelista Łukasz. Z czasem pieśń uwielbienia Matki Bożej stała się modlitwą, która towarzyszy wielu osobom w ich codziennej modlitwie. Znalazła również swoje miejsce w Nieszporach.

Myślałem wtedy: skoro zasypiam na modlitwie, to co ja robię w zakonie, a szczególnie takim, w którym mistyków nie brakuje, że wspomnę tylko o Franciszku z Asyżu czy Ojcu Pio. Mam jednak pewną ryzykowną hipotezę... Skoro miałem zamiar trwać na modlitwie, a ogarnął mnie sen, może zwyczajnie Bóg chciał, bym odpoczął?

"Gotowość na zmianę życia po odzyskaniu zdrowia, czyli pragnienie głębokiej przemiany życia według Bożych przykazań i wskazówek, to warunek wejścia na drogę uzdrowienia" - pisze ks. Łukasz Plata w książce "Niemożliwe świadectwa. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego". Te pozornie niemożliwe historie są niezaprzeczalnym dowodem Bożej miłości i mocy, a także prawdy, że w Jezusie Chrystusie ratunek i pomoc mogą znaleźć zarówno ci, którzy już doświadczyli Jego dobroci, jak i ci, którzy jeszcze Go nie poznali.

Pamięć o przykazaniach otwiera modlitwom drogę do Boga. Najważniejsze z nich jest to, byśmy w razie wywołania niezgody między braćmi lub ich obrażenia nie wcześniej przystępowali do ołtarza, niż to naprawimy – czytamy w książce Henryka Pietrasa SJ "Gdy się modlicie, mówcie… Najstarsi mistrzowie chrześcijańskiej modlitwy: Tertulian, Cyprian, Orygenes", której fragment publikujemy.

Gdybyśmy modlili się inaczej, niż On nauczył, popełnilibyśmy błąd, a nawet grzech. Sam Chrystus zwrócił na to uwagę, mówiąc: "Odrzucacie nakaz Boga, aby ustanowić własną tradycję". Módlmy się więc drodzy bracia, tak jak Bóg, nasz Mistrz, nas nauczył. Jeśli będziemy Go błagać przy pomocy słów, które pochodzą od Chrystusa, to modlitwa nasza będzie Mu przyjazna i znajoma - czytamy w książce Henryka Pietrasa SJ "Gdy się modlicie, mówcie… Najstarsi mistrzowie chrześcijańskiej modlitwy: Tertulian, Cyprian, Orygenes", której fragment publikujemy.

Musimy zauważyć i zrozumieć, że nie tylko wzywamy Ojca, który jest w niebie, ale i dodajemy równocześnie słowo „nasz”: tych, którzy wierzą, którzy przez Niego uświęceni i odnowieni łaską duchowych narodzin zaczęli być dziećmi Bożymi. Słowo to wstrząsa i rani Żydów, ponieważ nie tylko wiarołomnie odrzucili Chrystusa, lecz także okrutnie Go zamordowali - czytamy w książce Henryka Pietrasa SJ "Gdy się modlicie, mówcie… Najstarsi mistrzowie chrześcijańskiej modlitwy: Tertulian, Cyprian, Orygenes", której fragment publikujemy.

{{ article.description }}