Dlaczego 15 sierpnia święcimy zioła i kwiaty? Tak narodziła się tradycja Matki Bożej Zielnej

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, obchodzona 15 sierpnia, należy do najstarszych świąt maryjnych. W Polsce od wieków funkcjonuje również pod nazwą Matki Bożej Zielnej i wiąże się z charakterystycznym zwyczajem przynoszenia do kościołów bukietów kwiatów, ziół i zbóż.

Skąd wzięła się tradycja święcenia ziół?

Jej źródeł upatruje się m.in. w dawnych opowieściach związanych z odejściem Maryi. Według jednej z nich apostołowie zgromadzili się, aby pochować Matkę Jezusa. Gdy później otwarto jej grób, nie znaleziono w nim ciała, lecz pachnące kwiaty i zioła.

Z czasem motyw ten połączył się z ludowymi zwyczajami związanymi z końcem żniw i dziękczynieniem za plony. Dlatego 15 sierpnia wierni przynoszą do świątyń kompozycje z kwiatów, ziół, kłosów zbóż, a niekiedy również owoców i warzyw. Poświęconym roślinom przypisywano dawniej szczególne znaczenie,       przechowywano je w domach i wykorzystywano w różnych ludowych obrzędach.

Jedno z najstarszych świąt maryjnych

Sama uroczystość Wniebowzięcia ma początki sięgające pierwszych wieków chrześcijaństwa. Na Wschodzie funkcjonowała jako święto Zaśnięcia Matki Bożej, a z czasem zaczęła być obchodzona również na Zachodzie.

Dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny został uroczyście ogłoszony przez papieża Piusa XII w 1950 roku. Kościół naucza, że Maryja po zakończeniu ziemskiego życia została z ciałem i duszą wzięta do chwały nieba.

Pielgrzymi zmierzają na Jasną Górę

W Polsce 15 sierpnia od wieków ma szczególne znaczenie. Dni poprzedzające uroczystość są czasem licznych pieszych pielgrzymek, których celem jest przede wszystkim Jasna Góra. Jedna z najstarszych tradycji pielgrzymkowych związana jest z Warszawą – piesza pielgrzymka ze stolicy do Częstochowy wyruszyła po raz pierwszy w 1711 roku.

Uroczystość Wniebowzięcia NMP jest w Polsce świętem nakazanym oraz dniem ustawowo wolnym od pracy. Tego samego dnia obchodzone jest również Święto Wojska Polskiego.