Przyjmujmy Boże dary z miłością i pomnażajmy je.

Przyjmujmy Boże dary z miłością i pomnażajmy je.
zdj. ilustracyjne / fot. depositphotos.com

Życie, czas, talenty i możliwości, które otrzymujemy są darami Bożej miłości. Nie zawsze potrafimy je dostrzec i właściwie wykorzystać. Tymczasem Bóg zaprasza nas, byśmy przyjmowali je z wdzięcznością, odpowiadali na nie miłością i pomnażali to, co zostało złożone w nasze ręce. 

Słowo na dziś (Łk 19,11-28)

Z ewangelii wg św. Łukasza: Gdy słuchali tych rzeczy, dodał jeszcze przypowieść, dlatego że był blisko Jerozolimy, a oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się zjawi. Mówił więc: «Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się w kraj daleki, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić. Przywołał więc dziesięciu sług swoich, dał im dziesięć min i rzekł do nich: "Zarabiajcie nimi, aż wrócę". Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem: "Nie chcemy, żeby ten królował nad nami". Gdy po otrzymaniu godności królewskiej wrócił, kazał przywołać do siebie te sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co każdy zyskał. Stawił się więc pierwszy i rzekł: "Panie, twoja mina przysporzyła dziesięć min". Odpowiedział mu: "Dobrze, sługo dobry; ponieważ w drobnej rzeczy okazałeś się wierny, sprawuj władzę nad dziesięciu miastami!" Także drugi przyszedł i rzekł: "Panie, twoja mina przyniosła pięć min". Temu też powiedział: "I ty miej władzę nad pięciu miastami!" Następny przyszedł i rzekł: "Panie, tu jest twoja mina, którą trzymałem zawiniętą w chustce. Lękałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: chcesz brać, czegoś nie położył, i żąć, czegoś nie posiał". Odpowiedział mu: "Według słów twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym: chcę brać, gdzie nie położyłem, i żąć, gdziem nie posiał. Czemu więc nie dałeś moich pieniędzy do banku? A ja po powrocie byłbym je z zyskiem odebrał". Do obecnych zaś rzekł: "Odbierzcie mu minę i dajcie temu, który ma dziesięć min". Odpowiedzieli mu: "Panie, ma już dziesięć min". "Powiadam wam: Każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. Tych zaś przeciwników moich, którzy nie chcieli, żebym panował nad nimi, przyprowadźcie tu i pościnajcie w moich oczach"». 
Po tych słowach ruszył na przedzie, zdążając do Jerozolimy.

Komentarz do Ewangelii (Środa, 18 listopada 2026 r.)

Obraz: Jezus dociera wraz ze swymi uczniami do Jerozolimy. Ostatnim akcentem nauczania w czasie tego ostatniego etapu z Jerycha i doliny Jordanu do Góry Oliwnej i wrót Jerozolimy jest przypowieść o ‘minach’. To greckie monety, których wartość szacowano na trzymiesięczną zapłatę robotnika rolnego. Przeczytam to opowiadanie i zwrócę uwagę na swoje odczucia.

Myśl:
Przypowieść opowiedziana przez Jezusa może mieć jakieś odnośniki historyczne do Archelaosa, syna króla Heroda Wielkiego (za jego czasów narodził się Jezus), który po śmierci ojca udał się do Rzymu, aby ratyfikować ojcowski testament. Nie uzyskał tego, co chciał i potem mścił się na swoich poddanych. To nam może uświadamiać, jak wielu uwarunkowaniom podlegamy w życiu. Nie na wszystkie mamy jakikolwiek wpływ. Dlatego też zachęta do przynoszenia owocu, ‘zarabiania’ nimi, nie może być uzależniana od naszych kryteriów, ale od tego, co Bóg daje.

Emocja: Obawy ‘gnuśnego sługi’. Choć każdy z dziesięciu sług otrzymał po minie, ewangelista przedstawia późniejsze losy tylko trzech. Zły sługa nie zostaje jakoś specjalnie ukarany. Został pozbawiony miny, którą otrzymał i odsunięty od zarządzania. Warto jednak zwrócić uwagę na to, jak destrukcyjne dla naszej relacji z Bogiem mogą być wyobrażenia i domysły, jakie sobie kreujemy i które są podstawą naszych duchowych wyborów.

Wezwanie: Poproszę o łaskę przeżywania codzienności w spokoju i hojności, gotowi do pomnażania darów, jakie Bóg złożył w nasze ręce. Podziękuję za czas, jaki został mi dany, aby żyć i dzielić się darami Pana.
Zakończę modlitwą spontaniczną albo skorzystam z propozycji o. Silvano Faustiego SJ: Panie, spraw, abym zrozumiał, że tym, co się liczy, nie jest to, co ja uważam, że otrzymałem, lecz poznanie, że to, co mam i kim jestem jest darem Twojej miłości, na który również trzeba odpowiedzieć miłością. Amen.

 

DEON.PL POLECA

DEON.PL POLECA

DEON.PL

Wcześniej duszpasterz akademicki w Opolu; duszpasterz polonijny i twórca Jezuickiego Ośrodka Milenijnego w Chicago; współpracownik L’Osservatore Romano, Studia Inigo, Posłańca Serca Jezusa i Radia Deon oraz Koordynator Modlitwy w drodze i jezuici.pl;

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.

Skomentuj artykuł

Przyjmujmy Boże dary z miłością i pomnażajmy je.
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.