Nieprzychylności świata wobec uczniów Chrystusa doświadczamy wszyscy, również dzisiaj

Perspektywa, jaką Jezus rysuje przed swoimi uczniami wcale nie jest łatwa. To jest także wizja, jaka się spełnia wobec każdego ucznia Chrystusa. Nieprzychylności świata wobec uczniów Chrystusa doświadczamy wszyscy, także dzisiaj. To jest okres żalu i smutku, wywyższenia na krzyżu i złożenia w grobie. Ale to jest też zapowiedź, że po okresie sądu następuje zbawienie. Światu się wydaje, że odniósł zwycięstwo, ale ostatecznie zostanie ocalony. Wtedy uczniowie odrzucą wór pokutny, a przywdzieją szaty radości.

Piątek, 15 maja 2026 r.

Czytania: Dz 18,9-18; J 16,20-23a

Z Ewangelii wg św. Jana:

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość. Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu z powodu radości, że się człowiek narodził na świat. Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic Mnie nie będziecie pytać.

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: To już ostatnie chwile przed męką Jezusa. Pan wraz z uczniami jest w Wieczerniku. Rzuca światło na przyszłe losy uczniów. Posłucham tych słów. Nie są to łatwe do przyjęcia obrazy i perspektywa. One odnoszą się także do mnie. Zwrócę uwagę na skojarzenia i odczucia, jakie mi teraz towarzyszą.

Myśl: Perspektywa, jaką Jezus rysuje przed swoimi uczniami wcale nie jest łatwa. To jest także wizja, jaka się spełnia wobec każdego ucznia Chrystusa. Nieprzychylności świata wobec uczniów Chrystusa doświadczamy wszyscy, także dzisiaj. To jest okres żalu i smutku, wywyższenia na krzyżu i złożenia w grobie. Ale to jest też zapowiedź, że po okresie sądu następuje zbawienie. Światu się wydaje, że odniósł zwycięstwo, ale ostatecznie zostanie ocalony. Wtedy uczniowie odrzucą wór pokutny, a przywdzieją szaty radości.

Emocja: Smutek i radość ucznia. Wobec trudnych doświadczeń i przeżyć każdy jest smutny i bezradny. To jest także duże wyzwanie dla współczesnej kultury, która nie radzi sobie z cierpieniem i smutkiem. Radość paschalna nie jest znieczuleniem i odwróceniem uwagi od boleści krzyża. Jest doświadczeniem, że krzyż nie jest końcem historii. On prowadzi do zmartwychwstania i nowego życia.

Wezwanie: Poproszę o łaskę rozumienia trudności i ucisków jako bólów porodu nowego życia. Podziękuję Panu za słowa otuchy i prowadzenia w trudnych doświadczeniach życiowych strapień.
Przez chwilę będę adorował krzyż, który znajdę w swoim otoczeniu.