Algorytmy zamiast okopów – wojny XXI wieku zaczynają się w cyberprzestrzeni

Cyberataki, sztuczna inteligencja i dezinformacja stają się nieodłącznym elementem współczesnych konfliktów zbrojnych. Zdaniem eksperta ds. cyberbezpieczeństwa Arturo Di Corinto wojna coraz częściej rozpoczyna się nie od wystrzału, lecz od ataku na sieci komputerowe i informację.

• Wojna XXI wieku zaczyna się od cyberataku.
• Sztuczna inteligencja jako narzędzie prowadzenia konfliktów.
• Dezinformacja i udział społeczeństwa w cyberwojnie.
• Nowy kompleks militarno-technologiczny.
• Cywile i prawda największymi ofiarami konfliktów.
• Suwerenność cyfrowa i technologia w służbie pokoju.

Sztuczna inteligencja vs prawdziwe człowieczeństwo. Dlaczego AI nie nauczy nas kochać

Komentarze

Współczesne wojny coraz rzadziej rozpoczynają się od wystrzału. Najpierw pojawiają się cyberataki, próby paraliżu infrastruktury krytycznej, kampanie dezinformacyjne i działania wymierzone w systemy komputerowe. Dopiero później dochodzi do ataków z użyciem rakiet, dronów czy wojsk lądowych. Tak zmieniające się oblicze konfliktów opisuje ekspert do spraw cyberbezpieczeństwa Arturo Di Corinto, autor książki „Deep War”, w rozmowie z Vatican News.

Jak podkreśla, rewolucja cyfrowa całkowicie zmieniła sposób prowadzenia działań wojennych. Pole bitwy nie ogranicza się już do okopów i linii frontu. Obejmuje również cyberprzestrzeń, sieci teleinformatyczne oraz codzienne życie milionów ludzi. Coraz większą rolę odgrywają algorytmy, sztuczna inteligencja i operacje informacyjne, których celem jest wpływanie na decyzje społeczeństw i osłabianie przeciwnika jeszcze przed rozpoczęciem klasycznych działań militarnych.

Di Corinto zwraca uwagę, że do takich operacji coraz częściej angażowani są także cywile. Niejednokrotnie, nawet nieświadomie, uczestniczą oni w rozpowszechnianiu fałszywych informacji lub stają się elementem cyberwojny. Jednocześnie sztuczna inteligencja wykorzystywana jest do planowania operacji wojskowych, wskazywania potencjalnych celów oraz analizowania ogromnych ilości danych w czasie rzeczywistym.

Ekspert zauważa również, że zacierają się granice między technologiami cywilnymi i wojskowymi. Prywatne firmy technologiczne dostarczają rozwiązania wykorzystywane przez armie i służby wywiadowcze – od systemów satelitarnych po narzędzia analizy danych. W efekcie powstaje nowy model kompleksu militarno-przemysłowego, w którym strategiczne znaczenie mają nie tylko broń i amunicja, ale również infrastruktura cyfrowa oraz oprogramowanie.

Mimo postępu technologicznego jedno pozostaje niezmienne – najwyższą cenę za wojny nadal płacą cywile. Di Corinto przypomina, że pierwszą ofiarą konfliktów jest prawda, a drugą ludność cywilna. Nawet najbardziej zaawansowane systemy oparte na sztucznej inteligencji nie są nieomylne. Jak wskazuje, margines błędu może oznaczać tysiące błędnie zidentyfikowanych celów, co rodzi poważne konsekwencje humanitarne.

Sztuczna inteligencja i chorał gregoriański – „Chant GPT” kontra żywa tradycja

Świat

Dlatego ekspert apeluje o większy szacunek dla prawa międzynarodowego, skuteczniejszą ochronę pracowników organizacji humanitarnych i dziennikarzy oraz rozwijanie suwerenności cyfrowej państw. Jednocześnie podkreśla, że sztuczna inteligencja nie musi służyć wyłącznie wojnie. Odpowiednio wykorzystana może wspierać dyplomację, procesy rozbrojeniowe, zapobieganie kryzysom oraz budowanie trwałego pokoju. Warunkiem pozostają jednak inwestycje w edukację, naukę, rzetelną informację i – przede wszystkim – dialog, który, zdaniem Arturo Di Corinto, pozostaje fundamentem pokoju i demokracji.