Czy znasz to święto? Ustanowił je papież Benedykt XVI

Jezus w Ogrójcu pada na twarz, bo lęk przed cierpieniem jest ludzki i obezwładniający. To właśnie w tym momencie, gdy kielich przerasta Jezusa, następuje ostateczna zgoda na wolę Ojca i objawia się najgłębszy sens kapłaństwa – mówił w dzisiejszej homilii kard. Konrad Krajewski. 28 maja 2026 roku wierni w Polsce po raz kolejny obchodzą święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana.

Święto to ma w Polsce stosunkowo krótką historię, ponieważ w krajowym kalendarzu liturgicznym widnieje ono dopiero od 2013 roku. Decyzję o jego wprowadzeniu podjęli polscy biskupi podczas 360. Zebrania Plenarnego KEP w Zakopanem, co w kwietniu 2013 roku formalnie zatwierdziła watykańska Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Choć termin jest ruchomy, zawsze przypada on w czwartek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego, dokładnie tydzień przed Bożym Ciałem.

„Nie moja wola” jako fundament

Podczas czwartkowej Mszy świętej w łódzkiej bazylice archikatedralnej kardynał Konrad Krajewski wskazał na kluczowy aspekt tej celebracji. Według hierarchy istotą bycia kapłanem jest powtórzenie za Chrystusem słów: „nie jak ja chcę, ale jak Ty chcesz”. Kardynał zaznaczył, że jest to realizacja prośby z modlitwy „Ojcze nasz”, w której wierni deklarują prymat woli Bożej nad własnymi pragnieniami.

W kontekście formacji duchowej kardynał przywołał syntezę kapłaństwa zawartą w modlitwie świętego Klemensa, obecnej w brewiarzu. Brzmi ona: „Jezu pragnę, czego Ty chcesz. Pragnę dlatego, że Ty tego chcesz. Pragnę w sposób, jaki Ty chcesz. I pragnę, jak długo Ty chcesz”. Te słowa mają przypominać duchownym, że ich posługa nie jest realizacją prywatnego planu na życie, lecz odpowiedzią na konkretne wezwanie.

Hiszpański ślad i wojenna trauma

Choć dla wielu wiernych w Polsce to święto jest nowością, jego geneza sięga lat 30. XX wieku i dramatycznych wydarzeń w Hiszpanii. Kluczową postacią był bp José María García Lahiguera, który w czasie wojny domowej z narażeniem życia pomagał prześladowanym duchownym. To właśnie z jego inicjatywy oraz dzięki wsparciu siostry Maríi del Carmen Hidalgo de Caviedes y Gómez powstało Zgromadzenie Sióstr Oblatek Chrystusa Kapłana.

Kard. Krajewski: kiedyś nasz telefon przestanie działać, nikt nas już tutaj nie spotka

Wydarzenia

Zakonnice z tego kontemplacyjnego zgromadzenia poświęcają życie modlitwie i ofierze za kapłanów. Pierwszy klasztor oblatek stanął w Madrycie w 1938 roku. Dzięki staraniom biskupa i sióstr, papież Pius XII w 1952 roku ustanowił to święto najpierw dla zakonu i całej Hiszpanii, a w 1973 roku obchody rozszerzono na wszystkie kraje hiszpańskojęzyczne. Do kalendarza powszechnego jako propozycję dla episkopatów wprowadził je dopiero Benedykt XVI w 2012 roku, jako owoc Roku Kapłańskiego.

Liturgia pełna znaczeń

Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana zostało celowo umiejscowione poza cyklem paschalnym. Ma to umożliwić wiernym głębszą refleksję nad tajemnicą kapłaństwa, na którą często brakuje czasu podczas intensywnych obchodów Wielkiego Czwartku. W strukturze liturgicznej rzymskiej tradycji dzień ten otrzymał rangę święta, co oznacza, że nie jest to święto nakazane i nie ma obowiązku uczestnictwa we Mszy świętej.

W 2026 wierni usłyszą w czytaniach fragmenty z Księgi Proroka Izajasza lub Listu do Hebrajczyków oraz Ewangelię wg św. Jana. Tekst ewangeliczny odnosi się bezpośrednio do modlitwy Jezusa w Wieczerniku, gdzie ustanawiając sakrament, złożył On ofiarę z samego siebie za grzechy świata. To podkreśla rolę Chrystusa jako jedynego źródła wszelkiego kapłaństwa.

Od „Żertwy” do „Ofiary”

Z obchodami tego dnia nierozerwalnie łączy się Litania do Chrystusa, Kapłana i Ofiary. Modlitwa ta powstała na przełomie XVII i XVIII wieku we Francji, a w Polsce przez lata znana była pod nazwą „Litania do Chrystusa Kapłana i Żertwy”. Słowo „żertwa”, pochodzące ze starosłowiańskich obrzędów oznaczających krwawe ofiary dla bóstw, z czasem stało się niezrozumiałe i zastąpiono je określeniem „ofiara”, by uniknąć pogańskich skojarzeń.

Ta konkretna modlitwa miała fundamentalne znaczenie dla duchowości św. Jana Pawła II. Papież Polak przyznawał, że to dzięki niej wzrastało jego powołanie, a litania była odmawiana w krakowskim seminarium przed jego święceniami. Jan Paweł II umieścił ją w swojej książce „Dar i tajemnica” oraz wskazał jako inspirację dla encykliki Redemptor hominis.

Lokalna praktyka i konkretne gesty

Obchody święta w Polsce przybierają też formy bardzo lokalnych inicjatyw. W Archidiecezji Łódzkiej kardynał Krajewski zaapelował, aby czwartek po Zesłaniu Ducha Świętego był obchodzony jako Dzień Eucharystii. Hierarcha poprosił duchownych, aby podczas wszystkich Mszy świętych tego dnia udzielali wiernym komunii pod dwiema postaciami.

Ma to być czytelny znak pozwalający na jeszcze pełniejsze odczytanie daru „Sakramentu Ołtarza”. W liturgiach tych regularnie uczestniczą alumni trzech łódzkich seminariów, w tym Ogólnopolskiego Seminarium dla Starszych Kandydatów do Święceń. Całość obchodów ma jeden nadrzędny cel: zainspirować duchownych do dążenia do świętości życia oraz zintegrować wspólnotę wiernych wokół modlitwy za swoich pasterzy.

Kardynał Krajewski uważa, że piekło jest puste. Ja tak nie uważam, gdyż nie jest to zgodne z nauczaniem Kościoła. Kościół ma nadzieję na puste piekło, a to duża różnica.

archidiecezja łódzka/łs