Franciszek: Duch Święty wyzwala z niewoli lęku

Franciszek: Duch Święty wyzwala z niewoli lęku
fot. PAP/EPA/ANGELO CARCONI
KAI

Duch Święty wyzwala z niewoli lęku – stwierdził papież w rozważaniu przed wielkanocną modlitwą Regina Caeli w uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

Ojciec Święty nawiązując do czytanego dziś fragmentu Ewangelii (J 20, 19-23) przypomniał, że apostołowie po śmierci Jezusa zamknęli się w Wieczerniku z obawy przed Żydami. Wieczorem w dniu Paschy Jezus tchnął na nich mówiąc „Weźmijcie Ducha Świętego”. Zaznaczył, że poprzez dar Ducha, Jezus pragnie uwolnić uczniów od lęku, który trzyma ich zamkniętych w domu, aby mogli wyjść i stać się świadkami i głosicielami Ewangelii. Przypomniał, że my sami wiele razy zamykamy się w sobie, gdy w najtrudniejszych sytuacjach pozwalamy, by strach przejął nad nami kontrolę i przemówił „wielkim głosem”. „Lęk blokuje, paraliżuje” – zauważył Franciszek. Dodał, że jeśli uczynimy miejsce dla fałszywych lęków „drzwi się zamykają: drzwi serca, społeczeństwa, a nawet drzwi Kościoła! Gdzie jest lęk, tam jest zamknięcie” – stwierdził.

Papież wskazał, że dzięki Duchowi Świętemu zostają pokonane lęki, a drzwi otwarte. Sprawia On bowiem, „że odczuwamy bliskość Boga, a tym samym Jego miłość przepędza lęk, oświetla drogę, pociesza, podtrzymuje w przeciwnościach”. Zachęcił, abyśmy w obliczu lęków i zamknięcia przyzywali Ducha Świętego dla nas, dla Kościoła i dla całego świata: „aby nowa Pięćdziesiątnica przepędziła lęki, które nas atakują i rozpaliła ogień Bożej miłości”.

---

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

DEON.PL POLECA

Dziś, w uroczystość Zesłania Ducha Świętego Ewangelia przenosi nas do Wieczernika, gdzie apostołowie schronili się po śmierci Jezusa (J 20, 19-23). Zmartwychwstały, wieczorem w dniu Paschy ukazuje się właśnie w tej sytuacji lęku i udręki, tchnąc na nich, mówi: „Weźmijcie Ducha Świętego” (w. 22). W ten sposób, poprzez dar Ducha, Jezus pragnie uwolnić uczniów od lęku, tego lęku, który trzyma ich zamkniętych w domu, i wyzwala ich, aby mogli wyjść i stać się świadkami i głosicielami Ewangelii. Zastanówmy się nieco nad co czyni Duchem, który uwalnia od lęku.

Ewangelia mówi, że uczniowie zamknęli swoje drzwi „z obawy” (w. 19). Śmierć Jezusa była dla nich szokiem, ich marzenia zostały zniweczone, ich nadzieje zniknęły. Zamknęli się wewnętrznie. Nie tylko w tym pomieszczeniu, ale w swoim wnętrzu, w sercu i chciałbym to podkreślić: zamknęli się wewnętrznie. Ileż to razy także i my zamykamy się w sobie? Jakże często, z powodu jakiejś trudnej sytuacji, z powodu jakiegoś osobistego lub rodzinnego problemu, z powodu cierpienia, które nas naznacza lub z powodu zła, którym oddychamy wokół nas, powoli popadamy w utratę nadziei i brakuje nam odwagi, by iść naprzód? Wiele razy siń to dzieje. A wtedy, podobnie jak apostołowie, zamykamy się wewnętrznie, barykadując się w labiryncie zatroskania.

Bracia i siostry, to „zamykanie się w sobie” ma miejsce wtedy, gdy w najtrudniejszych sytuacjach pozwalamy, by strach przejął nad nami kontrolę i przemówił „wielkim głosem”. Gdy wkracza lęk, zamykamy się, a przyczyną jest strach: lęk przed tym, że nie damy rady, przed samotnym stawianiem czoła codziennym bitwom, przed podejmowaniem ryzyka, a następnie rozczarowaniem, przed dokonywaniem złych wyborów. Bracia i siostry, lęk blokuje, paraliżuje. A także izoluje: pomyślmy o obawie przed innymi, przed tymi, którzy są obcokrajowcami, przed tymi, którzy są inni, przed tymi, którzy myślą inaczej. I może być nawet strach przed Bogiem: lęk, że mnie ukarze, że będzie mi przeszkadzać... Jeśli uczynimy miejsce dla tych fałszywych lęków drzwi się zamykają: drzwi serca, drzwi społeczeństwa, a nawet drzwi Kościoła! Gdzie jest lęk, tam jest zamknięcie. A to nie jest dobre.

Ewangelia oferuje nam jednak lekarstwo Zmartwychwstałego: to znaczy Ducha Świętego. On wyzwala z więzień lęku. Po otrzymaniu Ducha Świętego apostołowie - dziś obchodzimy Jego uroczystość - opuszczają wieczernik i idą w świat, aby odpuszczać grzechy i głosić dobrą nowinę. Dzięki Niemu zostają pokonane lęki, a drzwi otwarte. To właśnie bowiem czyni Duch Święty: sprawia, że odczuwamy bliskość Boga, a tym samym Jego miłość przepędza lęk, oświetla drogę, pociesza, podtrzymuje w przeciwnościach. W obliczu lęków i zamknięcia przyzywajmy zatem Ducha Świętego dla nas, dla Kościoła i dla całego świata: aby nowa Pięćdziesiątnica przepędziła lęki, które nas atakują i rozpaliła ogień Bożej miłości.

Niech wstawia się za nami Najświętsza Maryja Panna, która jako pierwsza została napełniona Duchem Świętym.

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.
Leszek Śliwa

Kto był najważniejszym człowiekiem w życiu papieża Franciszka?
Co to jest milonga i dlaczego uwielbiał ją młody Jorge?
Co stało się 21 września 1953 r.?
Jakie są ulubione książki i filmy Franciszka?

Skomentuj artykuł

Franciszek: Duch Święty wyzwala z niewoli lęku
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.