Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański", 10 marca 2002

Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański", 10 marca 2002
(fot. helgabj / Foter / CC BY)
Copyright © by L'Osservatore Romano (6/2002) and Polish Bishops Conference

1. «Laetare, Jerusalem...» Tymi słowami proroka Izajasza Kościół zachęca nas dziś, w połowie drogi pokutnej Wielkiego Postu, byśmy się radowali. Radość i światło są motywami dominującymi w dzisiejszej liturgii. Ewangelia opowiada historię «człowieka niewidomego od urodzenia» (J 9, 1). Gdy ujrzał go Jezus, zrobił błoto ze śliny, nałożył je na jego oczy i powiedział: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam — co znaczy: Posłany. On (...) odszedł, obmył się i wrócił, widząc» (por. J 9, 6-7).

Niewidomy od urodzenia to symbol człowieka naznaczonego grzechem, który pragnie poznać prawdę o sobie samym i o swoim przeznaczeniu, ale uniemożliwia mu to wrodzone zło. Jedynie Jezus może go uzdrowić: On jest «światłością świata» (J 9, 5). Zawierzając Jemu, każdy człowiek «ślepy duchowo» od urodzenia może na nowo «ujrzeć światło», to znaczy narodzić się do życia nadprzyrodzonego.

2. Opowiadając o uzdrowieniu niewidomego, Ewangelia wyraźnie podkreśla też niewiarę faryzeuszy, którzy odmawiają uznania cudu, ponieważ Jezus dokonał go w szabat, łamiąc, w ich przekonaniu, prawo Mojżeszowe. Dochodzi tu do wymownego paradoksu, który Chrystus podsumowuje w następujący sposób: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi» (J 9, 39). Ten kto spotyka Jezusa, nie może iść na kompromis: albo uznaje potrzebę Jezusa i Jego światła, albo decyduje się żyć bez Niego. W tym ostatnim przypadku już samo wykluczenie Jezusa nie pozwala otworzyć się na autentyczne nawrócenie zarówno temu, kto uznaje się za sprawiedliwego w obliczu Boga, jak i temu, który uważa się za niewierzącego.

3. Drodzy bracia i siostry, niech nikt nie zamyka swej duszy przed Chrystusem! On tym, którzy Go przyjmują, daje światło wiary, światło zdolne przemienić serca, a w konsekwencji — sposób myślenia, sytuacje społeczne, polityczne, ekonomiczne, zdominowane przez grzech. «Wierzę, Panie!» (J 9, 38) — niech każdy z nas będzie gotowy, podobnie jak ów niewidomy od urodzenia, wyznać z pokorą, że chce przylgnąć do Niego. Niech nam to wyjedna Święta Dziewica, całkowicie spowita w blask łaski Bożej.

Rozważanie przed modlitwą

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.

Skomentuj artykuł

Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański", 10 marca 2002
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.