Królestwo przychodzi, gdy żyjemy Eucharystią. Na tym polega czuwanie

Królestwo przychodzi, jeśli wierzący żyje Eucharystią. Na tym polega czuwanie. To jest zadanie, jakie zostało wyznaczone każdemu z uczniów Chrystusa. Ale czas oczekiwania na Niego jest wymagający. Można doświadczać entuzjazmu, ale i zmęczenia; gorliwości i zniecierpliwienia długim oczekiwaniem.

Ewangelia na dziś (20 października 2026)

Z Ewangelii wg św. Łukasza:

Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie! A wy [bądźcie] podobni do ludzi, oczekujących swego pana, kiedy z uczty weselnej powróci, aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie.

Komentarz do Ewangelii  (Łk 12,35-38)

Obraz: Słowa o ‘przepasanych biodrach’ i ‘zapalonych lampach’ są wezwaniem dla wszystkich pokoleń wierzących. Łukasz pisze je do wspólnoty, która doświadcza entuzjazmu, ale i zmęczenia, gorliwości i zniecierpliwienia długim oczekiwaniem. Oczyma wyobraźni przyjrzę się tym sytuacjom i odczuciom, jakie powodują.

Myśl: Św. Łukasz opisuje rzeczywistość życia ucznia Chrystusowego na trzech poziomach eschatologicznych. Pierwszy to przeszłość, kiedy ludzkość oczekiwała na przyjście Zbawiciela. Jezus przyszedł. Królestwo nadeszło w Nim. Drugi poziom to przyszłość. Świat będzie miał swój koniec, a Królestwo zatryumfuje na końcu czasów. Trzeci poziom to teraźniejszość. Świat został zbawiony. „Królestwo przychodzi, jeśli wierzący żyje Eucharystią”. Na tym polega czuwanie. To jest zadanie, jakie zostało wyznaczone każdemu z uczniów Chrystusa.

Emocja: Czas oczekiwania jest wymagający. Wspólnota, do której św. Łukasz się zwraca jest świadoma wyzwań. Pan nie zjawi się prędko. Jego powrót dokona się w nocy – jest to figura śmierci osobistej, antycypacja końca czasów. Ale to nie jest czas pustki. To zachęta do świadectwa o Zmartwychwstałym wobec wszystkich ludzi. Historia jest „miejscem decyzji i nawrócenia, czujności i wierności Słowu. ‘Użyczamy naszych stóp powrotowi Jezusa’.

Wezwanie: Poproszę o łaskę bycia człowiekiem oczekującym na przyjście Pana. Podziękuję Bogu za łaskę wybrania i przeznaczenia do dawania świadectwa. Zakończę modlitwą spontaniczną albo skorzystam z tej propozycji: Boże, Stworzycielu i nasz Zbawicielu, spraw, bym miał zawsze ‘przepasane biodra’, żył w gotowości na przyjęcie Twojego przyjścia. Nie w lęku i niepokoju, ale z zapaloną lampą i radością, jak człowiek oczekujący. Jezu, Ty przychodzisz jako Oblubieniec. Obdarz mnie łaską odwagi i wielkoduszności, bym świadczył o Tobie wobec świata. Amen